شنبه 4 آذر 1396 | به روز شده: 1 ساعت و 3 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
جمعه 28 فروردین 1388 - 15:31:51 | کد مطلب: 79090 چاپ

زندگینامه: پائولو روسی (1975-)

ورزش > فوتبال - همشهری‌آنلاین - مریم دری منش:
پائولو روسی، متولد 23 سپتامبر سال 1956 در سانتا لوچا در پراتو ایتالیا، ‌در نوجوانی توسط باشگاه یوونتوس کشف شد، ‌اما مجبور شد سال 1975 را در باشگاه آ.ث.کومو در سری B بازی کند تا تجربه کافی به دست آورد.

در سال 1976 به تیم دسته دومی دیگری به نام ویچنزا منتقل شد. در اینجا بود که " انزو بیرزوت "، سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا، ‌او را برای بازی در تیم ملی انتخاب کرد. او در آن فصل آقای گل لیگ دسته دوم شده و سهمی عمده در اولین صعود ویچنزا به سری A داشت.

ستاره بخت روسی کوچک و لاغراندام با گل‌های زیادی که در جام جهانی 1978 آرژانتین به ثمر رساند، طلوع کرد. بازیکن 21 ساله آن زمان که پیراهن شماره 21 تیم ملی را به تن می‌کرد، ‌در اولین بازی مرحله گروهی این جام، ‌در مقابل فرانسه گل تساوی ( 1 : 1 ) را وارد دروازه تیم حریف کرد. ایتالیا در آن جام چهارم شد. در همان فصل،‌ روسی با ویچنزا به نایب قهرمانی لیگ هم رسید و برای فصل جدید راهی آ.ث.پروجا شد. اما این انتقال ‌برای او در حکم یک فاجعه بود.

در سال 1979 وی متهم به دست داشتن در رسوایی تبانی برای تغییر نتیجه یکی از بازی‌های لیگ ( پروجا،‌ آوه‌لینو  2 : 2 ،‌ در 30 دسامبر 1978 ) شده و از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا به سه سال محرومیت مواجه شد. البته خود وی همواره بر بی‌گناهی‌اش تاکید می‌کرد و دلیلش هم این بود که کل مبلغ رشوه ( 400 مارک آلمان )،‌ برای بازیکنی مثل او، مبلغ خنده‌داری است. به علاوه هر دو گل پروجا را هم،‌ او به ثمر رسانده بود. مدتی بعد،‌ محرومیت وی به دو سال کاهش پیدا کرد و از آوریل سال 1982 دوباره اجازه بازی پیدا کرد. پس از آن، با وجود بازی‌های کمی که انجام داده بود،‌ از سوی انزو بیرزوت،‌ سرمربی آن زمان تیم ملی، به این تیم فراخوانده شد.

در جام جهانی 1982 اسپانیا،‌روسی تبدیل به اسطوره فوتبال ایتالیا شد. پس از بازی‌های ضعیف دور مقدماتی که در آن ایتالیا به سه تساوی بسنده کرد و روسی هم مورد انتقادات شدید قرار گرفت که چرا حتی یک گل هم نزده است،‌ ( برخی از روزنامه‌های ایتالیا نیز رفتارهایی غیراخلاقی را به او و آنتونیو کابرینی،‌ مدافع تیم نسبت می‌دادند که باعث تحریم مطبوعات از سوی تیم ملی شد.)، نمایش درخشان وی در دیدار دوم مرحله دوم نهایی رقابت‌ها در مقابل برزیل، شانس بزرگ قهرمانی جام، آغاز شد. روسی هر سه گل تیمش را که منجر به پیروزی 3 بر 2 بر برزیل شد،‌ وارد دروازه این تیم کرد. سپس ایتالیا لهستان را هم در نیمه نهایی با دو گل روسی شکست داد.

جام جهانی 1982 اسپانیا، دیدار تیم‌های ایتالیا و برزیل

در فینال این مسابقات در برابر آلمان غربی، روسی اولین گل ایتالیا را زد. در پایان، ایتالیا با نتیجه 3 بر 1 پیروز شد و سومین قهرمانی جهان را به دست آورد و پائولو روسی هم با زدن 6 گل،‌ آقای گل جام و بهترین بازیکن جام جهانی اسپانیا لقب گرفت. به علاوه وی در همان سال، عنوان بهترین فوتبالیست اروپا و جهان را هم از آن خودش کرد.

روسی پس از محرومیتش، در سال 1982به یوونتوس تورین بازگشت و پس از قهرمانی جهان، بزرگ‌ترین قهرمانی خود در رده باشگاهی را هم جشن گرفت. به همراه " میشل پلاتینی " فرانسوی و " زبیگنیوف بونی‌یک " لهستانی، گلزن‌ترین خط حمله باشگاهی در لیگ ایتالیا را تشکیل داد و در سال 1983 قهرمانی جام حذفی ایتالیا،‌ 1984 اولین قهرمانی‌اش در لیگ، و نیز قهرمانی جام در جام اروپا را کسب کرد. سال 1985 به همراه یوونتوس به فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا رسید که با یکی از بزرگ‌ترین فجایع تاریخ فوتبال پایان یافت و در آن هواداران آشوبگر تیم حریف،‌ لیورپول انگلیس، موجب اغتشاش فراوان در ورزشگاه هیسل بروکسل،‌ پایتخت بلژیک شده و باعث کشته شدن ده‌ها تن از تماشاگران این بازی شدند.

روسی در فصل پس از آن ( 1986/1985 ) به آ.ث.میلان پیوست اما در آنجا نتوانست افتخاراتش به همراه یوونتوس را تکرار کند. با این وجود بازهم انزو بیرزوت او را به جام جهانی 1986 مکزیک برد ولی در آن تورنمنت از او استفاده نکرد. دوران بازی او در میلان تحت تاثیر مصدومیت‌های پیاپی قرار گرفت،‌همین‌طور فصل 87/1986 در باشگاه هلاس ورونا. وی پس از آن در سال 1987 به فعالیتش در عرصه فوتبال خاتمه داد و تمام وقت خود را صرف زندگی خصوصی‌اش کرد.

او در دوران فعالیتش به افتخارات زیادی دست یافت و تنها،‌جام یوفا و قهرمانی در جام ملت‌های اروپا را در کلکسیون افتخاراتش کم دارد. وی در 48 بازی ملی برای ایتالیا 20 گل، و در 215 بازی در سری آ، 82  گل به ثمر رساند.

پائولو روسی:

تاریخ تولد: 23 سپتامبر 1956

محل تولد: سانتا لوچا در پراتو، ایتالیا

قد: 174 سانتی‌متر

پست: مهاجم

باشگاه‌ها:

1972 – 1975   یوونتوس تورین (جوانان)
1976              کومو کالچو                6 بازی، بدون گل
1976 – 1979   ویچنزا کالچو               94 بازی، 60 گل
1979 – 1981   پروجا کالچو ( قرضی )  28 بازی، 13  گل
1982 – 1985   یوونتوس تورین            83 بازی، 24  گل
1985 – 1986   آ.ث.میلان                 20 بازی، 2    گل
1986 – 1987   هلاس ورونا               20 بازی، 4    گل

تیم ملی ایتالیا:

1977 – 1986     48 بازی،‌20 گل