به گزارش همشهری آنلاین؛ در سالهای اخیر، چین بهتدریج در حال تبدیل شدن به یکی از بازیگران تعیینکننده در معادلات امنیتی و سیاسی غرب آسیاست. سفر شی جینپینگ به مصر(در سپتامبر ۲۰۲۶) همزمان با هفتادمین سالگرد روابط دیپلماتیک دو کشور، نشانهای روشن از این ادعا است.
شی در این سفر، از ایجاد یک «ساختار امنیتی جدید» در غرب آسیا سخن گفت؛ ساختاری که طبق توئیت «سفیر چین در قاهره» همزمان با سفر شی به مصر، بر:
اول/ گفتوگوی منطقهای
دوم/ مخالفت با مداخله خارجی
سوم/ احترام به حاکمیت کشورها و...
چهارم/ پرهیز از استانداردهای دوگانه تأکید دارد.
معنای سیاسی این مواضع روشن است: پکن میخواهد امنیت منطقه بیش از گذشته توسط خود کشورهای منطقه و با حضور قدرتی غیرغربی شکل بگیرد.
اما اهمیت این تحول فقط به عرصه سیاسی محدود نمیشود. همزمان گزارشهایی درباره گسترش همکاریهای نظامی مصر و چین، از جمله احتمال استقرار سامانه پدافندی پیشرفته HQ-۹B در شبهجزیره سینا منتشر شده است؛ موضوعی که نگرانی تلآویو را نیز برانگیخته و میتواند آزادی عمل نیروی هوایی اسرائیل را محدود کند.
از سوی دیگر، مصر که طی سالهای گذشته روابط نزدیکی با واشنگتن داشته، حالا بیش از گذشته به سمت پکن متمایل شده است؛ بهویژه در حوزههایی که محدودیتهای آمریکا و اروپا یا تأخیر روسیه، دست قاهره را بسته است.
این تحولات را باید فراتر از یک همکاری دوجانبه دید. چین در حال ساختن شبکهای از روابط اقتصادی، سیاسی و امنیتی در غرب آسیا است؛ شبکهای که هرچه گستردهتر شود، وابستگی کشورهای منطقه به آمریکا برای تأمین امنیت و تجهیزات نظامی کاهش مییابد.
در چنین شرایطی، مسئله فقط افزایش نفوذ چین نیست؛ کاهش تدریجی انحصار آمریکا در غرب آسیا است. و طبیعی است که هرچه این انحصار بیشتر شکسته شود، مهمترین متحد منطقهای واشنگتن، یعنی رژیم صهیونیستی، نیز بخشی از آزادی عمل و موقعیت راهبردی پیشین خود را از دست بدهد.
نظر شما