عضو مجلس خبرگان رهبری با یادآوری دیدگاه‌های امام خمینی(ره) درباره بسیج و بسیجیان، تاکید کرد هیچ نهادی والاتر و عزیزتر از بسیج در نگاه بنیانگذار جمهوری اسلامی نبوده است.

محسن اسماعيلي

به گزارش همشهری آنلاین، دکتر محسن اسماعیلی، استاد دانشگاه تهران و عضو مجلس خبرگان رهبری در یادداشتی در روزنامه جام جم نوشت:

پنجم آذر، یادآور نام بسیج و خاطره عزیزترین نهاد و بزرگترین مردان تاریخ ما است. نهادی که به تعبیر امام راحل تشکیل آن «یقیناً از برکات و الطاف جلیه خداوند تعالی بود.» و «شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه‌های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می‌دهد. بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش برگلدسته‌های رفیع آن، اذان رشادت و شهادت سر داده‌اند. بسیج میقات پابرهنگان و معراج اندیشه پاک اسلامی است که تربیت‌یافتگان آن نام و نشان در گمنامی و بی‌نشانی گرفته‌اند. بسیج لشکر مخلص خدا است که دفتر تشکیل آن را همه مجاهدان، از اولین تا آخرین امضاء نموده‌اند.»

این واژه‌ها و تعبیرهای بی‌نظیر و ملکوتی، اوصافی است که مراد و مرشد بسیجیان، امام خمینی (ره) در آخرین پیام خود به مناسبت هفته بسیج (۲/۹/۱۳۶۷) صادر فرموده‌اند؛ امامی که دوست و دشمن صداقت او در گفتار و دوری‌اش از مداهنه و مبالغه را تصدیق کرده و می‌کنند و این همه نشان از آن دارد که هیچ نهادی والاتر و عزیزتر از بسیج در نگاه آن پیر روشن ضمیر نبوده است.

حق هم همین است؛ بویژه آنگاه که دشوارترین شب‌ها و روزهای پرخطر هشت سال دفاعِ مقدس را به یاد آوریم و نقش بسیج و بسیجی‌ها را در خلق حماسی‌ترین صحنه‌های تاریخ ایران و جهان مرور کنیم. در آن صورت است که ما نیز همگام با رهبر سفر کرده این امت، می‌پرسیم : «حقیقتاً اگر بخواهیم مصداق کاملی از ایثار و خلوص و فداکاری و عشق به ذات مقدس حق و اسلام را ارائه دهیم، چه کسی سزاوارتر از بسیج و بسیجیان خواهد بود!؟»

نوجوانان، جوانان و پیران جوانمردی که داوطلبانه و بی‌هیچ ادعا روزهای سخت جنگ را مردانه پشت سر نهادند و بدون درخواست پاداش و سپاس، فقط برای ادای تکلیف، در برابر بی‌رحم‌ترین دشمنان این آیین و سرزمین سینه سپر کردند؛ «فَمِنهُم مَن قَضی نَحْبَه و مِنهُم مَن یَنتَظِرُ»

اینک فرصت خوبی برای بازخوانی آن روزها و روزهای پس از آن است؛ روزهایی که بسیجیانِ بازمانده‌ که نه، بازگشته از معراج، نه تنها قدر ندیدند و بر صدر ننشستند، که گاه طعنه هم شنیدند و به حاشیه نیز رانده شدند. اما این فرزند و جانشین فرزانه امام بود که بسیجی را همیشه حاضر در میدان می‌خواست و می‌خواهد. بسیجی، گرچه مرد میدان‌های خطر و فداکاری است، امّا فقط برای آن روزها نیست. باور باید کرد که تنها راه نجات کشور بازگشت به فرهنگ بسیج و حاکمیت تفکر بسیجی بر همه عرصه‌ها است؛ چرا که «اگر بر کشوری نوای دل‌نشین تفکر بسیجی طنین‌انداز شد، چشم طمع دشمنان و جهان خواران از آن دور خواهد شد والّا هر لحظه باید منتظر حادثه ماند.»

تکریم بسیج، احترام به مردانگی و مروّت است، پاسداشت جوانمردی و تضمین آینده است. بسیجیان نیازی به احترام و تجلیل ما ندارند. ما هستیم که به آنان و به حضور فعال‌شان برای همیشه نیازمندیم. جنگ، آزمون خوبی برای جدا شدن صف مدعیان از مردان حقیقت بود و البته همیشه مدعیان بدلی وجود داشته و خواهند داشت. حساب آنان را باید جدا ساخت. شعارِ امروز اگر پشتوانه و سابقه‌ای در دیروز نداشته است، بسان همه شعارها است و نیازمند امتحان در روز مبادا.

خدا را سپاس که رویش‌های بسیج همچنان پرثمر و برکت‌خیز است، امّا مباد که نام‌آوران روزهای سخت از یاد بروند و در گرد و خاکِ بازی‌های روزگار دیده نشوند؛ چه رسد به آنکه خدای ناکرده کم‌لطفی و جفا ببینند. امام در پایان همان پیام فرمود : «من دست یکایک شما پیشگامان رهایی را می‌بوسم و می‌دانم که اگر مسئولین نظام اسلامی از شما غافل شوند به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت.»

سلام و صلوات خدا بر شهیدان بسیج و درود و برکات او بر زنان و مردانی که سنگر آنان را همچنان پاس داشته‌اند. یا لیتَنی کنتُ مَعَهُم فَافوزَ فوزاً عظیماً.

کد خبر 567724

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار