سمیه شرافتی: یکی از مهم‌ترین بیماری‌های چشم، استحاله یا تخریب لکه زرد است که پزشکان به آن «دژنراسیون ماکولا» می‌گویند.

تخریب لکه زرد، شایع‌ترین علت کاهش بینایی ناشی ازبالا رفتن سن است که علت دقیق آن هم هنوز شناخته نشده است. به عبارت دیگر، تخریب یا استحاله ماکولا، علت شایع افت دید در افراد بالای 55سال است. از آنجایی که این بیماری فقط دید مرکزی را مختل می‌کند، به‌ندرت باعث نابینایی فرد می‌شود؛ با این حال می‌تواند خواندن، رانندگی‌کردن و انجام سایر فعالیت‌های روزمره‌ای که نیاز به دید مرکزی و دقیق دارند را بسیار مشکل یا غیرممکن کند. برای آشنایی بیشتر با علل تخریب مرکز بینایی و همچنین آخرین پیشرفت‌های صورت گرفته برای درمان آن در جهان و در کشورمان با دکتر سیدمسیح‌هاشمی، متخصص چشم و عضو هیأت علمی دانشگاه ایران به گفت‌‌وگو نشستیم.

  •  در مورد اهمیت لکه زرد و نقش آن در بینایی توضیح می‌دهید؟

ماکولا یا لکه زرد در مرکز شبکیه قرار دارد. شبکیه هم، لایه حساس به نور است که در قسمت خلفی کره چشم قرار دارد. نور روی ماکولا متمرکز می‌شود. در ماکولا میلیون‌ها سلول مخصوص بینایی وجود دارد. ماکولا یا لکه زرد نور را دریافت و به علائم عصبی تبدیل کرده، به مغز منتقل می‌کند. این روند دید مرکزی نامیده می‌شود. در واقع دید مرکزی، توانایی رانندگی کردن، خواندن و انجام فعالیت‌هایی که نیاز به دید مستقیم، دقیق و ظریف دارد را فراهم می‌آورد. اگر ماکولا صدمه ببیند، قسمت مرکزی تصویر دیده شده تار می‌شود و تصویر در اطراف منطقه تار شده وضوح بیشتری دارد. پس اهمیت لکه زرد در این است که در قسمتی از شبکیه که نزدیک عصب بینایی است، سلول‌های اصلی بینایی که مخصوص دید در روز، دید دقیق و دید رنگی هستند، تجمع پیدا کرده‌اند. در واقع انسان به وسیله لکه زرد بهترین و دقیق‌ترین دید را به دست می‌آورد.

  • واقعا این بیماری به‌عنوان شایع‌ترین علت کاهش بینایی در سالمندان مطرح است؟

بله، در حال حاضر مهم‌ترین علت کاهش بینایی در سالمندان، در کشورهای پیشرفته، همین استحاله یا تخریب لکه زرد است و دیابت، دومین علت نابینایی محسوب می‌شود. چیزی حدود 60 درصد افراد بالای 55 سال حتما این بیماری را تجربه می‌کنند.

  • این بیماران به‌طور کامل بینایی خود را از دست می‌دهند؟

خیر. بیماری که مبتلا به تخریب لکه زرد می‌شود، نابینا نمی‌شود چون فقط قسمت مرکز بینایی تخریب می‌شود نه قسمت محیطی. ولی بینایی‌ بیمار به‌قدری کم می‌شود که دیگر نمی‌تواند مطالعه کند یا کارهای ظریف انجام دهد و وقتی به جایی خیره می‌شود، در مرکز آن، قسمتی را به شکل کدر یا لکه یا خاکستری رنگ مشاهده می‌کند. همچنین ممکن است همراه این بیماری کوچک دیدن اشیاء یا بزرگ دیدن اشیاء و یا کج دیدن اشیاء هم ایجاد شود.

  • نخستین علائمی که بیماران به خاطر آن به پزشک مراجعه می‌کنند، چیست؟

وقتی بیمار به ما مراجعه می‌کند، خودش اظهار می‌کند که در کمتر از یک هفته دیدش به‌شدت کاهش پیدا کرده. در معاینه نیز معمولا خونریزی ته چشم دیده می‌شود. البته بیمار اصلا احساس درد نمی‌کند.

  • شما چطور تشخیص می‌دهید؟

ما با افتالموسکوپ، عمق حفره چشم بیمار را نگاه می‌کنیم. نواحی تخریب شده در معاینه به شکل خونریزی در داخل چشم و در همان قسمت لکه زرد دیده می‌شود. در یک مدل از استحاله لکه بینایی نیز تخریب به شکل پیری است، یعنی سلول‌ها حیات خود را از دست می‌دهند بدون اینکه خونریزی یا اختلالات عروقی اتفاق بیفتد.

  • درمانی هم وجود دارد؟

برای افراد مبتلا به این اختلال، درمان دارویی وجود ندارد ولی برای پیشگیری از پیشرفت آن یا گرفتارشدن چشم به بیماری، درمان‌هایی شامل مواد معدنی یا ویتامین‌ها پیشنهاد می‌شود که بسیار مفید است و فرد به‌مدت طولانی و شاید تا آخر عمر باید آنها را استفاده کند.

