پروتئین یکی از مواد مورد نیاز بدن است اما ضمن اینکه مصرف زیاد آن برای بدن مضر است، اخیرا تحقیقاتی انجام گرفته که نشان می‌دهد کاهش مصرف این ماده مغذی می‌تواند بر طول عمر و پیری اثری مثبت داشته باشد.

همشهری آنلاینآرش نهاوندی: غذاهای غنی‌شده با پروتئین در همه جا، از غلات و قهوه گرفته تا حتی آب پروتئین‌دار، در حال ظهور هستند. اما یک بررسی جدید که بیش از ۳۵۰ مقاله در مورد محدودیت پروتئین و پیری را پوشش می‌دهد و در مجله Cell Press Blue منتشر شده نشان می‌دهد که مصرف پروتئین کمتر می‌تواند فواید بیشتری برای سلامتی داشته باشد. در برخی موارد نیز می‌تواند طول عمر را افزایش دهد.

به گزارش نیوز مدیکال لایف ساینس، نویسندگان این تحقیق توضیح می‌دهند که چگونه محدودیت پروتئین با بهبود متابولیسم، تغییر نحوه پاسخ سلول‌ها به مواد مغذی، کاهش آسیب سلولی و حفظ عملکرد سالم سلول و کند کردن روند پیری مرتبط است.

دادلی لامینگ، نویسنده مسئول این مقاله از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، می‌گوید: کاملاً بدیهی است که پروتئین برای رشد عضلات و واکنش بدن افراد فعال به ورزش، فوایدی دارد. اما از آنجا که سبک زندگی اکثر افراد نسبتا کم‌تحرک است، احتمالاًبسیاری از آن‌ها بیش از نیاز واقعی خود پروتئین مصرف می‌کنند؛ امری که می‌تواند پیامدهای منفی برای سلامتی به همراه داشته باشد.

فواید بی شمار کالری و پروتئین محدود

دهه‌هاست که دانشمندان می‌دانند کاهش دریافت کالری می‌تواند طول عمر بسیاری از موجودات زنده را افزایش داده و خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با افزایش سن، مانند سرطان، را کاهش دهد. با این حال، پایبندی به رژیم غذایی با کالری محدود برای اکثر افراد دشوار است.

مطالعات پیشین نیز نشان داده‌اند که کاهش مصرف پروتئین می‌تواند طول عمر مگس‌ها و جوندگان را بدون کاهش میزان کالری دریافتی آن‌ها افزایش دهد. همچنین، چندین کارآزمایی بالینی اخیر روی انسان‌ها نشان داده است که کاهش مصرف پروتئین می‌تواند منجر به کاهش وزن و توده چربی و بهبود قند خون ناشتا شود؛ این در حالی است که افراد دارای رژیم محدود از نظر پروتئین، معمولاً کالری بیشتری مصرف می‌کنند.

یکی از عوامل کلیدی، هورمونی به نام «فاکتور رشد فیبروبلاست ۲۱» (FGF۲۱) است که با کاهش دریافت پروتئین، سطح آن در بدن افزایش می‌یابد. FGF۲۱ می‌تواند موجب افزایش مصرف انرژی بدن، بهبود کنترل قند خون و کاهش التهاب شود. مطالعات انجام‌شده روی موش‌ها نشان داده که حیوانات دارای سطوح بالاتر FGF۲۱ نسبت به موش‌های معمولی عمر طولانی‌تری داشته‌اند و این مزیت در موش‌های نر نسبت به موش‌های ماده بارزتر بوده است. مصرف کمتر پروتئین در انسان‌ها نیز موجب افزایش سطح FGF۲۱ می‌شود.

بیشتر بخوانید:

منبع: همشهری آنلاین