به گزارش همشهری آنلاین، طلا در اقتصاد جهان فقط یک فلز گران‌بها نیست، بلکه دارایی راهبردی و یکی از پشتوانه‌های مهم اقتصادی کشورها به شمار می‌رود. افزایش تقاضای جهانی برای این فلز، به‌ویژه در شرایط نااطمینانی اقتصادی و تنش‌های بین‌المللی، فرصت تازه‌ای برای کشورهای دارای ذخایر معدنی طلا ایجاد کرده است؛ فرصتی که ایران با برخورداری از حدود ۸۰۰ تن ذخایر قطعی و احتمالی می‌تواند از آن بهره‌مند شود.
براساس برآوردهای داخلی، حدود ۳۵۰ تن از ذخایر طلای ایران در طبقه ذخایر قطعی قرار دارد. تولید سالانه کشور نیز حدود ۱۲ تا ۱۴ تن برآورد می‌شود. در همین حال، برنامه هفتم پیشرفت افزایش تولید و عرضه شمش طلا به ۲۵ تن در سال را هدف‌گذاری کرده است. تحقق این هدف می‌تواند ظرفیت فعالیت‌های معدنی کشور را گسترش دهد و زمینه ورود سرمایه‌های تازه به این بخش را فراهم کند.
بازار جهانی نیز از این فرصت حمایت می‌کند. براساس آمار شورای جهانی طلا، تقاضای جهانی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به ۲ هزار و ۵۲۲ تن رسیده و ارزش آن از ۳۸۰ میلیارد دلار فراتر رفته است. چنین بازاری می‌تواند انگیزه سرمایه‌گذاری در اکتشاف، استخراج و فرآوری طلا را افزایش دهد.
توسعه این بخش علاوه بر افزایش تولید داخلی، آثار اقتصادی دیگری نیز دارد؛ از ایجاد اشتغال در مناطق معدنی و رونق فعالیت شرکت‌های پیمانکاری و تجهیزات‌ساز گرفته تا کاهش وابستگی به واردات و افزایش ظرفیت صادراتی. توسعه صنایع پایین‌دستی و تولید مصنوعات و زیورآلات نیز می‌تواند ارزش بیشتری از این ذخایر را در داخل کشور ایجاد کند.
برای بهره‌برداری از این فرصت، جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، تسهیل صدور مجوزها، نوسازی تجهیزات و استفاده از فناوری‌های جدید اهمیت دارد. همچنین ابزارهایی مانند صندوق پروژه و اوراق تأمین مالی می‌توانند منابع موردنیاز طرح‌های معدنی را تأمین کنند.
ذخایر ۸۰۰ تنی طلا می‌تواند یکی از پایه‌های توسعه اقتصاد معدنی ایران باشد. تبدیل این ظرفیت زیرزمینی به تولید، اشتغال و ارزآوری، نیازمند پیوند میان سرمایه‌گذاری، فناوری و تکمیل زنجیره ارزش طلاست؛ مسیری که در صورت تحقق، سهم این فلز راهبردی را در اقتصاد غیرنفتی کشور افزایش خواهد داد.
نظر شما