همشهری آنلاین: کیلیان ام‌باپه و ماریو مانژوکیچ خطرناک‌ترین عناصر تهاجمی فینالیست‌های جام‌جهانی هستند اما نتیجه نهایی بازی را توان بازیکنان فرانسه و کروواسی در نبرد منطقه میانی زمین تعیین می‌کند.

بازی فینال جام جهانی

به گزارش همشهري آنلاين، دو تيم اروپايي پس از پشت سر گذاشتن رقيبان ريز و درشت خود شامگاه فردا در ورزشگاه لوژنيكي مسكو به ديدار هم مي‌روند تا بيست و يكمين قهرمان جام‌جهاني فوتبال را به دنيا معرفي كنند. فرانسه در سومين فينال خود در پي دومين قهرماني پس از 1998 است و كروواسي شايد در اولين فينال بتواند اولين قهرماني را در خاك روسيه جشن بگيرد. آنچه پيش رو داريد، چهار عامل تعيين‌كننده در قهرماني از نگاه جاناتان ويلسن، ورزشي‌نويس ارشد گاردين است.

مهار كردن ام‌باپه: با توجه به چالش بازيكنان كروواسي با رحيم استرلينگ در بازي نيمه‌نهايي مقابل انگليس به ويژه در نيمه اول، بزرگ‌ترين مساله آنها در بازي فينال كنار آمدن با كيلين ام‌باپه است؛ بازيكني كه شايد به اندازه استرلينگ تند و تيز نباشد اما قدرتي‌تر و مقابل دروازه بسيار بسيار تاثيرگذارتر است. كرووات‌ها در نيمه دوم به ويژه بعد از زدن گل مساوي چنان عرصه را براي استرلينگ تنگ كردند كه سرمربي انگليس او را تعويض كرد. فرانسه برخلاف انگليس تيمي نيست كه دل به توپ‌هاي بلند بدون هدف ببندد و با همين روش ام‌باپه را از سمت راست روانه دروازه حريف مي‌كند. اگر ايوان پريشيچ در سمت چپ به ايوان استرينيچ كمك نكند، با توجه به خستگي كلي كرووات‌ها، ام‌باپه مي‌تواند دفاع چپ حريف را راحت دور بزند. هر چه باشد، سرمربي كروواسي بايد فكري براي فضاي خالي پشت دفاع چپ بكند.

تعادل راست-چپ: هر دو تيم فرانسه و كروواسي دوست دارند بيشتر از يك سمت حمله كنند؛ 45 درصد از حمله‌هاي كروواسي از سمت چپ پايه‌ريزي شد و 33 درصد از سمت راست. در مقابل فرانسوي‌ها 42 درصد از راست حمله كردند و 37 درصد از چپ. اين يعني همكاري بيشتر استرينيچ و پريشيچ در سمت راست و البته افزوده شدن قدرت تهاجمي بنجامين پاوار به ام‌باپه در سيستمي كه البته محافظه‌كارانه‌تر از گذشته خواهد بود. در سمت مقابل بليز متوئيدي به دفاع كروواسي فشار مي‌آورد و البته حضور آنته ربيچ در سمت چپ باعث مي‌شود پريشيچ در حمله آزادي عمل بيشتر داشته باشد. از آنجا كه گل تساوي كروواسي مقابل انگليس با سانتر شيمه ورساليكو به دست آمد، بعيد است در بازي فينال متوئيدي اين فضا را به دفاع راست كروواسي بدهد. مگر اينكه آنها در خط مياني ابتكار عمل را به دست بگيرند.

نبرد غول‌هاي مياني: پل پوگبا يك تورنمنت فوق‌العاده را پشت سر گذاشته است. هر چند ديگر از آن بازي درگيرانه يورو2016 هم خبري نيست. او اين عملكرد را بيش از هر چيز مديون توان فوق‌العاده انگولو كانته و پوشش مداوم متوئيدي در فضاي خالي سمت چپ است. بازي فينال بي‌ترديد صحنه آزمون پوگبا در تقابل با مردي است كه كروواسي تمام داشته‌هايش را مديون اوست؛ لوكا مودريچ. در اين جام‌جهاني هيچ‌كس به اندازه او ندويده است: 63 كيلومتر. هيچ‌كدام از بازيكنان كروواسي به اندازه مودريچ پاس سالم كوتاه و بلند نداده‌اند و 2.7 پاس كليدي در هر بازي صدرنشين است؛ حدود دو برابر بيشترين آمار پاس كليدي در ميان بازيكنان همدسته. متوقف كردن مودريچ به معني توقف كروواسي نيست اما اگر پوگبا بتواند او را خنثي كند، سيستم كروواسي به هم مي‌ريزد.

تهديد مانژوكيچ: ماريو مانژوكيچ يك بازيكن فوق‌العاده است و روحي تازه در تيم كروواسي مي‌دمد كه قرار است مقابل يك تيم جوان‌تر در فينال به ميدان برود. او مقابل روسيه و انگليس آشكار خسته شده و از نفس افتاده بود اما آنقدر دويد تا از فضاي خالي پشت سر جان استونز در وقت‌هاي اضافه گل صعود به فينال را بزند. ماريو در هر بازي ميانگين 4.6 نبرد هوايي موفق را ثبت كرده اما بايد ديد مي‌تواند اين آمار را در فينال هم تكرار كند يا نه. آن هم مقابل بازيكني كه در حدود 73 درصد نبردهاي هوايي‌اش موفق بوده است. نبرد رافائل واران با مانژوكيچ در دو فصل اخير ليگ قهرمانان اروپا به نفع مدافع جوان فرانسوي به پايان رسيده و حالا نوبت نبرد سوم در مهم‌ترين بازي چهار سال اخير است.

کد خبر 410660

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 2 =