به گزارش همشهری آنلاین، دارچین سرشار از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی است که می‌توانند از سلامت عمومی بدن حمایت کنند. برخی پژوهش‌ها نیز نشان می‌دهند که مصرف منظم دارچین ممکن است برای سلامت مغز مفید باشد، عملکرد حافظه و یادگیری را بهبود دهد و به مقابله با روندهای تخریب عصبی کمک کند.
۱. ممکن است عملکرد شناختی بهبود پیدا کند
سلامت نیوز نوشت: عملکرد شناختی شامل فعالیت‌هایی مانند حافظه، یادگیری و پردازش اطلاعات است.
یک مرور نظام‌مند گسترده نشان داده است که ترکیبات زیست‌فعال موجود در دارچین، از جمله سینام‌آلدهید و اسید سینامیک، ممکن است به بهبود حافظه و یادگیری کمک کنند. این ترکیبات همچنین ممکن است در کاهش یا پیشگیری از اختلالات عملکرد شناختی نقش داشته باشند.
یکی از دلایل احتمالی این اثر، کاهش استرس اکسیداتیو است. استرس اکسیداتیو فرآیندی است که طی آن، سلول‌ها در اثر مولکول‌های بسیار واکنش‌پذیر موسوم به رادیکال‌های آزاد آسیب می‌بینند؛ موادی که در شرایط طبیعی توسط آنتی‌اکسیدان‌ها خنثی می‌شوند.
در یک مطالعه، پژوهشگران ۹۳ نفر در اوایل دهه ۷۰ زندگی را که به پیش‌دیابت مبتلا بودند، بررسی کردند. این گروه از افراد معمولاً بیشتر در معرض اختلال حافظه کاری قرار دارند.
حافظه کاری به توانایی ذهن برای نگهداری و پردازش موقت اطلاعات گفته می‌شود و در فعالیت‌هایی مانند برنامه‌ریزی، حل مسئله و استدلال نقش دارد.
پس از در نظر گرفتن عوامل دیگر، پژوهشگران دریافتند افرادی که در این گروه دارچین مصرف می‌کردند، حافظه کاری به‌طور قابل‌توجهی بهتری نسبت به افرادی داشتند که دارچین مصرف نمی‌کردند.
۲. دارچین ممکن است از مغز در برابر بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی محافظت کند
بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی به‌مرور زمان به بخش‌هایی از دستگاه عصبی، از جمله مغز، آسیب می‌رسانند.
برخی ترکیبات موجود در دارچین دارای ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظت‌کننده از سلول‌های عصبی هستند و پژوهشگران در مطالعات مختلف، احتمال اثرگذاری آنها را در چند بیماری بررسی کرده‌اند.
آسیب مغزی ناشی از ضربه: برخی مطالعات نشان داده‌اند که دارچین ممکن است التهاب و آسیب اکسیداتیو مرتبط با آسیب مغزی ناشی از ضربه را کاهش دهد. همچنین اثرات احتمالی آن بر تجمع پروتئین آمیلوئید و توانایی‌های شناختی می‌تواند در مشکلات شناختی مرتبط با آسیب مغزی مورد توجه قرار گیرد.
بیماری آلزایمر: پژوهش‌ها نشان می‌دهند برخی ترکیبات دارچین ممکن است به کاهش تجمع غیرطبیعی پروتئین تاو در مغز کمک کنند؛ پروتئینی که با بیماری آلزایمر ارتباط دارد.
بیماری پارکینسون: مطالعات حیوانی نیز نشان داده‌اند که دارچین ممکن است در برابر مرگ سلول‌های عصبی و اختلالات حرکتی مرتبط با پارکینسون اثر محافظتی داشته باشد.
با وجود امیدوارکننده بودن این نتایج، برای تأیید این اثرات در انسان، مطالعات بزرگ‌تر و دقیق‌تر مورد نیاز است.
چگونه دارچین را به رژیم غذایی اضافه کنیم؟
دو نوع اصلی دارچین وجود دارد: دارچین سیلان که با نام دارچین واقعی نیز شناخته می‌شود و دارچین کاسیا که در آمریکای شمالی رایج‌تر است.
مقدار دارچینی که معمولاً در غذاها استفاده می‌شود، برای بیشتر افراد بی‌خطر است و افزودن مقدار کمی بیشتر نیز معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند. بیشتر افراد می‌توانند روزانه حدود نصف قاشق چای‌خوری دارچین مصرف کنند، بدون اینکه عارضه‌ای ایجاد شود.
مصرف مقادیر بیشتر ممکن است در برخی افراد باعث عوارضی مانند مشکلات گوارشی شود.
برای افزودن دارچین به رژیم غذایی می‌توان آن را به نوشیدنی‌های گرم، چای، جو دوسر، غلات صبحانه، ماست یا اسموتی اضافه کرد. همچنین می‌توان مقدار کمی دارچین را روی سیب‌زمینی شیرین یا برخی غذاهای شور و شیرین استفاده کرد.
با این حال، مصرف روزانه شیرینی‌هایی مانند رول دارچینی و سایر محصولات پخته‌شده برای دریافت دارچین انتخاب مناسبی نیست؛ زیرا این مواد غذایی ممکن است کالری زیادی داشته باشند و ارزش تغذیه‌ای پایینی ارائه دهند.
در مصرف دارچین چه نکاتی را باید رعایت کرد؟
پژوهش‌های مختلف از انواع و مقادیر متفاوت دارچین استفاده کرده‌اند و همین موضوع مقایسه نتایج را دشوار می‌کند. در حال حاضر توافق مشخصی درباره اینکه چه نوع دارچینی، چه مقدار و با چه میزان تداومی باید مصرف شود تا فواید احتمالی آن برای مغز حاصل شود، وجود ندارد.
همچنین برچسب برخی مکمل‌ها و محصولات حاوی دارچین ممکن است نوع دارچین، مقدار آن یا بخش مورد استفاده از گیاه را به‌روشنی مشخص نکند و این عوامل می‌توانند بر واکنش بدن تأثیر بگذارند.
دارچین کاسیا حاوی مقادیر بالاتری از کومارین است. این ترکیب می‌تواند اثر رقیق‌کننده خون داشته باشد و احتمالاً اثر برخی داروهای ضدانعقاد را افزایش دهد.
دارچین همچنین ممکن است با برخی داروها، از جمله بعضی داروهای متابولیزه‌شونده توسط آنزیم‌های CYP450، استاتین‌ها و پیوگلیتازون تداخل داشته باشد.
بنابراین، افرادی که بیماری‌های کبدی دارند، داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند یا باردار و شیرده هستند، بهتر است پیش از مصرف مکمل‌های دارچین یا مصرف منظم مقادیر بالای آن با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.
در مجموع، شواهد موجود نشان می‌دهد دارچین به دلیل داشتن ترکیبات ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی پتانسیل حمایت از سلامت مغز را دارد، اما هنوز نمی‌توان مصرف آن را به‌عنوان روشی اثبات‌شده برای پیشگیری یا درمان آلزایمر، پارکینسون یا سایر بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی در نظر گرفت.