همشهری آنلاین: پس از نمایش فیلم "طعم شیرین خیال" ساخته کمال تبریزی، اظهار نظرهای متفاوتی در باره آن شنیده شده است. مهدی تهرانی منتقد و مدرس سینما اعتقاد دارد، کمال تبریزی یک فیلمساز ممتاز است اما آخرین ساخته‌ی او یک کار متوسط در سینمای ایران جلوه‌گری می‌کند.

به گزارش همشهری آنلاین؛ این منتقد افزود: قبل از هرچیز باید یاد بگیریم قضاوت منصفانه نسبت به هر فیلمی داشته باشیم. و اخلاقمدار هر اثری را نقد کنیم. در واقع باید مباحث تکنیکال و سپس زبان و گفتار فیلم را مطرح کنیم و اگر کارگردان یک اثر؛ دارای پیشینه است کار جدیدش را با کارنامه‌اش قیاس کنیم. اینکه مباحث فرعی و اسپانسر یک فیلم بحث اصلی باشد ربطی به نقد پیدا نمی‌کند. چرا بسیاری مدام به طعم شیرین خیال به عنوان یک کار سفارشی نظر انداخته‌اند که حتی اگر اینگونه هم باشد؛ بحث در باره کلیت فیلم را به مخاطره انداخته است.

فارغ از این مباحث حاشیه‌ای به اعتقاد این مدرس سینما؛ آخرین ساخته کمال تبریزی فیلم شاخصی از کار درنیامده و یک اثر سهل و ممتنع و در نهایت یک فیلم متوسط در سینمای ایران است. چرا که بحث گفتارها و سناریو و آنچه باید از دهان بازیگر بر روی پرده شنید و دید بسیار دم دستی؛ شعار گونه و گاهی حتی سفارشی جلوه گری می‌کند. سفارشی از این منظر که مثلا سناریست و کارگردان مجبور باشد حتی علیرغم میل خود چندین و چند جمله را در بین داستاک ها و در ادامه در دیالوگ‌ها جای بدهد. کاری که شیرازه و اساس یک فیلم را می‌تواند بهم بریزد.

این منتقد سینما در باره سکانس های طولانی به ویژه سکانس پس از افتتاحیه و بعد از آن اظهار کرد: من فکر می کنم طعم شیرین خیال متاسفانه چوب فیلمنامه‌اش را می‌خورد. کمال تبریزی کارگردانی ششدانگ است و از گروه فیلمسازان سینمای ایران است که دوربین را بهتر از هرکسی می‌شناسد و همچنین از کارگردانانی است که تصویر را فدای دیالوگ نمی‌کند. اما در این آخرین ساخته‌ی او به هر دلیلی که باشد ما با سکانس‌هایی روبرو می‌شویم که جز حرافی چیزی برای گفتن نداشتند. این بی‌انصافی است که من سکانس خاصی را صراحتا نام ببرم اما بعد از سکانس افتتاحیه تا حدود 35 دقیقه پس از آن؛ تقسیم بندی داستان واقعا در یک حجم غیر استاندارد کار شده بود.

مهدی تهرانی در مورد کارنامه کمال تبریزی عقیده دارد: آنچه کمال تبریزی حداقل از 1374 و با "لیلی با من است" به این طرف ساخته؛ همگی آثار قابل احترامی هستند. من به غیر از لیلی با من است؛ مارمولک و پاداش و حتی با کمی اغماض فیلمی مانند خیابان‌های آرام را بهترین کارهای کمال تبریزی می‌دانم. اما اینکه قرار باشد هر فیلم از یک کارگردان شاخص یک اثر کامل از کار دربیاید درخواستی منطقی نیست اما می‌تواند یک آرزوی دور و دراز باشد. چنانچه این روند برای طعم شیرین خیال اینگونه از کار درآمده است.

کد خبر 290316

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار