به گزارش همشهری آنلاین، انگیزههای اصلی گردشگران کمپینگ، گذراندن وقت در یک محیط طبیعی و ارتباط دوباره با مهارتها و صنایع دستی در فضای باز و گاهی اوقات آموزش این مهارتها به نسل بعدی است. آزادی و فرصت گذراندن وقت با کیفیت بالا با خانواده و دوستان نیز برای این نوع از علاقهمندان به تفریح اهمیت دارد.
کمپینگ انواع مختلفی دارد؛ کمپینگ سنتی به معنای استفاده از چادر (Tent) و وسایل ساده مانند کیسهخواب (SLEEPing Bag) و غلتک (SLEEPing Mat) است. این نوع کمپینگ برای کسانی مناسب است که به دنبال تجربهای ساده و نزدیک به طبیعت هستند و ترجیح میدهند کمترین تجهیزات ممکن را به همراه داشته باشند.
در نوع دوم، یعنی کمپینگ کولهپشتی تمام تجهیزات مورد نیاز به صورت فشرده در کولهپشتی (Backpack) حمل میشوند. این روش به ویژه برای مسافران پیادهروی و افرادی که قصد دارند در مناطق دورافتاده کمپ بزنند، مناسب است. معروفترین و پرکاربردترین کمپینگ، چادر زدن است.
نوع سوم یعنی کمپینگ خودرو هم به افرادی اطلاق میشود که از خودرو خود برای حمل تجهیزات کمپینگ استفاده میکنند. این نوع کمپینگ امکانات بیشتری را فراهم میکند و به کمپکنندگان اجازه میدهد تا به راحتی تجهیزات بیشتری همراه خود داشته باشند.
گلمپینگ (کمپینگ لاکچری) ترکیبی از کمپینگ و راحتیهای هتل است. در این نوع کمپینگ، چادرها یا محلهای اقامتی با امکانات مدرن مانند بسترهای راحت، برق و حتی حمامهای خصوصی فراهم می شود. این گزینه برای کسانی که میخواهند از طبیعت لذت ببرند، بدون اینکه از راحتیها دست بکشند، ایدهآل است.
ریشههای تاریخی کمپینگ
انسانهای اولیه برای بقا به شدت به کمپینگ متکی بودند و از آن به عنوان پایگاهی برای شکار و جمعآوری غذا استفاده میکردند. این اردوگاههای ابتدایی بخش جدایی ناپذیر از شیوه زندگی آنها بودند و هماهنگی عمیقی با طبیعت را نشان میدادند. به موازات آن در ایران نیز چنین وضعیتی وجود داشته است.
کمپینگ نقش مهمی نیز در زمینههای نظامی و اکتشافی داشته است. از اردوگاههای ارتشهای باستانی گرفته تا پناهگاههای موقت شوالیههای قرون وسطی، کمپینگ برای مبارزات نظامی پایدار ضروری بوده است. به طور مشابه، کاوشگران و مهاجران اولیه از کمپینگ به عنوان وسیلهای برای کشف و رام کردن مرزهای جدید استفاده میکردند.
در اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم میلادی شهرنشینی سریع پس از انقلاب صنعتی، میل تازهای را برای ارتباط دوباره با طبیعت برانگیخت. کمپینگ به عنوان راهی محبوب برای فرار از شهرهای شلوغ و پر سر و صدا و یافتن آرامش در فضای باز پدیدار شد.
سازمانهایی مانند باشگاه کوهستان آپالاچی (تأسیس در سال ۱۸۷۶) و پیشاهنگان پسر آمریکا (تأسیس در سال ۱۹۱۰) نقشهای محوری در ترویج کمپینگ ایفا کردند. این گروهها کمپینگ را به عنوان یک فعالیت تفریحی رسمیت بخشیدند و جامعهای از علاقهمندان را پرورش دادند.
رونق اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم و افزایش مالکیت خودرو، کمپینگ را برای خانوادهها قابل دسترستر کرد. این دوره شاهد افزایش کمپینگ خانوادگی و محبوبیت وسایل نقلیه تفریحی (RV) بود.
از چادرهای ابتدایی گذشته تا تجهیزات کمپینگ پیشرفته امروزی، پیشرفت در تجهیزات، تجربه کمپینگ را متحول کرده است. نوآوریهایی مانند اجاقهای قابل حمل، کیسه خواب و RV های مدرن، کمپینگ را راحتتر و لذت بخشتر کردهاند.
نظر شما