به گزار همشهری آنلاین، در گزارش چند روز پیش نیویورک تایمز ادعا شد چون برخی سدهای ایران در نزدیکی مناطق اصابتکرده در حملات قرار دارند، احتمالا هدف از ساخت آنها پشتیبانی از سایتهای موشکی بوده است! این استدلال سخیف و مبتنی بر همجواری جغرافیایی در حالی که هر زیرساخت حیاتی و کوهستانی ناگزیر دارای اشتراکاتی در عوارض زمین است، تلاشی مذبوحانه برای توجیه حملات گذشته به زیرساختهای غیرنظامی و آبرسانی ایران است.
اما این قبیل توجیهپردازیها برای رسانههای آمریکایی دارای سابقه قابل توجهی است. به طور مثال، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی در ۱۹۹۷ به پروژه عظیم «رودخانه بزرگ مصنوعی» در لیبی پرداخت. این پروژه که در زمان معمر قذافی ساخته شد، شبکهای از لولههای عظیم زیرزمینی برای انتقال آب از سفرههای آب زیرزمینی در جنوب صحرای بزرگ به شهرهای پرجمعیت ساحلی در شمال لیبی بود. این روزنامه آمریکایی آن زمان نوشت: در مصاحبههای جداگانه، سه مهندسی که روی این پروژه ۲۵ میلیارد دلاری کار میکنند گفتند توضیح رسمی غیرمحتمل یا ناقص است. آنها گفتند گمان میکنند سیستم لولههای زیرزمینی و مخازن، که عمدتاً با تجهیزات آمریکایی ساخته میشود، هدفی نظامی و پنهانی دارد. یک مهندس اروپایی پرسید: «اگر صدام حسین میگفت در حال ساخت یک لوله ۴ متری تا ۱۰۰ مایلی کویت، ۱۰۰ مایلی ایران و ۱۰۰ مایلی ترکیه است تا آب منتقل کند، آیا باور میکردید؟!»
از این منظر قابل توجه است که مجددا رسانههای آمریکایی رو به استراتژیِ کهنهای آوردند که از دههها قبل آن را برای توجیه حمله به کشورهای مستقل استفاده میکردند.
نظر شما