همشهری آنلاین: دستگاه فشارسنج یا اسفیگمومانومتر که برای اندازه‌گیری فشار خون طراحی شده است معمولا از یک بازوبند لاستیکی قابل بادکردن که بر روی شریان قرار می‌گیرد و جریان خون را می‌بندد و یک فشارسنج مکانیکی یا جیوه‌ای یا دیجیتال که فشار را اندازه می‌گیرد، تشکیل شده است.

دستگاه فشارسنج همیشه همراه با وسیله‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد که مشخص می‌کند در چه فشاری جریان خون در شریان بسته‌شده آغاز می‌شود (فشار خون حداکثر) و در چه فشاری جریان خون بدون مانع ادامه پیدا می‌کند (فشار خون حداقل). در فشارسنج‌های دستی، یک گوشی پزشکی (یا استتوسکوپ) است که این کار را انجام می‌دهد.

اسفیگمومانومتر که از دو کلمه یونانی "اسفیگموس" به معنای نبض و کلمه علمی "مانومتر" به معنای فشارسنج تشکیل شده است، برای اولین بار بوسیله "ساموئل زیگفرید کارل ریتر فون باخ" در قرن نوزدهم اختراع شد.

سیپیونه ریوا- روچی در سال 1896 گونه با قایلیت کاربرد ساده‌تری از آن را ساخت و هاروی کوشینگ در سال 1901 این دستگاه را برای اندازه گیری فشار خون به کار برد و استفاده از ان را عمومی کرد.

 دستگاه فشار سنج معمولا از این بخش‌ها تشکیل می‌شود:

- یک بازوبند حاوی یک کیسه لاستیکی قابل اتساع.

-  یک بخش سنجش فشار.

- لوله‌هایی که این دو بخش را به هم وصل می‌کنند.

- یک توپی برای باد کردن بازوبند که با لوله‌هایی به آن متصل است (در مدل‌هایی که به طور خودکار باد نمی‌شوند).

این  توپی بادکننده دارای یک دریچه یک‌طرفه که مانع از برگشت هوا و افت فشار در بازوبند می‌شود. و نیز یک دریچه پیچ‌دار است که قابلیت تنظیم دارد و  به فردی که فشار را اندازه می‌گیرد، امکان می‌دهد تا فشار درون سیستم را به شیوه‌ای کنترل‌شده کاهش دهد.

کد خبر 259051

برچسب‌ها