سه‌شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۸:۴۵

علی‌اکبر شیروانی: روال قصه‌گویی سنتی، نقل قصه از زبان یکی از بزرگ‌ترهاست.

جلد کتاب

پدربزرگ يا مادربزرگ مي‌نشستند و خاطرات خودشان را به زباني شيرين مي‌گفتند يا در نقش داناي كل قصه‌اي را براي بچه‌ها و نوه‌ها تعريف مي‌كردند. بعد يا قبل از قصه‌گويي، بازي بود. بازي، معمولا فعاليتي براي مصرف انرژي مازاد بدن بود و كمتر بازي‌هايي بودند كه نقشي بيش از آن داشته باشند. والدين خوشحال بودند از اينكه فرزندشان با بازي خسته مي‌شود و با قصه به خواب مي‌رود و در موقع مقتضي در مدرسه آموزش‌هاي لازم و ضروري را خواهد ديد.

امروزه نگاه به قصه و بازي عوض شده است. نه قصه‌ها فقط نقش ابزاري سرگرم‌كننده و مفرح دارند و نه بازي فقط براي كنترل هيجانات كودك لحاظ مي‌شود. آزادي و لذت كودك از قصه و بازي، نوع مهيجي از فعاليت آموزشي‌ـ تفريحي ايجاد كرده است به نام قصه بازي. كتاب «قصه بازي» بر اساس تجربه‌ نويسنده در اجراي قصه‌ شازده كدو و كدوي قلقله‌زن در آلمان نوشته شده است. قصه بازي تجربه‌اي نزديك به تئاتر كودك است با اين تفاوت كه قبول و تغيير نقش بر عهده‌ كودك گذاشته مي‌شود. كتاب براي مربيان آموزشي و پرورشي كودك نوشته شده ولي والدين مي‌توانند بر اساس همين الگوها امكان قصه بازي را براي كودكانشان فراهم كنند.

کد خبر 288119

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار