به گزارش همشهری آنلاین؛ به نظر می‌رسد ارزیابی‌ها در آمریکا درباره نتیجه تقابل نظامی با ایران، با واقعیت‌های جدیدی روبه‌رو شده است. اخیراً کریس مورفی، سناتور دموکرات آمریکایی، به صراحت گفته اگر تغییر نظام در ایران اتفاق نیفتد ــ که به باور او بعید به نظر می‌رسد ــ ایران از این جنگ به‌مراتب قدرتمندتر خارج خواهد شد.
او حتی به کشورهای عربی منطقه توصیه کرده به‌جای تکیه بر واشنگتن، واقعیت قدرت ایران را بپذیرند و مستقیماً با تهران مذاکره کنند. مورفی معتقد است جنگ اخیر، اعتبار آمریکا به‌عنوان ضامن امنیت کشورهای منطقه را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده و حالا کشورهای عربی باید خودشان برای آینده امنیت خلیج فارس تصمیم بگیرند.
این اظهارات در کنار صحبت‌های چند روز پیش باراک اوباما، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. او صراحتاً گفته ایران حالا در تنگه هرمز «حق وتو» پیدا کرده و همین مسئله، موقعیت راهبردی تهران را نسبت به قبل از جنگ تقویت کرده است.
البته این ارزیابی‌ها صرفاً به دو چهره سیاسی محدود نمی‌شود. در ماه‌های گذشته، شماری از تحلیل‌گران و رسانه‌های غربی نیز درباره پیامدهای راهبردی جنگ برای آمریکا و متحدانش هشدار داده‌اند.
واقعیت این است که آمریکا با وجود صرف هزینه‌های سنگین نظامی، هنوز نتوانسته به اهدافی مانند تغییر نظام سیاسی در ایران یا از بین بردن کامل ظرفیت‌های راهبردی کشور دست پیدا کند.
در مقابل، تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین اهرم‌های چانه‌زنی ایران تبدیل شده و کشورهای منطقه بیش از گذشته با این واقعیت مواجه شده‌اند که امنیت خلیج فارس را نمی‌توان صرفاً با اتکا به قدرت نظامی آمریکا تأمین کرد.
در همین ارتباط، تام باراک، سفیر آمریکا در ترکیه و فرستاده ترامپ در امور عراق و سوریه، در گفت‌وگو با سی‌ان‌ان با بیان اینکه کشورهای منطقه نگران خروج آمریکا از غرب آسیا و تنها ماندشان با ایران هستند گفته است: «منطقه می‌گوید: آمریکا، شما در نهایت به خانه باز خواهید گشت...ما می‌دانیم که شما به خانه باز خواهید گشت و ما با ایران، این شیر زخمی تنها خواهیم ماند».
از طرف دیگر، افزایش هزینه‌های انرژی، فشار اقتصادی بر مصرف‌کنندگان آمریکایی و نگرانی متحدان واشنگتن از گسترش دوباره درگیری‌ها، نشان می‌دهد تبعات این جنگ به مرزهای ایران و منطقه محدود نمانده است.
حالا پرسش اساسی اینجاست؛ آیا آمریکا با جنگی که برای تغییر موازنه قدرت آغاز کرد، ناخواسته به تقویت موقعیت راهبردی ایران کمک کرده است؟ و آیا کشورهای عربی به این جمع‌بندی خواهند رسید که برای تأمین امنیت و ثبات پایدار در منطقه، باید واقعیت قدرت ایران را بپذیرند و به‌جای تکیه یک‌جانبه بر واشنگتن، مسیر تفاهم و همکاری با تهران را در پیش بگیرند؟ باید منتظر بود و دید.
نظر شما