ورزش > فوتبال  - همشهری آنلاین – مریم دری‌منش:
ماریو آلبرتو کمپس در تاریخ 15 ژولای سال 1954 در بل ویل در ایالت کوردوبا در آرژانتین به دنیا آمد.

ماریو کمپس که پس از دیگو مارادونا، معروف‌ترین فوتبالیست آرژانتین است، فوتبال خود را در تیم اینستیتوتو دو کوردوبا آغاز کرد و در 5 اکتبر سال 1973 در دیدار مقابل نیوولز اولد بویز اولین بازی خود در لیگ دسته اول فوتبال آرژانتین را انجام داد. در سال 1974 به تیم روزاریو سنترال رفت که در در تنها دو سال حضور در این تیم، 100 گل به ثمر رساند.

سپس در سال 1976 راهی اروپا شده و به باشگاه اسپانیایی والنسیا پیوست. در این تیم نیز دوران موفقیت‌آمیزی را در فوتبال باشگاهی با دو قهرمانی در جام حذفی اسپانیا (1978 و 1979)، ‌قهرمانی جام در جام اروپا (1980)،  و نیز سوپر جام باشگاهی اروپا (1980) سپری کرد.

کمپس از سال 1981 تا 1982 دوباره در آرژانتین به فوتبال پرداخت و با تیم ریور پلاته بوینوس آیرس در سال 1981 قهرمان باشگاه‌های آرژانتین شد. در سال 1982 بازهم به اروپا رفت و تا سال 1986 در اسپانیا فعالیت کرد و پس از آن تا سال 1992 در تیم‌های کوچک لیگ دسته اول اتریش بازی کرد. بعد از سه سال استراحت و وقفه و مدت کوتاهی بازی به عنوان میهمان در شیلی، با 42 سال سن از بازی فوتبال کناره‌گیری کرد و در سال 1996 در اندونزی به مربیگری پرداخت.

کمپس بین سال‌های 1973 و 1983 43 بار پیراهن تیم ملی فوتبال آرژانتین را به تن کرد و 20 گل وارد دروازه حریفان کرد. او یکی از با‌اخلاق‌ترین و جوانمردترین فوتبالیست‌های جهان بود که در تمامی بازی‌های ملی حتی یک بار هم با کارت زرد یا قرمز داور مواجه نشد. او در سه جام جهانی حضور داشت و در سال 1978 به همراه تیم ملی آرژانتین در کشور خود قهرمان جهان شد. او در فینال این جام، ‌دو گل به هلند زد و در مجموع با شش گل زده، آقای گل جام جهانی 1978 آرژانتین شده و هم‌زمان به عنوان برترین بازیکن جام نیز برگزیده شد. وی پس از گی‌ِیرمو استابیله، دومین بازیکن از آرژانتین بود که آقای گل جام جهانی می‌شد. وی در سال 1983 پیراهن شماره 10 تیم ملی را به دیگو مارادونا داد.

کمپس ازسال 1996 به عنوان مربی فعالیت می‌کند. او در سال 1999 اولین موفقیت خود را در این سمت با قهرمانی در لیگ فوتبال بولیوی به عنوان مربی تیم استرانگست به دست آورد. وی از آگوست سال 2006 نیز هدایت تیم ملی فوتبال پاناما را به عهده دارد.

باشگاه‌هایی که در آنها بازی کرده است:

1971 – 1973: اینستیتوتو دو کوردوبا (آرژانتین)
1974 – 1976: روزاریو سنترال (آرژانتین)
1976 – 1981: اف.ث. والنسیا (اسپانیا)
1981 – 1982: ریور پلاته (آرژانتین)
1982 – 1984: اف.ث. والنسیا (اسپانیا)
1984 – 1986: هرکولس آلیسانته (اسپانیا)
1986 – 1987: فرست ویه‌نا فوتبال کلوب (اتریش)
1987 – 1990: سن پولتن (اتریش)
1990 – 1992: کرمزر اس.سی (اتریش)
1995: فرناندز ویال (شیلی)
1996: پلیتا هیات (اندونزی)

باشگاه‌هایی که در آنها مربیگری کرده است:

1993: اف.ث. والنسیا (اسپانیا، کمک مربی)
1996: پلیتا هیات (اندونزی، مربی بازیکنان)
1996: کی.اس. لوشنیا (آلبانی)
1997 – 1998: مینه‌روس دو گایانا (ونزوئلا)
1999: استرانگست (بولیوی)
2000 – 2001: ایندپندینته پترولرو (بولیوی)

موفقیت‌ها:

بازیکن باشگاهی

آقای گل اسپانیا: 1977، 1978
فوتبالیست سال آمریکای جنوبی: 1978
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1978، 1979
قهرمان جام در جام اروپا: 1980
قهرمان سوپرجام اروپا: 1980
قهرمان باشگاه‌های آرژانتین: 1981

بازیکن تیم ملی

20 گل زده در 43 بازی
حضور در جام‌های جهانی 1974، 1978، 1982 (18 بازی)
قهرمان جام جهانی: 1978
آقای گل و بهترین فوتبالیست جام جهانی: 1978

مربی

قهرمان باشگاه‌های بولیوی: 1999