صاحب‌الزمانی برای اهالی ری نامی آشناست. سال‌ها پیش، زمانی که حتی نامی از شورایاری‌ها و شورای حل اختلاف در میان نبود، خیلی‌ها محمدحسین صاحب‌الزمانی را به‌عنوان معتمد محلی قبول داشتند و او نقش معتمد و شورای محله را بی‌آنکه کسی این مسئولیت را برعهده‌اش گذاشته باشد ایفا می‌کرد.

محمدحسین صاحب‌الزمانی

همشهری آنلاین - محمد حسینی: شاید به همین دلیل است که امروز مغازه الکتریکی او در خیابان ۲۴ متری، یکی از معروف‌ترین مغازه‌های محله است.محمدحسین صاحب‌الزمانی سال‌هاست در کارهای خیر پیشگام است و وقتی از او برای مصاحبه دعوت می‌کنیم با تعجب می‌گوید: «مگر من چه کار کرده‌ام که مصاحبه کنم؟ حرفی ندارم.» در حرم حضرت عبدالعظیم(ع) با لباس خادمی و در حالی که با روی گشاده و مهربان پاسخگو و راهنمای زائران است با او همکلام شدیم.محمدحسین صاحب‌الزمانی ۷۵بهار را دیده است. او ۱۰سال بیشتر نداشت که با پدر و مادرش به شهرری آمد و به‌رغم اصرار فامیل و دوستان برای رفتن به نقاط دیگر تهران، پدرش حاضر نشد از همجواری با حرم حضرت عبدالعظیم(ع) و امامزادگان مجاورش دل بکند و حاج حسین معتقد است همه زندگی خود و دار و ندارش و توفیق مشارکت در کارهای عام‌المنفعه نتیجه همان عرض ارادت پدر مرحومش به این خاندان بوده است که بعدها به خودش و تمام خانواده منتقل شد.  

قصه‌های خواندنی تهران را اینجا دنبال کنید

وضعیت مالی خانواده صاحب‌الزمانی تعریفی نداشت. محمدحسین مجبور می‌شود خیلی زود درس و تحصیل را رها و دستفروشی و شاگردی را پیشه کند. در جوانی مغازه کوچکی در خیابان ۲۴ متری می‌خرد که هنوزهم آن مغازه کوچک رزق و روزیش را می‌دهد. هرچند که حالا بیشتر وقتش را صرف خدمت به مردم می‌کند و کمتر فرصت رفتن به مغازه را دارد. با این حال بچه‌ها به خوبی پا جای پای او گذاشته‌اند در غیابش به خوبی مغازه را اداره می‌کنند.  
مغازه حاج حسین در بین مردم شهرری معروف است. اول به دلیل صوت اذانی که هر ظهر و شام از پشت‌بام آن طنین‌انداز می‌شود و دوم به دلیل یک تابلو کوچکی که حاجی به دیوار مغازه‌اش زده به این مضمون: «کالای فروخته شده پس گرفته می‌شود.» خیلی‌ها هم با استناد به همین تابلو جنس نسیه می‌برند. حاجی می‌گوید: «اذان گفتن برکت زندگی را زیاد می‌کند و من هر ظهر و شام بر بالای مغازه‌ام اذان می‌گویم.»او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در خدمت انقلابی‌ها و مردم بوده است و در راهپیمایی‌ها و تظاهرات و مبارزات قبل انقلاب نقش داشته است که چند بارهم طعم زندان‌های ساواک را می‌چشد. بعداز پیروزی انقلاب در ادارات مختلف خدمت کرد. در بیشتر اداره‌ها، نهادها و ارگان‌های شهرری ردی از محمدحسین صاحب‌الزمانی باقیست. بارزترین و بیشترین فعالیت ۳۷ ساله او در نماز جمعه شهرری است که به‌عنوان خادمی افتخاری در برقراری و برپایی نماز جمعه در شهرری ایفای نقش می‌کند. می‌گوید: «در سال‌هایی که هنوز مصلا ساخته نشده بود، از۸صبح با پهن کردن فرش‌ها در صحن‌های حرم برای برپایی نماز جمعه آماده می‌شدیم و تا ساعت ۳بعدازظهر مشغول جمع کردن فرش‌ها بودیم.»

