همشهری آنلاین-مهدی تهرانی: ۲ دهه پس از پیدایش سینما؛ در اوایل دهه ۲۰ میلادی کمپانی «گلدوین مایر» ظهور یافت؛ شرکتی که پایه گذارش سامئول گلدوین مایر (۱۹۷۴-۱۸۷۹) بود.

در واقع 16 آوريل 1924 تاريخ تاسيس اين شركت سينمايي و تلويزيوني است. يك كمپاني بزرگ با استوديوهاي متعدد كه براي بازيگران آن دوره با بازي در چنين استوديوهايي افتخار به حساب مي‌آمد. اين شركت در آستانه سال 2000 چيزي حدود 1500 كارمند ثابت اداري داشت، اما اين پايان ماجرا نيست. سال 2005 سوني تمام مجموعه مترو گلدوين ماير را خريد و از اين پس اين شركت ديگر مستقل به حساب نمي‌آيد.

از ابتداي دهه 30 با ساخت و اكران چندين فيلم سينمايي كه بسيار با استقبال روبه رو شد نظير «جادوگر شهر اوز» و «گذرگاه شمالي» و نهايتا با ساخت «بربادرفته» در سال 1939، آن هم با روش و سيستم تكني كالر؛ مترو گلدوين ماير در ابرها سير مي‌كرد. چند دوجين ستاره و بازيگر بين المللي نظير كلارك گيبل، ويوين لي، همفري بوگات، گرتا گاربو و جين هارلو با اين كمپاني قرارداد داشتند و كم كم «مترو» به كارهاي انيميشن و همچنين پروژه هاي تلويزيوني علاقه مند شد.

كارهاي انيميشن در اواخر دهه 30 و كارهاي تلويزيوني در اواخر دهه 40، توليداتشان مدام بيشتر و بيشتر مي‌شد و در همين هنگام بود كه به همت "ويليام هانا" و "جوزف باربرا" و با سختكوشي هاي فرد كوثيبي  در ژانر انيميشن «تام و جري» خلق شدند. ستارگان دنياي فانتزي كه واقعا كولاك كردند و هنوز هم كه هنوز است «تام و جري» محبوب همگان است. در ابتداي دهه 40 بازيگر سرشناسي را نمي شد سراغ گرفت كه در پروژه اي براي مترو گلدوين كار نكرده باشد؛ اين روند براي كارگردانان بزرگ نظير ديويد اوسلزنيك نيز صدق مي‌كرد.

اولین سر در ورودی شرکت MGM

«لورل و هاردي» نيز با همان «هال روچ» كارگردان محبوبشان، پروژه‌هايي را براي مترو گلدوين ماير انجام دادند و حسابي كار و بار اين شركت گرفته بود. در ابتداي دهه 50 البته «مترو» دعواهايي بر اثر آرم مـعروفش (همان شير گردن كلفت) با كمپاني پارامونت  داشت.

دعواهايي كه بعضي از شركاي تلويزيوني ساز ازAbc ياCbs به وجود مي آوردند، اگر چه سودي براي آنها نداشت، اما ثابت كرد كه هيچ شركت فيلمسازي نمي تواند به تنهايي كار كند و هميشه هم در اوج باشد. بويژه اين كه در دهه 50 موج نوي سينماي فرانسه عــالـمـگـيــر شـده بـود و عـمـده اسـتـوديـوهـا بـه سـمـت وسـوي ساخت وسازهاي جديد مي‌رفتند.

 با اكران «يك اوديسه فضايي» ساخته جاودان استنلي كوبريك فقيد 6 آوريل 1968 مترو گلدوين ماير دوباره مطرح شد. هم به سبب فروش بي‌نظير فيلم كه بالغ بر 190 ميليون دلار بود و هم اين كه كارگردان قدري مثل كوبريك اين فيلم را براي «مترو» ساخته بود. اوضاع دوباره روبه راه شده بود و مترو اين بار كالاي توزيع بعضي شركت هاي مهم نظير «يونايتد آرتيستز» را به عهده گرفت و در اواخر دهه 70 اصلاآمد و كار را يكسره كرد و كل اين شركت ها را خريد.

در ابتداي دهه 80 بحث تغيير لوگوي مترو پيش آمد. كريك گريگوريان 300 ميليون دلار براي لوگو پرداخت و 480 ميليون دلار براي يونايتدآرتيستز و در كل «مترو» را دوباره در اختيار گرفت؛ با اين تغيير كه به جاي نام استوديوي مترو گلدوين ماير عبارتMGM-UA درج مي شد كه آن، معناي الحاق يونايتد آرتيستز بود و در واقع اين خريدي دوباره بود، چرا كه پيش از اين «تد ترنر» از خود وي اين شركت را خريده بود. «ترنر» پس از اين به تاسيس شركت هاي خبري و تلويزيوني پرداخته بود كه مهمترين شركتش همانCNN معروف بود.

 به هر روي «مترو» در دهه 80 و 90 با فيلم هايي مثل «تلما و لوئيز» و انيميشن‌هايي همچون سري جديد «پلنگ صورتي» به كارهاي سينمايي‌اش پرداخت. كار سخت شده بود. كمپاني جديد ساخته شده بود و اصلاديگر مترو گلدوين ماير به حساب نمي‌آمد.

كار به آنجا رسيد كه در بخش توزيع فيلم نيز «مترو» عقب افتاد. اين گونه بود كه بحث فروش شركت به سوني قوت گرفت و سرانجام در سال 2005 اين قضيه حتمي شد و سوني مالكيت تمامي متروگلدوين ماير و شركايش مانند يونايتد آرتيستز را به عهده گرفت. اتفاقي كه بسيار خوشايند بود، هم براي مترو كه حداقل نامش برقرار ماند و كارهاي جديد و پرفروش بعد از سال 2005 به نام آنها هم بود و هم اين كه سوني سودهاي خالص خود را افزايش داد.

کد خبر 277672

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 0 =