به گزارش همشهری آنلاین، پژوهشگران میگویند دلیل محکمی برای این ارتباط وجود دارد: اگر ما در زمان بیدار شدن، غذا خوردن، کار کردن یا مطالعه کردن، تعامل با دیگران و رفتن به رختخواب ثابت قدم باشیم، این نشانههای زمانی به هماهنگسازی ساعت داخلی بدن ما کمک میکنند. در درازمدت، به نظر میرسد که این با بهبود نتایج سلامتی مرتبط هستند. به گفته آنها، افرادی که یک روال ثابت روزانه را حفظ میکنند، معمولاً سطح درد و افسردگی کمتری دارند.
این پژوهشگران خاطرنشان کردند که افزایش سلامتی ناشی از پایبندی به یک روال، حتی اگر خواب بهبود نیافته باشد، همچنان تداوم مییابد.
پژوهشگران دانشگاه میسوری در آمریکا برای مطالعه جدید ۶۷ فرد مسن با میانگین سنی ۶۸ سال را وارد تحقیقشان کردند، از جمله ۳۷ نفر که از بیخوابی رنج میبردند. شرکتکنندگان پرسشنامههایی مربوط به فعالیتهای روزانه، وزن، علائم افسردگی و درد خود را پر کردند. نتایج نشان داد که اگر همه افراد برنامه منظمی داشته باشند، حتی اگر بیخوابی داشته باشند، درد و افسردگی کمتری احساس میکنند. افرادی که به یک روال پایبند بودند، در مقایسه با افرادی که این برنامه را نداشتند، وزن بدن سالمتری نیز داشتند.
به گفته این پژوهشگران، حتی اختلالات کوچک در برنامههای روزانه میتواند در ساعت داخلی فرد اختلال ایجاد کند و به پدیدهای به نام «پرواززدگی اجتماعی» (social jet lag) بینجامد.
در پرواززدگی اجتماعی ناهماهنگی شبانهروزی ناشی از اختلاف بین ساعت بیولوژیکی فرد و تعهدات اجتماعی اوست که معمولاً منجر به خواب کوتاهتر در روزهای هفته و جبران خواب در آخر هفتهها میشود. این پدیده با الگوهای غذایی ناسالم، اختلال خلقی و خطرات مختلف برای سلامت انسان مرتبط است.