دوشنبه 31 اردیبهشت 1397 | به روز شده: 9 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
یکشنبه 16 فروردین 1388 - 20:03:34 | کد مطلب: 78125 چاپ

حضرت معصومه (س)

دین و اندیشه > دین - همشهری آنلاین:
حضرت معصومه (س) یکی از بانوان با فضیلت و با شخصیت خاندان اهل بیت (ع) می‌باشد.

پدر بزرگوار او امام موسی‌بن جعفر (ع) امام هفتم شیعیان و مادر گرامی وی حضرت معصومه «نجمه» مادر بزرگوار امام رضا(ع) می‎باشد.

درباره زمان تولد و وفات حضرت فاطمه معصومه (س) آن چه مسلم است این است که زمان تولد آن حضرت پیش از سال 179 هجری بوده است.

زیرا بنابر نقل شیخ کلینی در شوال 179 هارون الرشید امام موسی‌بن جعفر(ع)  پدر حضرت معصومه (س)  را از مدینه به بغداد برد و در آن جا در ماه رجب 183 از دنیا رحلت فرمود.

مدت عمر حضرت معصومه (س) که از 23 سال کمتر است، پس نمی‎تواند بعد از سال 179 باشد. چون در آن سال‎ها پدرش در زندان بود.

پس تاریخ ولادت آن حضرت به طور دقیق مشخص نیست ولی طبق اسناد به دست آمده ولادت آن حضرت را در مدینه در سال 173 نقل می‎کنند.

درباره تعداد فرزندان حضرت موسی‌بن جعفر(ع) و این که چند تن از آن‎ها فاطمه نام داشته‌اند اختلاف است.

شیخ مفید تعداد آنان را 37 تن ذکر کرده است؛ 19 پسر و 18 دختر که دو تن از دختران، فاطمه نام داشتند. فاطمه‌الکبری و فاطمه الصغری.

حضرت فاطمه معصومه (س) بعد از امام رضا (ع) از دیگر فرزندان حضرت موسی‌بن جعفر(ع) فاضل‎تر و دارای مقامی شامخ‎تر می‎باشد.

با گذشت ایام، حضرت معصومه (س) هم دوران خردسالی را پشت سر گذاشت و در این سال‎ها محل رشد آن حضرت خاندانی بود که او را با دریایی از علم و معرفت رو به رو ساخت.

ولی بیش از 10 بهار از عمر شریفش نگذشته بود که پدر بزرگوارش با زهر جفا در زندان هارون به شهادت رسید و دریایی از غم و اندوه بر قلب شریفش فرو ریخت.

در ایام غم و تنهایی، تنها مایه تسلی او برادرش امام رضا (ع) بود که ناگهان مأمون وجود اقدس امام هشتم را از کانون خانواده جدا نمود و به اجبار به خراسان جلب کرد و به اقامت اجباری در خراسان وادار نمود.

حضرت معصومه (س) دوری یک ساله فراق برادر را تحمل کرد.

حضرت معصومه در راه ایران و قم:

یک سال بعد از رفتن حضرت علی بن موسی الرضا (ع)به سرزمین خراسان؛ یعنی در سال 201 قمری حضرت معصومه (س) خواهر حضرت رضا، برای زیارت برادر از مدینه به مقصد خراسان حرکت کرد.

چون آن حضرت با همراهانش وارد ساوه شد، بیمار و رنجور بود و می‎دانست در آن نزدیکی شهری است به نام قم که مردم آن از دوست‎داران اهل بیت اطهار هستند.

از این امر چنین استنباط می‎شود که آوازه تشیع مردم قم و علاقه شدید ایشان به اهل بیت به مدینه هم رسیده بود.

حضرت پرسید میان ما و قم چند فرسخ فاصله است. گفتند: ده فرسخ و حضرت دستور حرکت به سوی قم را صادر کردند.

چون خبر به آل سعد رسید با هم اتفاق کردند که از او درخواست کنند به قم بیاید. از میان ایشان، موسی بن خزرج بن سعد اشعری بیرون آمد، و چون به شرف ملازمت حضرت فاطمه رسید زمام ناقه او بگرفت و به جانب شهر بکشید و به در سرای خود فرود آورد.

محل سرای موسی بن خزرج و حجره‎ای که حضرت معصومه (س) در آن به عبادت می‌پرداخته اکنون معین و زیارتگاه است.

گویا در این سخن اختلافی نباشد که حضرت فاطمه معصومه (س)مدت 17 روز در آن محل توقف داشته و پس از آن رحلت فرموده است.

بنابر نوشته کتاب قم، بعد از غسل دادن و کفن کردن و نمازگزاردن بر جسد مطهر او، موسی بن خزرج آن حضرت را در زمینی در بابلان (محل فعلی) نیمه دوّم قرن چهارم که به او تعلق داشت دفن کرد و بر سر تربت او سایه‎بانی درست کرد.

بدون هیچ اختلافی سال وفات آن حضرت را یقیناً 201 قمری نقل کرده‎اند ولی در این که در چه روز و ماهی از این سال بوده اختلاف می‎باشد که بعضی دهم ربیع الثانی را قوی می‌دانند.