امیدوارم صاحب‌الزمانی بمیرم

صاحب‌الزمانی برای ما از آرزویش می‌گوید: «تا زنده‌ام دوست دارم خدا کمک کند و توفیق دهد از این مسیر و هدف دور نشوم و همان‌گونه که تا به حال در کارهای عام‌المنفعه و مردمی هر جا گفته‌اند و احساس نیاز کرده‌ام با عنایت و توجه خدا فعالیت کرده‌ام تا آخرین نفس در این راه بمانم و آرزو دارم خدا هیچ‌وقت از خدمت به نمازگزاران جمعه و زائران سیدالکریم(ع) جدایم نکند. دوست دارم صاحب‌الزمانی بمیرم.»

مردم باید در اداره شهرری دخیل شوند

او پس از حضور متمادی در اداره‌های مختلف شهرری و تجربه‌های گرانقدر این سال‌ها تأکید می‌کند: «شهرری ظرفیت‌های زیادی دارد اما متأسفانه در کنار این ظرفیت‌ها، مشکلات زیادی هم دارد.دلیل این تناقض استفاده از مدیران و مسئولان غیربومی برای اداره شهر است. مسئولان غیربومی به شهر و شرایط خاص این منطقه آشنا نیستند. چون عمر خدمتشان کم و کوتاه است تا یاد می‌گیرند و آشنا می‌شوند باید عرصه را بر دیگری واگذار کنند و امیدوارم روزی مردم شهرری در اداره این شهر بیشتر دخیل شوند.»

فرصتی برای مغازه رفتن ندارم


 ۳۷ سال فعالیت در نماز جمعه، ۲۵ سال عضویت در هیئت‌امنای بیمارستان فیروزآبادی، ۲۵ سال فعالیت به‌عنوان هیئت‌امنای آستان مقدس امامزاده عبدالله(ع)، ۳۰ سال عضویت در شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی، ۲۵ سال فعالیت در صندوق قرض‌الحسنه حجت بن الحسن(عج)، ۱۳ سال فعالیت در شورای حل اختلاف، ۸ سال عضویت در انجمن حمایت از زندانیان و ۸ سال عضویت در شورایاری محله او را به چهره‌ای آشنا برای اهالی محله تبدیل کرده است و جالب اینکه همه این فعالیت‌ها را به‌صورت افتخاری انجام داده است. صاحب‌الزمانی می‌گوید: «خیلی وقت‌ها برای آشتی دادن و رفع کدورت‌ها به سراغ من می‌آیند و من هم سعی می‌کنم در حد بضاعت خودم به حل مشکل کمک کنم. برای ازدواج جوان‌ها هم پیشقدم می‌شوم. این روزها آنقدر سرم به این کارها گرم است که دیگر فرصتی برای رسیدگی به مغازه ندارم و بیشتر بچه‌ها به امور مغازه رسیدگی می‌کنند.»

گفت‌وگو با کاسبی که مغازه‌اش مأذنه محله است |  اینجا کالای فروخته شده پس‌ گرفته می‌شود

جنگ بشود بازهم با حاج حسین می رویم!  


رضا مصطفایی از کاسبان قدیمی ۲۴ متری و از دوستان، همسایگان و همرزم حاج محمدحسین صاحب‌الزمانی است که به خوبی خاندان صاحب‌الزمانی‌ها را می‌شناسد و از همه آنها به خوبی و نیکی یاد می‌کند. او معتقد است ویژگی‌های خیرخواهانه حاج محمدحسین مدیون پدر و مادرش است و از جوانی عشق کارهای مردمی و خیر در او متبلور بوده است. مصطفایی، صاحب‌الزمانی را کاسبی خوش اخلاق، گشاده‌رو، محترم، هیئتی و مذهبی و درگیر کارهای خیر معرفی کرده و می‌گوید: «امروز مردم به قدری گرفتار مسائل اقتصادی و دنیوی هستند که گاهی به خانه، فامیل، محل کار، همسایه و محله خود توجه ندارند اما حاج حسین سال‌هاست عاشقانه تنها برای رضای خدا بدون دریافت حقوق، مزایا و پولی در راه خدمت به انقلاب، شهر، محله و مردم قدم برمی‌دارد و توانسته به گونه‌ای عمل کند که همه بتوانند به راحتی بگویند انسان خوبی است.»

---------------------------------------------------------------------------

*منتشر شده در همشهری محله منطقه ۲۰ به تاریخ ۱۳۹۵/۶/۲۹

کد خبر 760938

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha