کتاب > مرور
- همه چیز از جایی شروع میشود که انسان واقعیتهای ساده دوروبرش را رها میکند و خیالبافی میکند...
از جایی که از چیزهای تکراری خسته میشود و فکر میکند: «چه میشد اگر اینجوری میشد!» به ماه نگاه میکند و میگوید: «خسته شدم از زمین، چه میشد اگر میرفتم به آسمان و روی ماه قدم میزدم؟» به پرنده نگاه میکند و میگوید: «خسته شدم از راه رفتن، چه میشد اگر مثل پرندهها میپریدم؟» و همین خیالهای ریز و درشت وقتی با اصول و فرضیههای علمی در هم آمیخته شوند، ادبیاتی به وجود میآورند که به آن میگویند: «علمی ـ تخیلی».
خیلی از نوجوانها عاشق این نوع ادبیات هستند. حتی فیلمهای اینگونه ادبی- هنری هم جذابیتهای خاصی دارند، درست مثل بازیهایشان. حالا بیاییم ببینم جدیدترین کتابی که در این حوزه چاپ شده چیست! کتابی با شش داستان کوتاه، مجموعهای را ساخته که نام «منطقه صفرفضایی» را بر جلد خود دارد. شاید قبلاً چند تا از این داستانهای کوتاه را در دوچرخه خوانده باشید. مثل «ژنهای شماره 711» یا «پوست قهوهای». نام داستانهای دیگر این کتاب عبارتاند از: «منطقه صفر فضایی»، «شماره سریال کپی»، «سلام بر انسانهای زمینی» و «رفاقت در عالم ضد ماده».
در باره محتوای این کتاب زیاد نمیتوان نوشت، چون هر کدام از داستانها حال و هوا و فضای خاصی دارد. اما میتوان گفت که داستانهای جذاب و پرکششی هستند و از صحنهپردازیهای خوبی برخوردارند. داستانهایی که مخاطبان را به فکر فرو میبرند و در ذهنشان سؤالهایی ایجاد میکنند.
«... با خودش فکر کرد که اگر آیندة زندگی بشر و پیشرفتهای علمی او بر روی زمین و سایر سیارات اینگونه باشد، زندگی چه مفهومی خواهد داشت؟»
یا هنگامی که نوجوانی از آینده به گذشته برمیگردد و تصوری از بازی فوتبال زمینیها ندارد، آن را اینگونه توصیف میکند:
«با خوشحالی از خیابان گذشتم. وارد محوطة سرسبزی شدم و کنار زمین بازی بچهها ایستادم. آنها گوی سبکی را بین خودشان انداخته بودند و به دنبالش میدویدند و سعی میکردند که آن را با پا وارد جعبه فلزی مستطیل شکل کنند. وقتی این کار را میکردند، از شادی به هوا میپریدند...»
ورود این کتاب علمیـتخیلی ایرانی را به ادبیات نوجوانانمان خوشامد میگوییم.
منطقه صفر فضایی
نویسنده: حمید نوایی لواسانی
تصویرگر: مامک رزمگیر
ناشر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
قیمت: 1300 تومان