پیمان‌نامه‌ی حقوق کودک، یک کنوانسیون بین‌المللی است. طبق این پیمان‌نامه، هرانسانی تا تکمیل ۱۸سالگی، کودک محسوب می‌شود. و حالا تو دوچرخه‌جان، ۱۸سالت کامل شده و طبق این پیمان‌نامه، دیگر کودک نیستی!

بزرگ شده‌ای و حق رأی داری. می‌توانی شغلی دست و پا کنی؛ یک شغل پاره‌وقت که به درس‌های دانشگاهت لطمه نزند. ذوق برت ندارد که چون بزرگ شده‌ای، می‌توانی با دوستانت هی بروی سینما، بروی مهمانی و شب دیر به خانه بیایی. از این خبرها نیست.

شاید تو هم مثل خیلی از ۱۸ساله‌های دنیا غصه بخوری که دیگر قدت بلند نخواهد شد و روی متری که روی دیوار نصب شده، تا آخر عمر در یک نقطه خواهی ایستاد. نگران نباش!   دانشمندان درباره‌ی این موضوع هم فکر کرده‌اند و تحقیقات نشان می‌دهد با رعایت توصیه‌هایی امکان افزایش قد تو پس از ۱۸سالگی وجود دارد. می‌دانی هورمون‌های رشد در هیپوفیز مغز عامل رشد استخوان‌ها و سوخت و ساز بدن هستند. راهکارهایی وجود دارد که با کمک آن‌ها هورمون‌های رشد فعال بمانند و حتی پس از ۱۸سالگی به افزایش قد کمک کنند.

حرکت‌های کششی یادت نرود. بارفیکس برو! علاوه براین تغذیه‌ی سالم، سوخت و ساز مفید برای بدن کمک می‌کند و در رشد قد تأثیرگذار است. آخر سر هم خوب خوابیدن است که اهمیت دارد. اگر این کارها را بکنی رشیدتر خواهی شد.

جغرافیای ۱۸سالگی

جغرافیای ۱۸سالگی در هرجای دنیا یک شکلی است. طبق فرهنگ هر کشوری، از ۱۸سالگی برداشت‌های متفاوتی می‌شود. زهرا که ساکن آمریکاست می‌گوید: «در آمریکا سن قانونی همان ۱۸سالگی است. در این‌جا میل به استقلال وجود دارد و خیلی از جوانان ۱۸ساله دوست دارند مستقل شوند.» یک معلم زبان آمریکایی که سال‌هاست پادکست‌های آموزش زبان تولید می‌کند، در یکی از پادکست‌هایش می‌گفت: «در آمریکا وقتی جوانی ۱۸ساله شد باید مستقل شود. اگر مستقل نشود پدر و مادرش نگرانش خواهند شد که آیا مشکلی وجود دارد؟ اما در سفر به کشورهای آسیایی تعجب کردم که آن‌ها چند نسل یعنی پدربزرگ و مادربزرگ و عمه و خاله و دایی کنار هم زندگی می‌کنند و این زندگی سال‌ها ادامه دارد.» آرش هم که ساکن استرالیاست این‌طور توضیح می‌دهد: «سن قانونی مثل خیلی از جاهای دنیا در استرالیا هم ۱۸سالگی است. در ایالت‌های مختلف برای ازدواج، قانون ارث، سربازی و... تفاوتی‌هایی هست. جوانان ۱۸ساله می‌توانند رأی بدهند.»

۱۸سالگی در ایران و خیلی از کشورها، سن شرکت در انتخابات و مشارکت در سرنوشت سیاسی و اجتماعی کشور است.

هرچند این سن هم در کشورهای گوناگون تفاوت‌هایی دارد. برای نمونه شهروندان اتریش و برزیل از ۱۶سالگی و شهروندان اندونزی از ۱۷سالگی می‌توانند رأی دهند. در اکثر کشورها شهروندان ۱۸سال به بالا از حق رأی برخوردارند. سن حق رأی در برخی کشورها از جمله کره جنوبی ۲۰سال و کامرون ۲۱سال است.

شهروندان آلمان از ۱۶سالگی حق مشارکت در انتخابات ایالتی و از ۱۸سالگی حق رأی در انتخابات سراسری را دارند.

سربازها به چپ چپ به راست راست

در ایران پسرها بعد از ۱۸سالگی، اگر به دانشگاه نروند، باید دوره‌ی سربازی‌شان شروع شود. براساس قوانین جمهوری اسلامی ایران، تمام مردان بالای ۱۸سال ایرانی، به‌جز مواردی که استثنا شده‌اند، باید به خدمت سربازی بروند و این اجباری است. این قانون از دوره‌ی پهلوی اول تصویب شد و هم‌چنان ادامه دارد. شاید به‌خاطر همین در زمان‌های گذشته به سربازی «اجباری» می‌گفتند. چون طبق قانون، رفتن به سربازی اجباری بود.

در خیلی از کشورهای دنیا، قانون سربازی متفاوت است. سربازی داوطلبانه است و زمان سربازی هم بستگی به آن کشور دارد. برای مثال سربازی در خیلی از ایالت‌های استرالیا اجباری نیست و داوطلبانه است. در چین هم سربازی داوطلبانه است. چون جمعیت چین زیاد است و در ضمن خیلی از جوانان چینی که وارد سربازی می‌شوند از بیمه برخوردار خواهند شد، ظاهراً نیازی به اجباری‌کردن آن نمی‌بینند. در مالزی جوان‌ها به قید قرعه باید به سربازی بروند یا از آن معاف شوند، یعنی همه‌چیز بستگی به‌شانس خود دارد.

در روسیه سن خدمت  از ۱۸سال تا ۲۷سال است و به‌شکل اجباری و یا قراردادی است.