همشهری آنلاین - مریم شیرافکن: اگر چند سال پیش صحبت از پذیرش بدن و تنوع اندام در هالیوود بود، حالا به نظر میرسد عقربه مد دوباره به سمت دیگری برگشته است؛ بدنهای بسیار لاغر، صورتهای استخوانی، گونههای فرو رفته و بازوهای بسیار باریک بار دیگر در فرش قرمزها و تصاویر سلبریتیها بیشتر به چشم میآیند.
این تغییر آنقدر محسوس شده که در سال ۲۰۲۶ رسانهها و کارشناسان درباره بازگشت استاندارد «فوقالعاده لاغر» به صنعت سرگرمی هشدار دادهاند. حتی برخی استایلیستها گفتهاند فشار برای لاغرتر شدن، حالا به ستارههایی که از قبل هم اندام باریکی داشتند رسیده است.
اما سؤال مهم این است: چرا دوباره لاغری شدید به یک استاندارد زیبایی تبدیل شده است؟
داروهای کاهش وزن؛ متهم ردیف اول؟
یکی از مهمترین تفاوتهای موج جدید لاغری با دهههای گذشته، حضور داروهای موسوم به GLP-۱ است؛ داروهایی مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید که برای درمان چاقی و دیابت کاربرد پزشکی دارند و با کاهش اشتها و افزایش احساس سیری به کاهش وزن کمک میکنند.
این داروها در صورت تجویز و نظارت پزشکی میتوانند برای افراد مبتلا به چاقی یا برخی بیماریهای مرتبط با وزن بسیار مفید باشند. اما استفاده از آنها صرفاً برای رسیدن به یک اندام بسیار لاغر، موضوع متفاوتی است.
گزارشهای اخیر نشان میدهد که در فرهنگ سلبریتیها حتی صحبت از استفاده از دوزهای بسیار پایین یا اصطلاحاً «میکرودوز» برای کاهش وزن مطرح شده است؛ موضوعی که کارشناسان نسبت به عادیشدن آن هشدار دادهاند.
مشکل فقط عدد روی ترازو نیست
کاهش وزن سریع و شدید میتواند فقط چربی بدن را کم نکند. توده عضلانی نیز ممکن است کاهش پیدا کند.
به همین دلیل متخصصان درباره افرادی که با داروهای کاهش وزن مقدار زیادی وزن از دست میدهند، بر دریافت کافی پروتئین و انجام تمرینهای مقاومتی تأکید میکنند. کاهش توده عضلانی میتواند بهویژه با افزایش سن اهمیت بیشتری پیدا کند.
از سوی دیگر، کاهش سریع چربی صورت میتواند ظاهر چهره را تغییر دهد؛ چیزی که در شبکههای اجتماعی با عباراتی مانند «صورت اوزمپیکی» درباره آن صحبت میشود. با این حال، نمیتوان صرفاً با نگاه کردن به عکس یک فرد تشخیص داد که از داروی خاصی استفاده کرده یا دچار مشکل پزشکی شده است.
هالیوود دوباره به سمت بدنهای بسیار لاغر رفته است؟
به نظر میرسد مسئله فقط چند چهره مشهور نیست.
گزارشهای سال ۲۰۲۶ از افزایش دوباره فشار اجتماعی برای داشتن اندام بسیار لاغر خبر میدهند؛ فشاری که همزمان با گسترش داروهای کاهش وزن و افزایش تصاویر بدنهای ایدهآلشده در شبکههای اجتماعی بیشتر دیده میشود.
حتی بعضی کارشناسان صنعت مد و زیبایی معتقدند استانداردهای بدنی شبیه اوایل دهه ۲۰۰۰ در حال بازگشت است؛ دورانی که لاغری شدید برای بسیاری از زنان جوان به یک معیار زیبایی تبدیل شده بود.
یک عکس نمیتواند درباره سلامت یک انسان قضاوت کند
اینجا یک نکته مهم وجود دارد: لاغر بودن الزاماً به معنای ناسالم بودن نیست و لاغر شدن یک فرد مشهور نیز الزاماً به معنای ابتلا به اختلال خوردن یا مصرف دارو نیست.
استرس، بیماری، تغییر سبک زندگی، تمرینهای ورزشی، تغییر رژیم غذایی، داروها، افزایش سن و حتی شرایط شخصی میتوانند وزن فرد را تغییر دهند.
برای مثال، کیلی آزبورن اخیراً درباره کاهش وزن شدید خود پس از مرگ پدرش، اوزی آزبورن، صحبت کرد و توضیح داد که غم و فشار روحی باعث شده بود حتی متوجه میزان تغییر بدنش نشود.
بنابراین بهتر است به جای تشخیص دادن از روی عکس، سؤال بزرگتری مطرح کنیم: چرا جامعه دوباره به سمتی میرود که هرچه بدن کوچکتر باشد، زیباتر تلقی شود؟
وقتی «هرچه لاغرتر، بهتر» دوباره برمیگردد
مشکل اصلی اینجاست که تصاویر سلبریتیها فقط تصاویر سادهای از افراد مشهور نیستند. آنها میتوانند به الگویی برای میلیونها نفر تبدیل شوند.
پژوهشها و دیدگاههای متخصصان حوزه تصویر بدنی نشان میدهد مواجهه مداوم با بدنهای بسیار ایدهآلشده میتواند تصور افراد از بدن «طبیعی» را تغییر دهد. در سال ۲۰۲۶ نیز نگرانیها درباره تأثیر تصاویر بدنهای غیرواقعی، این بار با ورود تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی و محتوای مربوط به کاهش وزن، بیشتر شده است.
در چنین فضایی، ممکن است فردی با وزن کاملاً طبیعی احساس کند «اضافهوزن» دارد؛ فقط به این دلیل که بدن خود را با تصاویر غیرواقعی یا انتخابشده مقایسه میکند.
بدن سالم، الزاماً بدن بسیار لاغر نیست
شاید مهمترین پیام این موج جدید همین باشد: سلامت را نباید با اندازه بدن اشتباه گرفت.
قدرت عضلانی، توان قلب و ریه، کیفیت خواب، تغذیه مناسب، تحرک، سلامت روان و عملکرد روزانه، معیارهای بسیار مهمتری برای ارزیابی سلامت هستند.
حتی درباره داروهای کاهش وزن نیز متخصصان تأکید میکنند که این داروها «راهحل سریع زیبایی» نیستند و باید در صورت نیاز پزشکی، همراه با تغذیه مناسب و فعالیت بدنی و زیر نظر پزشک استفاده شوند.
هالیوود ممکن است دوباره عاشق لاغری افراطی شده باشد؛ اما بدن انسان قرار نیست از روی فرش قرمز هالیوود طراحی شود.
منبع: Harvard Health