۹ مسیر فرسایش نفوذ آمریکا در عصر ترامپ

گروه دیپلماتیک - همشهری آنلاین: آمریکا در حال از دست دادن یکی از مهم‌ترین منابع قدرت خود، یعنی وابستگی امنیتی متحدان و شرکایش است.

بر اساس گزارش نشنال اینترست، کشورهای متحد و شریک واشنگتن، اگرچه همچنان روابط خود را با آمریکا حفظ کرده‌اند، اما به‌سرعت در حال تنوع‌بخشی به روابط دفاعی، خرید تسلیحات و ایجاد پیمان‌های امنیتی جدید هستند:

1. کاهش وابستگی امنیتی: متحدان سنتی آمریکا با ایجاد توانمندی‌ها و روابط دفاعی جایگزین، اتکای انحصاری خود به ظرفیت‌های امنیتی، نظامی و اطلاعاتی واشنگتن را کاهش داده‌اند.
2. گسترش شرکای امنیتی و دفاعی: متحدان واشنگتن هم‌زمان روابط خود را با قدرت‌های مختلف برای تأمین تسلیحات، حمایت نظامی و بازدارندگی توسعه داده‌اند، بدون آنکه روابط با آمریکا را قطع کنند.
3. شکل‌گیری ائتلاف‌های امنیتی موازی: توافق‌های دفاعی جدید میان متحدان و شرکای آمریکا، شبکه‌هایی را ایجاد کرده که می‌توانند مستقل از سازوکارهای تحت رهبری واشنگتن عمل کنند.
4. افزایش خوداتکایی دفاعی: رشد بودجه‌های نظامی، تولید داخلی تسلیحات و همکاری‌های دفاعی دوجانبه در اروپا، وابستگی امنیتی کشورهای اروپایی به آمریکا را به‌تدریج کاهش داده است.
5. کاهش هزینه مخالفت با واشنگتن: افزایش گزینه‌های امنیتی و تسلیحاتی برای متحدان، هزینه سیاسی و راهبردی مخالفت دولت‌ها با درخواست‌ها و سیاست‌های آمریکا را پایین آورده است.
6. شکسته‌شدن انحصار آمریکا در تأمین امنیت: دسترسی متحدان به تسلیحات، اطلاعات، فناوری و حمایت نظامی از منابع متعدد، جایگاه انحصاری آمریکا در امنیت شرکایش را تضعیف کرده است.
7. تنوع‌بخشی امنیتی: برخی متحدان همچون ریاض حمایت امنیتی آمریکا را با تسلیحات اروپایی، نیروی انسانی پاکستان و فناوری‌های نظامی ترکیه ترکیب کرده تا گزینه‌های بیشتری برای مقابله با فشار واشنگتن داشته باشد.
8. گسترش تعهدات امنیتی هم‌پوشان: شکل‌گیری پیمان‌های متعدد میان کشورها، شبکه‌های امنیتی را پیچیده‌تر کرده، به‌گونه‌ای که تصمیمات متحدان الزاماً تابع اولویت‌های آمریکا نیست.
9. گذار آمریکا از شریک ضروری به شریک ترجیحی: ضرورت همکاری انحصاری با واشنگتن برای شرکا کم‌رنگ شده و آمریکا را بیش از گذشته ناگزیر به اقناع شرکا و جذاب‌سازی روابط خود با آنها کرده است.