همشهری آنلاین: کاستیهای ماهوی و ساختاری جشنواره بارها به نقد درآمده و بدون اینکه جشنواره تاثیری از این نقدها گرفته باشد، به راهش ادامه داده و حالا به دوره سی و هشتم رسیده است. بر اساس تجربه سنوات گذشته میشود حدسهایی زد که امسال چه چیزی در اصفهان انتظار بچههای گزینششده برای جشنواره و اهالی رسانه را میکشد.
۱. افتتاحیه
الف) افتتاحیه جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان روال ثابتی دارد. قبل شروع افتتاحیه از هتل کوثر با اتوبوس نمایندگان رسانهها را میبرند به مرکز همایشهای بینالمللی اصفهان که کمی دور از شهر است و از این بابت محل مناسبی است، چون صدای گوشخراش بلندگوهای سالن باعث آزار همسایهای نخواهد شد.
ب) در بدو ورود ظاهرا با دقت کنترل میکنند که افراد کارت ورود و اجازه حضور در سالن را داشته باشند که این مورد فقط تا شروع فریادهای مجری بر روی استیج دوام دارد و بعد از آن هر که از هر جا جامانده و وامانده به درون سالن سرازیر میشود. در کل در جشنواره اصفهان جمعیت بیشتر مترادف با استقبال بیشتر است.
ج) مراسم افتتاحیه روی شاخ آقای مجری شبکهای تلویزیونی و وردست سمین و زبانشیرینش میچرخد که با اصرار و ابرام بچهها را به دست و جیغ و هورا تشجیع میکنند. جالب است که مسئولان هر سال به حضور این گروه آتراکسیون در جشنواره رضایت میدهند.
د) پهپادی، کمی بالاتر از قد یک انسان متوسطالقامه، در سالن بر فراز سر بچهها و اولیا قیقاج میرود که وظیفهاش صرفا نه تصویربرداری از مراسم، بلکه به نوعی ایجاد هیجان و خلجان در نفوس حاضر در سالن است.
هـ) کمی که میگذرد، گروهی از بچهها که لباس شخصیتهای فیلمها و انیمیشنهای عمدتا فرنگی را به تن دارند به روی صحنه میآیند و در حالی که لباسها به تنشان گشاد است و کلههای عروسکی روی سرشان لق میزند، حرکات ناموزنی انجام میدهند و بعد با عجله از صحنه خارج میشوند. درباره این بچهها باید گفت که معمولا قبل از اجرای مراسم در بیرون سالن دیده میشوند که مسئولی دارد بهشان توضیح میدهد که چه کنند و چه نکنند. همیشه سوال است آیا لباسهای عروسکی این بچهها تروتمیز و بهداشتی است؟ باید امیدوار باشیم که هست.
و) در تمام مدت مراسم، تعدادی مسئول کتشلواری با ظاهری موجه در ردیف جلو ناظر به این مراسم باشکوه هستند و جالب است که هیچکدام اعتراضی به کیفیت چیزی که برایاش حتما خرج گزافی شده ندارند.
ز) مقداری معتنابهی سروصدا، سخنرانیهای بلند و جهیدن و واجهیدن کلافهکننده سایر بخشهای برنامه را پر میکند.
۲. اختتامیه
عینا همان مراسم افتتاحیه با شتاب بیشتر و هیجان کمتر و سخنرانیهای کوتاهتر یا بلندتر.
۳. فیلمهای ایرانی و مهمانان همیشگی
جشنواره سینمایی محل تماشای فیلم و درگرفتن بحث و حتی جدل بر سر فیلمهاست. حالا با تسامح در ورسیون کودکانه جشنواره جدل را برای پرهیز از بدآموزی میشود کنار گذاشت. اما کدام فیلم جشنواره در این چند سال بحثانگیز بوده؟ یا اصلا خود جشنواره توانسته به منشأ و منبع درگرفتن بحث و تغییری مبدل شود؟ بخشی از این مشکل به این برمیگردد که برگزارکننده جشنواره و تولیدکننده فیلمهایش عمدتا یکی است. خب در این صورت چه انتظاری میشود داشت؟ استدلال میکنند که سینماییسازان کودک به این جشنواره دلگرماند؛ این حرف یعنی اینکه اگر جشنواره کودک نباشد، اینها شاید بروند فیلم بزرگسال بسازند. یحتمل بیشتر به بودجه فیلم کودکسازی دلگرماند. مهمانان جشنواره هم تقریبا جزء میزباناناند؛ همیشه چه کاری کرده باشند، چه نکرده باشند هستند.
