فینال تورنمنت 2006 بین 2 تیم اروپایی فرانسه و ایتالیا که با ضربه سر زین الدین زیدان به اندازه کافی در برلین زشتی آفرید، با کشیده شدن بازی به ضربات پنالتی ماهیت ضد‌فوتبالی خود را تکمیل کرد.

حالا پس از 4 سال باز هم یک دیدار ناامید‌کننده دیگر از 2‌نماینده این قاره سرنوشت قهرمانی را رقم زد. درحالی‌که انتظار می‌رفت فینال جام نوزدهم با حضور هلند و اسپانیا تقابلی رؤیایی را رقم بزند، 84‌هزار هوادار حاضر در استادیوم به علاوه صدها میلیون بیننده تلویزیونی که در کل 90 دقیقه منتظر شروع فوتبال واقعی بودند ناچار شدند تا اواخر وقت‌های تلف شده برای به ثمر رسیدن گل آندرس اینی‌یستا صبر کنند.

اگرچه فوتبال جدال 22‌نفر برای کسب نتیجه است اما کمی جذابیت هم هیچ انحرافی در این مسیر ایجاد نمی‌کند.این در حالی است که بازی رده‌بندی شب قبل از فینال بین اروگوئه و آلمان که از ابتدا تا انتها روحیه پیروزی‌طلبی 2 تیم در آن محسوس بود دیداری بود که به جرأت می‌شد آن را بهترین بازی تورنمنت و در حد و اندازه‌های یک فینال واقعی بر شمرد؛ دیداری که همه ویژگی‌های یک فوتبال جذاب از هیجان گرفته تا گل‌های پیاپی و درخشش ستاره‌ای چون دیه گو فورلان را تا آخرین ثانیه در بر داشت.

اما فینال کم هیجان جام نوزدهم با مالکیت نارنجی‌های هلند و تلاش‌های بی‌رمق اسپانیایی‌ها برای رسیدن به توپ آغاز شد و در ادامه به ارزیابی شاگردان دل بوسکه از حریف و انتظار هلندی‌ها برای سر زدن اشتباهی از تیم مقابل گذشت؛

ضمن اینکه 2 تیم برخلاف انتظار، فوتبال روانی را به نمایش نگذاشتند و اضطراب به وضوح در اشتباهات بازیکنان در پاسکاری و توزیع توپ و خطاهایی که پی‌درپی برای گرفتن فضا از حریف رخ می‌داد نمایان بود. زمانی که بازی وارد یک ربع دوم شد، هاوارد وب کارت زرد خود را برای رابین فان پرسی، کارلس پویول، مارک فان بومل و سرخیو راموس بیرون آورده بود و امیدوار بود که بتواند بازی را تحت کنترل خود حفظ کند.

اما وقتی نایجل ده یونگ کف پای خود را به سینه ژابی آلونسو کوبید، هافبک هلندی شانس آورد که اخراج نشد.فان بومل که ابتدا با پویول برخورد کرده بودو بعد ژاوی را پس از دریافت اخطار به زمین انداخت باز هم با خوش شانسی در زمین باقی ماند و گفت‌وگوی او با داور پس از اتمام نیمه چنین می‌نمود که انگار می‌خواهد بداند تا چند خطای دیگر پیش از اخراج مهلت دارد.

با کارت‌های زردی که جیووانی فان برونکهورست،جان هیتینگا و خوان کاپدویلا دریافت کردند، اغماض‌های داوری و زیاد شدن تعداد خطاها به‌تدریج موج مکزیکی‌ای را که پیش از بازی به راه افتاده بود، به صدای سوت و اعتراض تماشاچیان تبدیل کرد.

با وجود این حتی سختگیر‌ترین منتقدان می‌پذیرند که ژاوی، روبن، اینی یستا، وسلی اسنایدر، داوید ویا و فان پرسی نهایت تلاش خود را برای شکستن طلسم بازی به کار بردند اما سبک بازی‌های 2 تیم به‌ویژه سیستم تدافعی برت فان مارویک فرصتی برای این کار به‌وجود نیاورد؛ هرچند که به‌نوعی انسجام و نظم خط دفاعی هلند و نیز اسپانیا در سمت مقابل قابل تحسین بود. دفاع خوب اگرچه به اندازه گلزنی در فوتبال اهمیت دارد اما اگر یک فینال وجود داشت که از آن می‌توان به مفهوم بازی ضد‌فوتبال تعبیر کرد، آن دیدار بین هلند و اسپانیا بود.

گاردین