شنبه 4 آذر 1396 | به روز شده: 7 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
سه شنبه 25 مهر 1396 - 12:37:49 | کد مطلب: 385400 چاپ

جولان در پیاده‌رو

اجتماع > اجتماعی - ایرج راد:
رانندگی در خیابان‌های تهران صبر ایوب می‌طلبد.


حضور توأمان اين ميزان اتومبيل در پايتخت آنقدر مشكل ايجاد كرده و شرايط را چنان بغرنج كرده كه بعيد به نظر مي‌رسد بتوان با راه‌حل‌هاي مقطعي اين مسئله بنيادين را حل كرد. در اين ميان، مسئله حضور عزيزان موتورسوار در بزرگراه‌ها، خيابان‌ها و البته پياده‌روهاي شهر به‌شدت به مشكلات موجود دامن زده است. شهري كه به لحاظ ترافيك به بن‌بست رسيده است در قبال اين موتورها چه بايد كند؟ شيوه حضور موتورسوارها در شهر چنان بي‌ضابطه است كه مي‌شود گفت كل تردد در پايتخت را يك‌تنه تحت‌الشعاع خود قرار داده است. برخي از اين دوستان ظاهرا تصور عجيب و غريبي از موتور دارند.

گويي موتور جزو وسايل نقليه نيست و مثلا الزامي براي ايستادن در پشت چراغ قرمز ندارد و اگر خيابان شلوغ بود هيچ ايرادي ندارد كه موتور سر از پياده‌رو دربياورد. برخي از اين موتورسوارها، شهرونداني هستند كه با همين وسيله نقليه ارتزاق مي‌كنند. تعدادي مسافر جابه‌جا مي‌كنند و به‌خصوص در مناطق شلوغي چون بازار تعداد اين موتورسوارهاي مسافركش زياد است. آنها را مي‌شود در گوشه و كنار ميادين اصلي شهر هم مشاهده كرد. قطعا هيچ فردي دوست ندارد در سرما و گرما در اين خيابان‌هاي شلوغ با موتور، مسافر به اين سو و آن سوي شهر ببرد. غم نان بسياري را ناچار كرده جاي تاكسي با موتورشان مسافركشي كنند. عده‌اي هم كه پيك هستند و معمولا چند محموله را به صورت همزمان حمل مي‌كنند تا به مقصد برسانند. در كل حضور اين ميزان موتورسوار در شهر، بيشتر دلايل اقتصادي دارد و سقف معيشت براي عده‌اي آنقدر كوتاه شده كه براي يك لقمه نان، صبح تا شب در اين شهر خسته، جان مي‌فرسايند.

به گمانم با پذيرش اين موضوع كه عده‌اي با موتورسيكلت ارتزاق مي‌كنند و ظاهرا چاره‌اي هم جز اين كار ندارند، مي‌شود در رعايت قوانين جدي‌تر عمل كرد. خيلي وقت‌ها در پياده‌روي خيابان وليعصر، امكان راه‌رفتن از مردم سلب مي‌شود، آنقدر كه موتوري‌ها در آن جولان مي‌دهند. در خيلي از تصادفات روزمره پاي موتورسوارها در ميان است و متأسفانه بسياري از قربانيان تصادف هم همين افراد هستند كه با وسيله‌اي پرريسك بدون كلاه ايمني حركت مي‌كنند. براي اين حضور بي‌نظم و بي‌قاعده كه آشفتگي در شهر را گسترش مي‌دهد و حس ناامني براي هر شهروندي ايجاد مي‌كند و در درجه اول جان خود راكبان اين وسيله نقليه را به خطر مي‌اندازد، بايد به اجراي پرتحكم‌تر و جدي‌تر قانون انديشيد و البته عمل كرد.

آن هم نه به صورت موسمي و مقطعي. در غير اين صورت وضع از همين كه هست نيز بدتر خواهد شد؛ چنان كه تا امروز اين گونه بوده و وضعيت تردد موتوري‌ها در تهران امروز نسبت به مثلا 20 سال پيش به مراتب اسف‌انگيز شده است.