به گزارش همشهری آنلاین، در شرایطی که محدودیت در برخی مسیرهای دریایی، اهمیت مسیرهای زمینی ایران برای تأمین کالا و استمرار مبادلات تجاری را افزایش داده، طولانیشدن توقف کامیونها در مرزها میتواند مزیت جغرافیایی کشور و ظرفیت کریدورهای بینالمللی را تحت تأثیر قرار دهد؛ از این رو، کاهش زمان ایستایی ناوگان به یکی از الزامات تجارت خارجی تبدیل شده است.
ایران در مسیر کریدورهای شمال-جنوب و شرق-غرب قرار دارد و میتواند حلقه اتصال بنادر جنوبی به آسیای مرکزی، قفقاز، ترکیه و اروپا باشد و همچنین تامین کالاهای موردنیاز خود را از طریق همسایگان فراهم کند، اما استفاده از این مزیت تنها با توسعه جاده، راهآهن و پایانههای مرزی محقق نمیشود و سرعت عبور کالا از مرز نیز نقشی تعیینکننده دارد.
در همین راستا، پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی تهران با اشاره به تصمیمات جدید برای مدیریت مرزها گفت: مرز باید محل عبور باشد و نباید به محل توقف کامیونها تبدیل شود.
وی افزود: براساس تصمیمات اتخاذشده، از امروز کنترلهای گمرکی کامیونها به داخل گمرکات ایران منتقل میشود تا مرزها برای تسهیل تردد و عبور ناوگان باز باشند.
سنندجی تأکید کرد که در صورت اجرای این تصمیم، میتوان زمان توقف کامیونها در مرزها را به حداقل رساند. این موضوع علاوه بر کاهش هزینههای حملونقل، میتواند به روانتر شدن جریان تبادل کالا و افزایش قابلیت اتکای مسیرهای زمینی ایران کمک کند.
این تصمیم در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که زمان ایستایی کامیونها در برخی مرزها به چندین روز و حتی هفته رسیده و این توقفها موجب خواب سرمایه، زمینگیر شدن ناوگان و افزایش هزینه تمامشده حمل کالا میشود.
در حال حاضر حدود ۷ هزار کامیون در مرز بازرگان، نزدیک به ۶ هزار کامیون در مرز دوغارون و حدود ۴ هزار دستگاه کامیون نیز در مرز پلدشت در انتظار خروج هستند؛ وضعیتی که علاوه بر تحمیل هزینههای سنگین به رانندگان و شرکتهای حملونقل، میتواند تبعات قابلتوجهی برای روند تجارت خارجی کشور به همراه داشته باشد.
براساس ارزیابی مرکز پژوهشهای مجلس، زمان انطباق مرزی واردات در ایران حدود ۱۴۱ ساعت و صادرات حدود ۱۰۱ ساعت است؛ در حالی که این شاخص در ترکیه بهترتیب حدود ۶.۵ و ۹.۸ ساعت اعلام شده است. این فاصله نشان میدهد اصلاح فرآیندهای مرزی میتواند به اندازه توسعه زیرساختهای فیزیکی در افزایش جذابیت کریدورهای ایران مؤثر باشد.
در شرایط فعلی، مرزهای زمینی بخشی از زنجیره تأمین و شریان تجارت خارجی کشور محسوب میشوند. بنابراین انتقال کنترلهای گمرکی به داخل گمرکات، در صورت اجرای مؤثر، میتواند گامی در جهت تبدیل مرز از «توقفگاه» به «گذرگاه» و افزایش سرعت گردش کالا در شبکه تجاری کشور باشد.
نظر شما