به گزارش همشهریآنلاین، همه ما درباره قرنها استعمار غرب از کشورهای جنوب و مبارزات استقلالطلبانه آنها شنیدیم و خواندیم اما جالب است بدانیم که هنوز این مبارزه در سطوحی کمتر بحثشده که ناخودآگاه بر شناخت ما تاثیر میگذارد؛ ادامه دارد.
درواقع «استعمار نقشهنگارانه»؛ موضوع اصلی تلاشهای اخیر رابرت دوسی، وزیر امور خارجه توگو در سازمان ملل است بدون آنکه از آن اسمی ببرد.
توگو برای تصویب قطعنامهای تلاش دارد که طی آن دیگر جهان بهطور رسمی استفاده از نقشه سنتی «مرکاتور» را کنار بگذارد و درعوض نقشهای عمومی شود که اندازه واقعی جهان جنوب بهخصوص آفریقا را با دقت بیشتری و نزدیک به واقعیت نشان دهد.
شیوه نقشهکشی مرکارتور را «ژراردوس مرکاتور»، نقشهنگار فلاندری (مربوط به ناحیهای در شمال بلژیک)، در سال ۱۵۶۹، با هدف تسهیل دریانوردی تنظیم کرده بود بعد گذشت تقریباً پنج قرن، همچنان بهعنوان نقشه استاندارد جهانی استفاده میشود.
درواقع، این نوع تصویرسازی مناطق نزدیک به خط استوا را بهطور قابلتوجهی کوچکتر از اندازه واقعی خود نشان و برعکس مناطق واقع در عرضهای جغرافیایی بالاتر (کشورهای جهان شمال) را بسیار بزرگتر از اندازه واقعی خود نمایش میدهد.
برای مثال، آفریقا تقریباً هماندازه گرینلند به نظر میرسد، درحالیکه مساحت قاره آفریقا ۱۴برابر این قلمرو دانمارکی است.
سالها است که مورخان و جغرافیدانان این نوع تصویرسازی را ریشه در کلیشهها و نگاههای غربی دانسته و به آن اصطلاح «استعمار نقشهنگارانه» دادند.
برخی فعالان این حوزه تاکید دارند که کوچکنمایی حضور فیزیکی جنوب جهانی و بزرگنمایی بصری کشورهای نیمکره شمالی، موجب تقویت سوگیریهای ساختاری و اولویتدهیهای خاص در تجارت بینالمللی، توسعهای و نظامهای آموزشی شده است.
قطعنامه پیشنهادی توگو که با حمایت ۵۴عضو دیگر اتحادیه آفریقا همراه بوده حتی در صورت تصویب در سازمان ملل، الزامآور نخواهد بود ولی میتواند به تغییر در برنامههای درسی مدارس و حتی فناوریهای روزمره منجر شود.
نظر شما