ترجمه‌ی مناف یحیی‌پور: دیگر نپرس چرا رهایت کردم؟

نه در چشمت

            ستاره‌ای می‌درخشد

نه بر لبانت

            غمی می‌نشیند

پس چه باید، مرا نگه دارد؟!

  • درد و ترانه

آدمی به‌دنیا آمد

       تا ترانه بخواند و

                  درد بکشد!