  • برای حالت اول که همراه با خونریزی و ترشح مایع است چطور؟ آیا درمانی وجود دارد؟

بله، برای این حالت که  همراه با خونریزی و اختلالات عروقی و ترشح مایع از درون رگ‌ها به بیرون رگ‌هاست  تا امروز درمان‌های زیادی پیشنهاد شده که یکی از آنها که تا چند سال قبل رایج بود، انجام لیزر روی رگ‌هایی است که آن رگ‌ها از خودشان تراوش دارند.

  • در مورد این رگ‌ها بیشتر توضیح می‌دهید؟

عروقی که خونریزی می‌کنند یا تراوش دارند، عروقی هستند که نابجا ایجاد شده‌اند و ما اصطلاحا به آنها «نورگ‌ها» می‌گوییم. یعنی در محل لکه زرد نورگ‌سازی می‌شود و این رگ‌های جدید در واقع رگ‌های بیمار هستند که با عجله ساخته شده‌اند. این رگ‌های غیرطبیعی که بسیار ریز و مویرگی هستند، بعد از اینکه ساخته شدند، شروع می‌کنند به تراوش کردن مایعات درون رگ‌ها به بیرون. علاوه بر آن پاره می‌شوند و ایجاد خونریزی می‌کنند. همچنین تجمع مایع و خونریزی زیر شبکیه موجب می‌شود که سلول‌های شبکیه در ناحیه مرکزی و در ناحیه‌ای که انسان بهترین دید را دارد، از کار بیفتند.

  • چه  پیشرفت‌هایی برای درمان اختلال عروق چشم صورت گرفته است؟

بله، برای درمان اختلال این‌عروق ظرف 10سال اخیر پیشرفت‌هایی صورت گرفته بود به این ترتیب که ابتدا با انجام آنژیوگرافی یعنی تزریق ماده فلورسانس در داخل رگ و عکسبرداری از آن، محل رگ‌ها را مشخص می‌کردند و اگر محل رگ‌ها دیده می‌شد، روی آنها لیزر می‌تاباندند. یعنی رگ‌های جدید و غیرطبیعی را با لیزر می‌سوزاندند و بعد از سوزاندن بهبودی نسبی حاصل می‌شد. طبیعی است که سوزاندن رگ‌ها از داخل چشم ممکن نیست و به وسیله لیزر انجام می‌شود. لیزر از خارج از چشم به داخل تابانده می‌شد و رگ‌ها را تخریب می‌کرد اما همراه تخریب رگ‌ها خود شبکیه هم سوزانده می‌شد و در نتیجه ممکن بود لیزر دید بیمار را دچار مشکل کند و بیمار بینایی خود را از دست بدهد.

  • و حالا چه درمانی جایگزین لیزر شده؟

بعد از این مرحله، مرحله دیگری در درمان ایجاد شد که در داخل رگ بازوی فرد، یک ماده‌ای را تزریق می‌کردند که بسیار گران بود و قیمتی حدود 1000 دلار داشت. این دارو بعد از تزریق، از طریق رگ‌های خونی به چشم می‌رسید و در داخل همان رگ‌های غیرطبیعی تجمع پیدا می‌کرد. بعد، جراحان توسط لیزرهای کم‌توان به داخل چشم و روی آن عروق لیزر را می‌تاباندند و این تابش لیزر موجب می‌شد که آن رگ‌ها بر اثر موادی که داخل رگ تزریق می‌شدند، منعقد گردیده و دوباره از کار بیفتند. این درمان بسیار مؤثر بوده و از پیشرفت بیماری جلوگیری می‌کرد ولی بهبودی زیادی به بیمار نمی‌داد. اما در حدود یک سال است که جهشی قابل‌توجه و شگفت‌آور در درمان‌ این بیماری ایجاد شده و آن تزریق داروهایی در داخل چشم است. به این ترتیب که به تازگی ثابت شده که نوسازی و جدیدسازی عروق نوپا در بدن تحت‌تأثیر ماده‌ای است که به آن ماده رشددهنده عروق جدید می‌گویند.

  • شما گفتید رشد عروق جدید خطرناک است. پس این ماده نمی‌تواند مضر باشد؟

خیر، این ماده، ماده بدی نیست. به‌عنوان مثال وقتی قسمتی از دست زخم می‌شود، برای ترمیم احتیاج به رگ دارد و رگ‌ها باید بازسازی شوند. این ماده خودش موجب ساخته شدن عروق جدید و ترمیم زخم می‌شود. پس یک ماده طبیعی است که برای بدن لازم است و اگر بدن آن را ترشح نکند، بازسازی نقاط آسیب‌دیده صورت نمی‌گیرد. ولی در مورد چشم این ماده عمل نابجایی را انجام می‌دهد، یعنی رگ‌هایی را می‌سازد که ضرورتی به ساخته شدن آن رگ‌ها نیست. برای همین ما به این نتیجه رسیدیم که اگر ماده‌ای را در چشم تزریق کنیم که این ماده را کنترل کرده و مانع فعالیت آن شود، در واقع به هدف خودمان رسیدیم و به این ترتیب داروی مهم «آواستین» یا «بواسی زوماپ» ساخته شد.

  •  این داروها در ایران هم وجود دارد؟

بله، این دارو از 6 ماه پیش نیز به ایران وارد شد و الان در بیش از 10 استان کشور پزشکان به‌طور عمده برای جلوگیری از رشد عروق جدید مرکز بینایی از آن استفاده می‌کنند.

کد خبر 109442

برچسب‌ها