به گزارش همشهری آنلاین، سی و دومین قسمت از برنامه اینترنتی «دری رو به جام» از تولیدات آپارات اسپرت به مناسبت جام جهانی ۲۰۲۶، روز گذشته در حالی پخش شد که ایمان صفا بازیگر مهمان آن بود.
این در حالی است که این بازیگر در ماههای اخیر بهویژه از دی ماه ۱۴۰۴ به بعد، بارها و بارها مواضع صریح و آشکاری را در حمایت از جریان اغتشاش اتخاذ کرده و همچنین استوریهای تمسخرآمیز و نیشآلودی را نسبت به کلیت نظام و سیاستهای اصولی آن منتشر ساخته است. از جمله چندی قبل که با انتشار استوری زیر، اقتدار ایران را دستمایه تعریض و کنایه قرار داد:
علاوه بر این، حضور اخیر این بازیگر در مراسم ختم مادر داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) با تیشرتی که یکی از نمادهای کودتای دی ماه روی آن دیده میشد، اقدام حاشیهساز جدیدی بود که مورد استقبال ضدانقلاب بهویژه وطنفروشانی چون مسیح علینژاد و برزو ارجمند قرار گرفت.
نکته قابل توجه دیگر در باب عملکرد این سلبریتی عبارت است از اینکه او بهرغم پرکاری اینستاگرامی در مقطع کودتای دی ماه سال گذشته و پس از آن، در بزنگاه جنگ تحمیلی رمضان و نیز امروز که ایران آشکارا مورد هجوم دشمن متجاوز خارجی قرار گرفته است، هیچ موضع قاطع و شفافی را در دفاع از میهن و مظلومیت شهدای گلگونکفن این مرز و بوم اتخاذ نکرده است.
عدهای از کارشناسان معتقدند که حضور فردی با خصوصیات ایمان صفا در برنامه آپارات اسپرت را میتوان ذیل مفهوم «اقتصاد توجه» مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد. بر اساس این مفهوم، مهمترین دارایی یک رسانه نه محتوا، بلکه جلب توجه مخاطب است.
از این منظر، دعوت از سلبریتی مذکور میتواند بخشی از راهبرد رسانهای آپارات اسپرت برای افزایش شانس دیدهشدن باشد و به شکل توامان، توجه موافقان و مخالفان را به خود جلب کند؛ راهبردی که در آن، نرخ تعامل، ترند شدن و بازدید، شاخصهای اصلی موفقیت به شمار میآیند. بنابراین پلتفرمهای اینترنتی، امروز بیش از آنکه در بازار محتوا رقابت کنند، در بازار توجه رقابت میکنند. در چنین بازاری، جنجال و مناقشه یک مزیت رقابتی کلیدی محسوب میشود و دعوت از مهمانی که میتواند واکنش موافق و مخالف را برانگیزد، به مراتب ارزشمندتر از یک مهمان خنثی است که صرفاً تحلیل فنی و تکنیکال درباره فوتبال ارائه دهد؛ چرا که هر واکنش، بازنشر، لایک، جدل و موج انتقادی، به افزایش وایرال شدن محتوای پلتفرم کمک میکند.
در مقابل، شمار دیگری از صاحبنظران چنین موقعیتهایی را تناقضآمیز و مصداق شترسواری دولا دولا توصیف میکنند. چه اینکه اساسا در پلتفرمهایی مانند آپارات اسپرت با صبغه و مختصاتی که از مالک آن در ذهن داریم، انتخاب مهمان صرفاً یک تصمیم تولیدی نیست، بلکه بخشی از راهبرد برند، سیاست رسانهای و نظام ارزشگذاری حاکم بر پلتفرم محسوب میشود.
اینجاست که نقش نظارتی ساترا به عنوان نهاد رگولاتور عملکرد پلتفرمهای اینترنتی اهمیت مضاعفی پیدا میکند. عطف به موقعیت موصوف، انتظار میرود که ساترا ورود جدی و عملگری بازدارندهتری را در قبال رفتار پلتفرمها و محتواهای منتشرشده در فضای مجازی به نمایش بگذارد. در شرایطی که پلتفرمها به وفور نشان دادهاند اگر جریان پایدار و مستمر پایش و نظارت ساترا بر تولیداتشان وجود نداشته باشد، از استعداد چشمگیری برای بروز استانداردهای دوگانه برخوردارند، باید بیش از پیش، بر تقویت نقش نظارتی این نهاد تنظیمگر، توجه و تاکید کرد.
نظر شما