به گزارش همشهری آنلاین، حمله‌های قلبی خاموش می‌توانند درست به اندازه حمله‌های قلبی آشکار، به قلب شما آسیب بزنند. اما اگر ندانید که دچار حمله قلبی شده‌اید، ممکن است کمک‌های پزشکی لازم برای محدود کردن آسیب را دریافت نکنید. به همین دلیل مهم است که زمانی را به توجه به وضعیت جسمانی و احساسات خود اختصاص دهید.
حمله‌های قلبی ممکن است در زمان خواب یا بیداری رخ دهند. این اتفاقات می‌توانند در شرایط زیر پیش بیایند:
- پس از تجربه یک موقعیت بسیار تنش‌زا (چه از نظر جسمی و چه از نظر عاطفی)
- هنگامی که به طور ناگهانی فعالیت بدنی خود را افزایش می‌دهید
پژوهشگران تخمین می‌زنند که حدود یک تا ۲ مورد از هر ۵ حمله قلبی از نوع خاموش هستند و می‌توانند در زنان یا افراد مبتلا به دیابت شایع‌تر باشند.
برخلاف درد قفسه سینه ناشی از «آنژین پایدار» که با فعالیت بدنی بروز می‌کند و با استراحت یا مصرف دارو برطرف می‌شود، درد قفسه سینه در حمله قلبی با استراحت یا دارو از بین نمی‌رود. اما علائم حمله قلبی خاموش به گونه‌ای هستند که معمولاً آن‌ها را به حمله قلبی نسبت نمی‌دهید. ممکن است علائم خفیفی داشته باشید یا اصلاً هیچ علائمی احساس نکنید؛ به طوری که حتی متوجه نشوید دچار حمله قلبی شده‌اید.
علائم حمله قلبی خاموش ممکن است باعث شود احساس کنید:
- به آنفلوآنزا مبتلا شده‌اید.
- عضلات قفسه سینه یا قسمت بالایی کمرتان دچار گرفتگی یا درد شده است.
- در ناحیه فک، بازوها یا قسمت بالایی کمر احساس درد دارید.
- بسیار خسته هستید.
- دچار سوءهاضمه شده‌اید.
بیماری شریان‌های کرونر (رگ‌های تغذیه‌کننده ماهیچه قلب) معمولاً عامل بروز حمله قلبی خاموش است. پلاک‌های حاوی کلسترول در شریان‌های کرونر انباشته می‌شوند و جریان خونِ رسیده به عضله قلب را محدود می‌کنند. هنگامی که یک لخته خون روی این پلاک‌ها تشکیل شود، می‌تواند مانع از رسیدن خونِ سرشار از اکسیژن به قلب شود. اگر درمان سریعی برای برقراری مجدد جریان خون انجام نشود، ممکن است عضله قلب دچار مرگ (نکروز) شود.