۴. فیلمهای خارجی و مهمانان فصلی
فیلمهای خارجی و آن فرنگیهایی که گویا در زمینههایی از سینمای کودک فعالاند و از همین باب به جشنواره دعوت میشوند ظاهرا فقط به کار پرستیز جشنواره میآیند. مثل بقیه جشنوارههای داخلی، بعدا فیلمشان جایی اکران نمیشود و در حکم جوری جنس هستند. البته حضورشان چقدر برای بینالمللی شدن جشنواره آب میخورد جای سوال است. امسال هم احتمالا از این دست مهمانان در جشنواره حضور دارند.
۵. پذیرایی
پذیرایی نقطه قوت جشنواره است؛ کاش فیلمهایش چنین بودند. با وجود بعضی انتقادهای رسانهایهایی که در دو گروه به جشنواره میآیند و میروند و فرصت قضاوت درباره کل جشنواره را ندارند، از انصاف نباید گذشت که میزبانان اصفهانی در این زمینه خونگرم و مهماننوازند. همچنین، از طرف شهرداری اصفهان یکی دو برنامه بازدید از مکانهای دیدنی ترتیب داده میشود که سرگرمکننده است و مفرح و باعث انبساط خاطر. مطمئنا امسال هم مثل همیشه خوب پذیرایی میکنند، ولی با هزینههای بسیار بیشتر. امیدواریم اسراف نشود و حداقل ناراضیان دائمی با در نظر گرفتن جمیع جوانب امسال از پذیرایی ننالند.
چند واقعیت دیگر
این آمار فروش فیلمهای کودک و نوجوان روی پرده امسال است:
انیمیشن «سفینه نجات» ساخته هادی محمدیان: ۳۰ میلیارد و ۳۷۴ میلیون تومان
«سفر به لیمونیا» ساخته کمال حاج دینی: ۱۵ میلیارد تومان
انیمیشن «نبرد با خرچنگ» ساخته مازیار محمدی نژاد: ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان
انیمیشن «شمشیر اندوه» ساخته عماد رحمانی و مهرداد مقربی: ۳۳۱ میلیون تومان
«سفیدبرفی» جواد نوریان که گویا سفیدبرفیاش یک الاغ است حدود یک هفته است که اکرانش شروع شده و ۳۴۸ میلیون فروخته و رسما در افتتاحیهاش شکستخورده است.
نمایش این فیلمها در جشنواره میتوانست به فروششان کمک کند؟ فیلمی که در جشنواره کودک به نمایش درآید و جایزه بگیرد در اکران از جانب تماشاگر مورد استقبال قرار میگیرد؟ فیلم کودک با نمایش در جشنواره صاحب اعتبار میشود؟ اساسا جوایز جشنواره کودک اعتبارآور است؟
ادای احترام به لالههای پرپر
امسال برای ادای احترام به کودکان میناب و همه بچههایی که ناجوانمردانه در جنگ تحمیلی سوم پرپر شدند، برنامههایی تدارک دیده شده. تقریبا همه جشنوارههای سینمایی امسال چنین برنامهای دارند. حتما که باید یاد کودکان میناب را تا ابد زنده نگه داشت، اما واقعا مگر چقدر میشود کار متفاوت و قابل احترام کرد؟ بهترین فیلمهای دفاع مقدس چند سال بعد از جنگ ساخته شدند؟ درضمن، از جنایت جنگیای به عمق فاجعه میناب یا ورزشگاه لامرد میشود فیلمی ساخت، بلند یا کوتاه، که مناسب بچهها در جشنوارهای به نام آنها باشد؟
آقای دبیر، دبیری جشنواره در این وضع و اوضاع کار سختی است و دیگر فرصتی هم باقی نمانده برای شگفتیسازی، خصوصا با روزهای سختتری که در پیش است. ولی کاش در همین وضع با کاری کوچک غافلگیرمان کنید. چه کار؟ سختی دبیری جشنواره پاسخ به همین سوالات است.
نظر شما