یکی از بهترین روزهایی که می‌شه فقط و فقط، خوبی‌های آدم‌ها یا یه نشریه‌ی کاغذی رو گفت و هی تکرار کرد و روی چیزهای منفی، با خودکار اکلیلی قرمز ضربدر زد، روز تولدشه.

اگه بخوام ساده بگم، اینه که من هرگزِ هرگزِ هرگز خوشحالی‌هام رو برای روزنامه‌خریدن‌های پنج‌شنبه، دنبال پول خردگشتن‌هام، با شوق و ذوق لایک‌کردن پست‌هات، زنگ‌زدن پستچی، کتاب‌هایی که صفحه‌ی اولش، مُهر آبی اسمت رو داره، جیغ‌های بنفشم موقع دیدن اسمم توی دلت و از همه مهم‌تر، اشتباه‌گرفتن من با متینا رو فراموش نمی‌کنم! و همه‌اش رو مدیون توام. من و نوجوون‌های دوچرخه‌ای، ۱۸- صفر، از اون‌هایی که این حس‌ها رو تجربه نکردن، جلوتریم!

مرسی که پنج‌شنبه‌ها و از همه مهم‌تر، نوجوونی‌مون رو رنگی کردی. همیشه برای نوجوون‌ها بمون، ای تازه‌جوان‌شده‌ی ۱۸ساله!

تولدت مبارک!

 متینه خداوردی، ۱۷ساله ساله از تهران

تصویرگری: فرزانه علوی، ۱۳ساله از تهران