شنبه 4 آذر 1396 | به روز شده: 13 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
دوشنبه 16 آذر 1388 - 18:06:26 | کد مطلب: 96843 چاپ

زندگینامه: سیلویو برلوسکنی (۱۹۳۶-)

جهان > اروپا - همشهری آنلاین:
سیلویو برلوسکنی (Silvio Berlusconi) در ۲۹ سپتامبر سال ۱۹۳۶ به دنیا آمد

برلوسکنی در خانواده‌ای از طبقه متوسط در شهر میلان ایتالیا به دنیا آمد.

وی در سال 1974 میلادی کانال تلویزیونی محلی «تله میلانو» را بنیان گذاشت و 4 سال بعد، «کانال 5» را به صورت سراسری در ایتالیا راه‌اندازی کرد. برلوسکنی در سال 1985 اولین شبکه خصوصی رایگان فرانسه را با عنوان شبکه پنج تاسیس کرد و در سال 1990 حوزه نفوذ خود را از مرزهای ایتالیا و فرانسه به اسپانیا نیز کشاند و تله سینکو یا همان شبکه 5‌‌ را در این کشور اروپایی همسایه تاسیس کرد. وی مالک بزرگترین شرکت تبلیغاتی ایتالیا است.

او صاحب شرکت رسانه‌ای «مدیاست» هم هست. در سال ۲۰۰۹ اسکای ایتالیا یک شرکت تلویزیون ماهواره‌ای متعلق به راپرت مرداک به خاطر مسدود کردن فروش و پخش آگهی‌هایش از شرکت «مدیاست» به مراجع قضایی شکایت کرد. در مقابل اسکای ایتالیا شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای متعلق به «نیوز کورپریشن» از پخش برنامه‌های یک کانال تلویزیونی «مدیاست» خودداری کرد. این اقدام باعث شد که در تازه ترین فصل از نبرد تجاری بین این دو شبکه تلویزیونی خصوصی بزرگ، این بار «مدیاست» از رقیب خود شکایت و تقاضای غرامت کند.

شرکت رسانه‌ای «مدیاست» که در سالهای دهه ۱۹۷۰ توسط سیلویو برلوسکونی تاسیس شد، به طور مشترک و در رابطه‌ای تنگاتنگ با رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا، برعرصه رسانه‌ای این کشور احاطه کامل دارد. برلوسکنی در مقام نخست وزیر شخصا بسیاری از مدیران و مقامات ارشد رادیو و تلویزیون دولتی را انتصاب می‌کرد.

شرکت «مدیاست» صاحب چهار کانال تلویزیونی است و حدود ۴۱ درصد از بازار تلویزیون ایتالیا را در دست خود دارد. سهم رادیو تلویزیون دولتی ایتالیا در این بازار حدود ۳۷ درصد است.

سیلویو برلوسکنی علاوه بر این در مالکیت یک شبکه تلویزیونی پولی، دو شبکه تلویزیونی در اسپانیا و چندین شرکت تولیدات تلویزیونی و تبلیغات تجاری سهیم است. او در شرکت «اندمول» که برای بیش از ۲۰ کشور جهان محصولات صوتی و تصویری تولید می کند نیز شریک است.

میزان درآمد اعلام شده شرکت «مدیاست» در سه ماهه اول سال ۲۰۱۱ حدود یک میلیارد و ۵۷۰ میلیون دلار و میزان سود آن ۹۷ میلیون دلار بوده است.

برلوسکنی در دوران نخست‌وزیری خود همچنین قانونی که او را مجبور به دادن فرکانس‌های کانال تلویزیونی«رته 4» خود به کانال جدید «اروپا 7 » می‌کرد، تغییر داد.

او در سال 1976 «ایل ژورنال» را خرید و در ادامه این راه به عنوان یک صاحب شرکت رسانه‌ای در سال 1990 ریاست گروه موندادوری را بدست آورد. این گروه در آن زمان ناشر روزنامه‌های معتبری همچون؛ لارپوبلیکا و هفته نامه‌های ال اکسپرسو، اپوکا و پانوراما بود.

دختر برلوسکنی نیز رئیس غیر اجرایی گروه انتشاراتی موندادوری است که ناشر کتاب و بیش از 50 عنوان مجله است.

روزنامه دست‌ راستی «جورناله» نیز متعلق به خانواده برلوسکنی است.

مدیریت باشگاه آ.ث.میلان نیز برعهده سیلویو برلوسکنی است.

او یکی از مردان نام‌آشنای سیاست ایتالیا است که چندین‌بار به نخست‌وزیری این کشور رسیده است. وی با در اختیار داشتن شبکه‌های رسانه‌ای فراوان نقش مهمی در موفقیت‌های میلان داشته است. برلوسکنی راستگرا، با در اختیارداشتن رسانه‌ها به میلیاردری با قدرت فراوان تبدیل شد.

وی توانسته است در عرصه سیاسی به توفیقات عظیمی دست یابد که از جمله آنها، سه بار انتخاب به عنوان نخست‌وزیر ایتالیا طی سال‌های آوریل 1994 تا ژانویه 1995، ژوئن 2001 تا می‌2006 و از می‌2008 تاکنون بوده است.

در جریان انتخابات سال 2008 عمده تمرکز سیلویو برلوسکنی روی دو مساله اقتصاد در حال سکون ایتالیا و ناتوانی دولت چپ‌گرای رومانو پرودی بود.

او همچنین در سال 2003 ریاست شورای وزیران اروپا را بر عهده داشت. برلوسکنی همچنین رهبر حزب «فورزا ایتالیا» و ائتلاف حاکم در ایتالیا بوده است.

در سال 2009 ورونیکا لاریو، همسر دوم سیلویو برلوسکنی، که هنرپیشه سابق و مشهور تئاتر بوده، پس از گذشت 19 سال از آغاز زندگی مشترک و با وجود داشتن 3 فرزند از این زندگی، درخواست جدایی و طلاق کرد.

همچنین در همین سال، سیلویو برلوسکنی، نخست‌وزیر ایتالیا به اتهام رسوایی‌های مالی محاکمه شد.

اتهام‌های وارده به وی خلافکاری‌های مالیاتی در ارتباط با خرید حقوق تلویزیونی و سینمایی توسط شرکت مدیا عنوان شده بود.

وی 14 اکتبر سال 2011 در حالی که با اتهاماتی از جمله رشوه، فساد جنسی و سوء استفاده از قدرت مواجه بود، با 316 رای موافق در برابر 301 رای مخالف از پارلمان ایتالیا رأی اعتماد گرفت.

سرانجام وی پس از بحران اقتصادی ایتالیا، نوامبر سال 2011 از سمت نخست وزیری این کشور استعفای اجباری داد و ماریو مونتی جای وی را گرفت.