همشهری آنلاین - فتانه احدی: روز جمعه ۳بهمن سال گذشته بود که تعدادی از کوهنوردان همدانی راهی دشت میشان در ارتفاعات الوند شدند. با وجود سردی هوا و برف شدیدی که در کوهستان باریده بود آنها توانسته بودند تا پناهگاه «کلاغلانه» در ارتفاع ۳هزار و۴۰۰متری بروند و حدود ساعت ۲بعدازظهر بود که تصمیم گرفتند، برگردند.بارش برف آغاز شده بود و هر لحظه به سردی هوا میافزود و آنها باید هر چه زودتر خودشان را به دامنه کوه میرساندند اما هنگام عبور از یک دماغه برفی، ۴نفر از آنها ناگهان سرعتشان را زیاد کردند و کمی بعد صدای غرش شدیدی در کوه پیچید.
سقوط بهمن باعث گرفتار شدن کوهنوردان زیر خروارها برف شد و این شروع عملیات جستوجویی بود که تا ماهها بعد نیز ادامه داشت.
جستوجو در برف
با اعلام خبر مفقودی کوهنوردان به هلالاحمر، تیمهای امدادی راهی ارتفاعات شدند و عملیات جستوجو شروع شد. امدادگران در همان روز نخست موفق شدند پیکر ۳نفر از کوهنوردان را از زیر برف خارج کنند اما تلاشها برای پیدا کردن پیکر چهارمین نفر به نام محمد کریمی۵۰ساله به جایی نرسید. جستوجوگران تمام مناطقی را که احتمال میرفت کوهنورد ۵۰ساله در آنجا گرفتار شده باشد گشتند اما وقتی ردی از او پیدا نشد، عملیات جستوجو نیز متوقف شد.
در جستوجوی برادر
هر چند عملیات تیمهای امدادی متوقف شده بود اما برادر کوهنورد گمشده همچنان بهدنبال یافتن او بود؛ تلاشی که بعد از حدود ۴ماه نتیجه داد و در نهایت او توانست پیکر برادرش را زیر برف پیدا کند.
روحالله کریمی، برادر کوهنورد جانباخته در گفتوگو با همشهری میگوید: برادرم محمد، حدود ۱۵سال بهصورت حرفهای کوهنوردی میکرد و به بیشتر کوههای ایران صعود کرده بود. او آخر هفته با همنوردانش به ارتفاعات میرفت و جمعه سوم بهمن هم به روال گذشته با دوستانش به ارتفاعات الوند رفت تا اینکه باخبر شدیم گرفتار بهمن شده است. او میافزاید: همان روز من با ۳نفر از پسرداییهایم برای پیدا کردن برادرم بهسوی ارتفاعات راه افتادیم.
با اینکه وضعیت هوا و شرایط جوی خیلی بد بود، خود را به قله رساندیم اما کولاک و برف آنقدر زیاد بود که نتوانستیم پیشروی کنیم.
کریمی اضافه میکند: ما ۱۰روز مداوم بهدنبال پیکر برادرم میگشتیم اما اثری از او نبود. من و برادرم سوپرمارکت داشتیم و با هم شریک بودیم. من فروشگاه را تعطیل کرده بودم و فقط بهدنبال برادرم میگشتم اما هیچ ردی از وی بهدست نیامد. بعد از آن هر جمعه با چند نفر از اقوام، دوستان و کوهنوردان به ارتفاعات الوند میرفتیم و جای جای آنجا را میگشتیم.
چندماه بعد
جستوجو در محل حادثه برای پیدا کردن پیکر محمد ادامه داشت و برادرش همچنان امیدوار بود که او را پیدا کند.
وی میگوید: حدود ۴ماه از حادثه گذشته بود و چند روز پیش با شوهر خواهرم و ۳نفر از دوستان برادرم، طبق روال هر هفته راهی ارتفاعات شدیم. ساعت ۵:۳۰صبح حرکت کردیم و ۲ساعت بعد به محل حادثه رسیدم. هنوز محل حادثه پوشیده از برف بود و خطر سقوط بهمن وجود داشت. برای همین نگران بودم که مبادا برای همراهانم اتفاقی بیفتد. ما جستوجو را بین صخرهها ادامه میدادیم؛ برخی صخرهها بهدلیل شکل و حفرهای که در دلشان دارند، بهعنوان جانپناه استفاده میشوند. به همین دلیل احتمال میدادم که برادرم آنجا باشد. از آنجا که برف برخی نقاط هم شل شده بود و هر لحظه امکان داشت که هرکسی تا عمق ۲تا ۵متری در برف فرو برود، مدام حواسم به اطرافیانم بود تا اتفاقی برایشان نیفتد.
برادر کوهنورد گمشده میگوید: در حوالی قله کلاغ لانه سرگرم جستوجو بودیم که متوجه شدم شوهر خواهرم در میان برفها گیر کرده است. رفتم تا او را نجات دهم که در میان برف ناگهان پایم به جسمی خورد. وقتی با دقت بررسی کردم، متوجه شدم جسد یخ زده انسان است. پیکر برادرم بود که او را در کنار تخته سنگی پیدا کردم و معلوم شد که وی پس از سقوط بهمن تا ارتفاع حدود ۱۵متری سقوط کرده بود و در کنار همان تخت سنگ افتاده جان خود را از دست داده است.
وی ادامه میدهد: همان موقع به هلال احمر اطلاع دادم و از آنها برای انتقال پیکر برادرم کمک خواستم: چون مسیر سخت و صعبالعبور بود و بالگردی وجود نداشت، ۱۶نفر از تیم امداد نجات هلال احمر همدان و کوهنوردان همدانی برای کمک به ما آمدند. آنها ۲ساعت بعد خودشان را به ما رساندند و پیکر برادرم را در کیسهای گذاشتند و حدود ۲کیلومتر روی برفها به طرف پایین تا «دره امامزاده کوه» آن را سرُ دادیم.
بعد از آن هم ۲۰۰متر روی برانکارد حمل کردیم تا به خودروهای هلال احمر و آفرود رسیدیم و برادرم را به همدان بردیم و روز یکشنبه ۲۷اردیبهشت در همان محلی که دوستانش دفن بودند، به خاک سپردیم.
نظر شما