۴ سال پس از موفقیت « از یاد‌رفته» در تلویزیون و ناکامی مطلق «من و زیبا» در سینما، فریدون حسن‌پور سراغ فیلمنامه‌ای طنز رفت و «ناردون» را با حال و هوایی متفاوت با سایر آثارش روانه پرده سینماها کرد.

فیلم ناردون

 او كه 2سال پيش سريال پرمخاطب «گذر از رنج‌ها» را روي آنتن داشت، اين روزها دارد طعم خوش فروش خوب در گيشه را پس از مدت‌ها مي‌چشد. امين حيايي، سيروس گرجستاني، ليلا اوتادي، مهران غفوريان، علي مسعودي، مهران رجبي، شهرام قائدي، امير نوري، پوراندخت مهيمن و ترلان پروانه بازيگران اصلي ناردون هستند كه به مرز فروش 3ميليارد تومان نزديك مي‌شود. با حسن‌پور درباره فيلم تازه‌اش گفت‌وگو كرده‌ايم.

  • ناردون فضايي متفاوت از ساخته‌هاي پيشين شما دارد. چه شد كه سراغ اين موضوع و متن رفتيد؟

فيلمنامه از روي يكي از قصه‌هاي خودم با موضوع مرگ، زندگي و عشق نوشته شده‌است؛ مجموعه‌اي كه اين روزها در حال نگارش آن هستم و قصد دارم در قالب كتاب منتشر كنم. ايده اوليه ناردون برمبناي يك دعواي نصفه و نيمه بر سر قبرستان شكل گرفته بود كه به‌تدريج احساس كردم داستان، ظرفيت تبديل شدن به يك فيلمنامه سينمايي را دارد.

  • با توجه به اينكه قبلا فيلم طنز نساخته بوديد، نگاهتان درباره كمدي طنز و موقعيت چيست؟

به‌نظرم نگارش كمدي سخت‌ترين كارهاست و هر نوع كمدي كه خوب نوشته و پرداخته ‌شود، بسيار ارزشمند است. كمدي كلام و گفتارمحور كه بر مبناي تيپ شكل بگيرد و همچنين كمدي موقعيت ازجمله آثار موفق هستند و من هم در ناردون سعي كردم سراغ كمدي موقعيت بروم. اين نوع طنز را شخصا دوست دارم.

  • روند انتخاب بازيگر چطور پيش رفت؟

هرگز نشده در زمان نگارش يك فيلمنامه به بازيگران فكر كنم و به‌نظرم انتخاب بازيگر در آن لحظه فايده ندارد، چرا كه به‌دليل محدود بودن تعداد بازيگران، ممكن است در همان لحظه بازيگر مورد نظر من در يك پروژه ديگر باشد. به همين دليل، ذهنم را براي انتخاب بازيگر باز مي‌گذارم و بعد از نهايي‌شدن گزينه‌ها، از ويژگي‌هاي شخصي آنها در پرداخت بهتر شخصيت استفاده مي‌كنم.

  • از نظر شما، حضور بازيگران شناخته‌شده در فيلم‌ها ملاك فروش بيشتر و جذب تماشاگر است؟

بازيگران، ويترين اصلي هر فيلم هستند و چه بسيار فيلم‌هايي كه به واسطه حضور بازيگر سرشناس خوب مي‌فروشند. اين موضوع را نمي‌توان انكار و كتمان كرد و در همه جاي دنيا هم وجود دارد. بازيگران در جذب مخاطب به‌شدت تأثيرگذارند اما معتقدم در تداوم استقبال، ديگر بازيگر نقش ندارد و بلكه قصه و داستان فيلم مؤثر است.

  • وقتي كارگرداني سراغ بازيگران چهره به‌ويژه در آثار طنز مي‌رود، فروش گيشه برايش مهم مي‌شود. شما فيلم بفروش را چگونه تعريف مي‌كنيد؟

نويسنده و كارگردان از همان اول تكليف خود را با مخاطب روشن مي‌كند و مخاطب‌شناسي در توليد هر فيلم بسيار مهم است. وقتي فيلمي بتواند تماشاگر خود را داشته باشد، به‌طور حتم، كلمه بفروش را مي‌توان برايش استفاده كرد؛ البته نه اين عبارتي كه اغلب به اشتباه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اگر فيلمي استانداردهاي سينمايي را حفظ كند و بتواند در جذب مخاطب در طول اكران موفق عمل كند، مي‌توان آن را يك فيلم بفروش دانست.

  • تفاوت‌هاي ناردون با من و زيبا

من و زيبا با بازي پرويز پرستويي و شهاب حسيني يك درام شاعرانه بود و حالا ناردون يك كمدي عاشقانه است. فكر نمي‌كنم در پرونده فيلمسازي من ناردون يك تافته جدابافته باشد و اين فيلم هم حال و هواي آثار پيشين مرا دارد. هر يك از فيلم‌هايم در يك مقطع زماني خاص ساخته شده و مخاطب خود را داشته است. معتقدم هر قصه براي هر فيلمساز حال و هواي خاص خودش را دارد.

کد خبر 346034

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 10 =