منیژه آرمین نقاش و سفالگر است. در بخش جنبی سومین نمایشگاه هنرهای تجسمی فجر کارهای او را می‌بینیم.

او کارشناس روان‌شناسی و کارشناس مجسمه‌سازی از دانشگاه تهران و کارشناس ارشد مشاوره از دانشگاه تربیت معلم  است. «بانوی آب»، مجموعه« اهل بیت»، «هفت شهر عشق» و « فرم‌های روستایی» از جمله کارهای سفال این هنرمند است که در این نمایشگاه به نمایش در آمده است.

  •  ‌در کارهای شما رد پای ادبیات دیده می شود؛ مخصوصاً ادبیات کلاسیک.

من به ادبیات علاقه دارم، اما رشته‌ام روان‌شناسی است .

  •  ‌چه ارتباطی بین روان شناسی و هنر وجود دارد؟

من به انسان اهمیت می دهم. به ابعاد وجودی او فکر می کنم و به ظرفیت‌هایی که در وجود هر انسانی هست.

  •  ‌کار های سفال را کجا انجام می‌دهید؟

در خانه.

  •  ‌کوره‌تان کجاست؟

من یک کوره خانگی دارم و مدت‌هاست که زنان را تشویق می‌کنم که در خانه‌هایشان یک کوره داشته باشند. کار سفال می‌تواند یک هنر خانگی باشد و درآمدزایی کند.

  •  ‌چرا حضور زنان در کارهای شما پر رنگ است؟

نقش زن در جهان مهم است؛ در اساطیر و افسانه‌های کهن، زنان به عنوان نگهبان آب و...حضور دارند.

  •  ‌آیا کار سفال کار آسانی است؟

کار سفال بسیار زمان‌بر است و آسان نیست. به دست آوردن گِل مناسب برای سفالگری، طراحی کردن آن و اجرای آن هر کدام زمان مخصوص خود را  می‌برد.

  •  ‌هیجان انگیزترین  بخش سفالگری چیست؟

هیجان انگیزترین بخش کار سفال وقتی است که کارت را در کوره می‌گذاری و بعد از آن نمی‌دانی رنگ لعاب و شکل به چه صورت درخواهد آمد. به نظر من هر چه به فرمول‌ها و رنگ‌ها احاطه داشته باشید باز هم نمی‌توانید دو اثر یکسان از کوره در بیاورید و هر بار به رنگ تازه‌ای می‌رسید.

  •  ‌پیش آمده اثری که خیلی روی آن کار کرده‌اید در کوره خراب شود؟

بله، ممکن است کار ترک بخورد  یا اتفاق دیگری بیفتد، اما در کار سفال، مخصوصاً حجم‌سازی، ترک‌ها مهم نیستند و شکلی از کارند، اما در ظروف کار بردی مثل لیوان و  پارچ و غیره مهم هستند.

  •  ‌اما رنگ‌ها...؟

رنگ‌ها براساس تجربه و کار با کوره‌ها به دست می آیند.

کد خبر 128812

برچسب‌ها