به گزارش همشهری آنلاین، روستایی با آسمانی که انگار سالها و کیلومترها از آسمان تهران فاصله دارد. جالب آن که روستای «وردیج» برخلاف روستاهای دیگر که تنها یک نام از آنها مانده، توانسته همه مختصات روستایی از قبیل خانههای خشت و گلی تا پاکیزگی هوا و اراضی سرسبز را در خود حفظ کند. در گزارش پیش رو سری به این روستای جذاب زدهایم.
جمعیت روستای وردیج در این سالها از ۲۰۰ نفر به ۴۸۰ نفر افزایش یافته است و اهالی این روستا به زادگاهشان مهاجرت معکوس داشتهاند.
باغ عروسک سنگی «آدمک جیان» بالای روستای وردیج قرار دارد. کوههای عظیمالجثه کنار جاده تنها در سمتی از جاده به شکل عجیب و غریب هیبتهایی بیشکل خودنمایی میکنند. برخی از روستاییان میگویند اینها قلعههایی مربوط به دوره سلجوقیان است و برخی معتقدند فرسایش کوهها و شرایط جوی این شکلها را روی سنگها ایجاد کرده است.
مسنترین روستایی وردیج اکنون حاج حسین است که ۱۰۴ سال دارد و کوچکترین آنها سیده خانمی ۱۰ روزه است.
آبشار «لت مال» در مسیر صعود به قله لیچه قرار دارد. از جادهای خاکی که از جنوبیترین نقطه روستا است و ابتدای آن به زمین فوتبال میخورد شروع شده و سپس با بالای یال اصلی قله منتهی میشود.
برای رسیدن به روستای وردیج میتوان از انتهای اتوبان همت-بلوار پژوهش-شهرک دانشگاه شریف-خیابان شهید اردستانی یا از اتوبان تهران کرج-پشت پمپ بنزین وردآورد-خیابان شهید اردستانی رفت.
وردیج با ۲۵۰ هکتار باغهای سیب، گیلاس، هلو، گلابی، گردو و انگور بیشترین سطح زیر کشت روستایی تهران را دارد و از بزرگترین روستاهای کوهستانی پایتخت است.
منتشر شده در همشهری محله منطقه ۲۲ در تاریخ ۱۳۹۶/۱/۱۵
نظر شما