سه شنبه 1 آبان 1397 | به روز شده: 40 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
یکشنبه 5 آذر 1385 - 12:08:25 | کد مطلب: 9397 چاپ

غم دلتنگی

فرهنگ > هنر - محمد احصائی:
مرتضی ممیز پایگاه هنری و اجتماعی و به‌خصوص مقام علمی والایی داشت.

سالها پیش، شاگردان بسیاری که امروز گرافیست‌های مشهوری محسوب می‌شوند از کلاس‌های آموزش ممیز وارد این عرصه شدند. وقتی ممیز در صحنه زندگی فرهنگی هنری دست به اقداماتی زد، شاگردان او و دوستانش به‌طور کامل همراهی‌اش می‌کردند.

 در واقع با همراهی همه گرافیست‌هایی که به نوعی می‌خواستند به گرافیک نوعی ادای دین داشته باشند، فعالیت‌های سازنده در این عرصه صورت می‌پذیرفت و این فعالیت‌ها و اقدامات با برنامه‌ریزی‌های جالب توجه مرحوم ممیز در این بخش بود که منجر به ایجاد انجمن طراحان گرافیک ایران شد. به این ترتیب انجمنی به‌وجود آمد که شاید بتوان گفت از دیگر انجمن‌های هنری به لحاظ نظام‌مندی اداری و نیز سازوکار و... محکم‌تر و بسامان‌تر است.


طبیعتاً انجمنی با این اوصاف در فقدان بنیانگذارانش نیز می‌تواند به فعالیت خود ادامه دهد، اما در جاهای مختلف جای خالی هنرمند بزرگی مثل ممیز احساس می‌شود؛ به‌خصوص باید به دلتنگی‌هایی که اعضای انجمن در نبود ایشان حس می‌کنند، اشاره کرد. برگزاری دوسالانه گرافیک که بسیار مورد توجه ممیز بود، با تغییر مدیریت انجمن هنرهای تجسمی و موزه هنرهای معاصر تهران مواجه شد.

 به تبع آن، بر اهمیت این موضوع که متولی هر نوع فعالیت ملی باید وزارتخانه باشد، تاکید شد. در حالی که تا پیش از آن خود انجمن‌های هنری بینال‌ها را برگزار می‌کردند که حاصل کار موفقیت‌آمیز هم بود.در حال حاضر پاسخ به این سؤال برای خود من به‌درستی روشن نشده است که چرا باید بر امری که نهادهای مستقل می‌توانند انجام دهند، دخالت مستقیم دولت وجود داشته باشد؟

 البته این دلیل بر انکار نظارت عالیه نیست، اما انجمن‌های هنری می‌توانند خودشان به اموری همچون برپایی دوسالانه‌ها بپردازند. به هر حال تاکنون دوسالانه گرافیک ایران مطابق تقویم خود برگزار نشده است و این در حالی است که انجمن طراحان گرافیک آمادگی برای برگزاری این رویداد را دارد.

اعضای انجمن همچنان در انتظار دعوت از سوی رییس انجمن هنرهای تجسمی که مسئول این اقدام است به‌سر می‌برند تا شروع به همکاری کنند. اما متاسفانه هم‌ زمان برگزاری دوسالانه گرافیک به تعویق افتاده و هم‌جلسه‌ای در این خصوص از سوی مسئولان ذی‌ربط برگزار نشده است.

دوستان صمیمی ممیز چنین کمبودی را بیشتر احساس می‌کنند. من شخصاً برای ممیز دلتنگی بسیاری می‌کنم، اما خوشبختانه به دلیل نوع تعلیم و تربیتی که ممیز در نسل جوان گرافیک داشته، موجب شده است که امور مربوط به این حوزه تا آنجا که به اعضا و فعالان گرافیک ارتباط پیدا می‌کند، به‌خوبی پیش برود.