به گزارش همشهری آنلاین حضرت آیت الله حسین وحید خراسانی، اول فروردین ۱۳۰۰ شمسی در نیشابور متولد شد، تحصیل علوم دینی را در مشهد آغاز کرد و پس از خواندن ادبیات، سطوح اولی و نهایی را از محمد نهاوندی، صاحب تفسیر فرا گرفت. پس از اتمام سطح، در درس خارج فقه آیات میرزا مهدی اصفهانی و آشتیانی حاضر شده و به اجتهاد رسید.
آیت الله وحید خراسانی ایشان علوم عقلی را از میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی فرا گرفته و در سال ۱۳۲۷ در شهر ری با آیت الله سید محمد حجت کوهکمری دیدار کرد و پس از مذاکرات علمی موفق به دریافت اجازه اجتهاد مطلق گردید. ایشان به قصد تکمیل مبانی و آگاهی از دیدگاههای مراجع حوزه علمیه نجف، در حالی که به درجهٔ اجتهاد رسیده بود، در ۲۷ سالگی به حوزه علمیه نجف مهاجرت کرد و سالها در درس استادان برجستهٔ این حوزه حاضر شد.
ایشان از شاگردان میرزا ابوالقاسم خویی و یکی از اعضای شورای فقهی ایشان بود. تأثیر اندیشهٔ اجتهادی خویی در روش فقهی آیت الله وحید خراسانی روشن است. البته هم در مبانی و هم در روش اجتهادی میتوان روش فقهی وحید خراسانی را ادامه مکتب فقهی ابوالقاسم خویی دانست. همچنین در دورهای که امام خمینی در نجف مستقر بود، در درس ایشان شرکت میکرد.
ایشان از سال ۱۳۳۷ پس از تدریس سالهای متوالی دروس سطح، درس خارج فقه و اصول را آغاز نمود و نزدیک به ۱۲ سال در نجف آن را ادامه داد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ در مشهد به تدریس پرداخت. ایشان در پاییز ۱۳۴۹ از مشهد به قم آمد. دربارهٔ علت هجرت ایشان از مشهد به قم گفته شده: اقامتش در مشهد مستلزم سختی در ارتباط با دولت و حکومت آن زمان بوده است و از او توقعاتی داشتهاند. با وجود اینکه سید محمدهادی میلانی سد مستحکمی در این جهت بود، اما در عین حال، آن توقعات برای وی ناپذیرفتنی و تحملناپذیر بود؛ لذا مشهد را ترک کرده و به قم آمد.
حجتالاسلام محمدحسین موسیپور، نماینده ولیفقیه و رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی، با صدور پیامی، ارتحال فقیه ژرفاندیش و مرجع عالیقدر جهان تشیع، حضرت آیتالله العظمی وحید خراسانی (ره) را ضایعهای بزرگ برای جهان اسلام و حوزههای علمیه دانست و مجاهدتهای علمی و معنوی آن عالم ربانی در پاسداری از معارف نورانی اهلبیت (ع) را ستود.
متن پیام به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم. إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ. ارتحال ملکوتی فقیه ژرفاندیش، عالم ربانی، مرجع عالیقدر جهان تشیع و احیاگر معارف نورانی اهلبیت عصمت و طهارت (علیهمالسلام)، حضرت آیتالله العظمی حاج شیخ حسین وحید خراسانی (رضوانالله تعالی علیه)، ضایعهای بزرگ و ثلمهای جبرانناپذیر برای حوزههای علمیه، ساحت فقاهت و مرجعیت شیعه و عموم ارادتمندان مکتب اهلبیت (علیهمالسلام) است.
آن فقیه وارسته و اسوه تقوا و پارسایی، عمر پربرکت خویش را در مسیر تفقه عمیق در معارف اسلامی، تحقیق و تدریس علوم اهلبیت (علیهمالسلام)، صیانت از حریم ولایت و امامت و تربیت عالمان و فاضلان حوزههای علمیه سپری کرد و با برخورداری از مقامات والای علمی و معنوی، منشأ خدماتی ماندگار در پاسداشت میراث گرانسنگ تشیع و تعظیم شعائر دینی شد.
بیتردید، سالیان متمادی مجاهدت علمی، دقت نظر کمنظیر در استنباط احکام شرعی، تبیین معارف ناب اهلبیت (علیهمالسلام) و اهتمام عمیق آن مرجع بصیر به احیای شعائر و معارف ولایی، میراثی گرانبها و ماندگار در تاریخ حوزههای علمیه و جهان تشیع به یادگار نهاده است؛ میراثی که چراغ راه نسلهای آینده در مسیر علم، ایمان، بصیرت و پاسداری از حریم مکتب اهلبیت (علیهمالسلام) خواهد بود.
اینجانب، این مصیبت بزرگ را به محضر حضرت بقیةالله الاعظم، ارواحنا فداه، مقام معظم رهبری، مراجع عظام تقلید، علما و فضلای حوزههای علمیه، بیت شریف مکرم ایشان و عموم شیعیان و ارادتمندان آن فقیه فقید تسلیت و تعزیت عرض مینمایم. از درگاه خداوند متعال، علو درجات و حشر با اجداد طاهرینش را برای آن عالم ربانی مسئلت داشته و امیدوارم حوزههای علمیه و جامعه اسلامی همچنان از میراث علمی و معنوی آثار و شاگردان آن مرجع عظیمالشأن بهرهمند باشند.
نظر شما