همشهری آنلاین: ونیز این روزها فقط شهر کانالهای آبی و فیلمهای هنری نیست؛ اگر شبهنگام سری به اطراف «پالاتزو دل سینما» بزنید، ممکن است با صحنهای روبهرو شوید که بیشتر به اردوگاه یک جشن موسیقی شباهت دارد تا یکی از معتبرترین جشنوارههای سینمایی جهان.
ساعت ۱۱:۳۰ شب است. هنوز یک روز کامل تا ورود نخستین ستارهها به فرش قرمز باقی مانده، اما «دلسینا دسانکتس» ۱۹ ساله، با چمدان، چتر، کیسهخواب و حتی چادر، جای خود را در مقابل محل برگزاری جشنواره فیلم ونیز محکم کرده است. مأموریت او؟ شاید دیدن سیدنی سوئینی، کندال جنر و جاناتان بیلی؛ آن هم در فاصلهای که احتمالاً به اندازه چند فریم از دوربین موبایل دوام دارد! البته او تنها نیست. هر سال، گروهی از طرفداران دوآتشه، ساعتها و گاهی بیش از یک شبانهروز زودتر از ستارهها به محل میرسند. مجهز به آب، اسپری ضدپشه، پاوربانک، سهپایه، چتر و هر چیزی که برای زنده ماندن در انتظار طولانی لازم است. تصویری که به گفته گزارش اصلی، اگر کمی چشمها را ریز کنید، چیزی میان یک اردوگاه موقت و جشنواره موسیقی است؛ فقط بدون گردوخاک و البته بدون تضمین اینکه ستاره مورد علاقهتان اصلاً از جلوی شما رد شود!
دلسینا که هفتمین سال حضورش در جشنواره را تجربه میکند، از گرما و ساعتهای طولانی انتظار چندان نمیترسد. او حتی اعتراف میکند که خودش آنقدرها هم شیفته ستارهها نیست؛ در واقع جای صف را برای دوست صمیمیاش نگه داشته که به هتل برگشته تا پیش از آغاز ماجرا کمی استراحت کند. تقسیم کار، در عالیترین شکل ممکن! در گوشهای دیگر، «میکله»، طرفدار ۲۹ ساله ایتالیایی، که یک دهه است به جشنواره میآید، برای گرفتن جای بهتر حتی از محل کارش مرخصی گرفته و از عصر روز قبل به صف رسیده است. او از تجربه سال گذشته درس گرفته؛ وقتی ساعت ۹ شب آمده و فهمیده دیگر برای یک جای خوب روی فرش قرمز خیلی دیر است. میکله صادقانه میگوید که وقتی ستارههای درجهیک بالاخره از راه میرسند، جمعیت گاهی به صحنه یک «بتل رویال» تبدیل میشود! خودش هم اعتراف میکند که در گذشته برای جلو رفتن، کمی دیگران را هل داده؛ اما امسال تصمیم گرفته «آدم بهتری» باشد و رستگار شود. شاید رستگاری از صف اول فرش قرمز آغاز شود!
جالب اینجاست که حتی «آلبرتو باربرا»، مدیر هنری جشنواره ونیز، نیز از دیدن افرادی که حاضرند دو روز تمام در خیابان بمانند، شگفتزده شده است. او این رفتار را عجیب میداند، اما در عین حال آن را نشانه شور و اشتیاق واقعی طرفداران میخواند. پلیس محلی اما هنوز نتوانسته با این میزان از عشق به سلبریتیها کنار بیاید. خوابیدن و کمپزدن در اماکن عمومی ونیز اصولاً میتواند جریمه داشته باشد، اما مأموران فعلاً تصمیم گرفتهاند مزاحم این عاشقان فرش قرمز نشوند.
برای «بیانکا» ۲۰ ساله و مادرش «سامانتا»، این شبزندهداری حتی تبدیل به یک سنت خانوادگی شده است. آنها در سالهای گذشته ویدئوهایی از برد پیت، جورج کلونی و لیدی گاگا گرفتهاند و حالا دوباره با دوستانشان برگشتهاند.
شاید از بیرون، خوابیدن روی آسفالت برای دیدن چند ثانیه یک ستاره مشهور کمی دیوانهوار به نظر برسد؛ اما برای این طرفداران، ونیز فقط یک جشنواره فیلم نیست. اینجا جایی است که خستگی، پشه، گرما و ساعتها انتظار، در برابر احتمال یک سلفی، یک امضا یا حتی یک نگاه کوتاه، ناگهان به «خاطرهای جادویی» تبدیل میشود.
نظر شما