همشهری آنلاین - ثریا روزبهانی، روزنامهنگار:تهران قدیم پیش از آنکه بوستانها و مجموعههای تفریحی عمومی چهره شهر را تغییر دهند، تفریحش را در باغهای شمیران، امامزادهها و ییلاقهای اطراف پایتخت جستوجو میکرد؛ اما رشد شهر و پررنگشدن نیاز به سرگرمیهای تازه پای نخستین شهربازیها را به تهران باز کرد.
«فانفار» در حوالی میدان ونک، یکی از اولین تجربههای تهرانیها از دنیای چراغانیِ وسایل بازی و سرگرمیهای برقی بود. مجموعهای کوچک که بعدها زمینه را برای شکلگیری شهربازی بزرگ اوین یا همان «لوناپارک» فراهم کرد. خاطرهای پرهیاهو از تهرانِ دیروز.
داریوش شهبازی، تهرانپژوه در این باره میگوید: «تا قبل از پا گرفتن بوستانهای عمومی در پایتخت، تهرانیها برای تفریح و تفرج به باغهای تهران و شمیران یا اطراف شهر میرفتند. یا اینکه به یکی از امامزادهها که بیشتر امامزاده صالح(ع)، امامزاده قاسم(ع) و امامزاده داود(ع) بود سر میزدند تا هم استخوانی سبک کرده و هم همانجا در حیاط امامزاده زیراندازی پهن کنند که برای خودش زیارتی بود و سیاحتی. شهربازی تهران یا شهربازی اوین در اواخر دهه ۱۳۴۰ در قالب شرکتی به نام «لونا پارک» و در زمینی به وسعت ۳۷ هزار مترمربع فعالیت خود را آغاز کرد. ابتدا این مجموعه توسط آقای اخلاقی در میدان ونک به نام فان فار تاسیس شد و سپس به صورت مستقل تا سال ۱۳۵۳ در پارک لاله فعلی و وسایل محدود با صاحبان جدید مشغول فعالیت بود و از سال ۱۳۵۳ به خاطر کمبود فضا، در مرکز شهر بودن و همچنین توسعه شهر به کنار نمایشگاه بین المللی تهران منتقل شد.
این مجموعه تا سال ۱۳۶۳ دراختیار صاحب اصلی قرار داشت، اما پس از کش وقوس های فراوان و نفوذ بنیادها در تمام امور این مرکز تفریحی مصادره و برای اداره در اختیار بنیاد شهید انقلاب اسلامی قرار گرفت. این مجموعه سالها به عنوان بزرگترین و مهمترین مجموعه تفریحی تهران به شمار میرفت. با وجود وسعت بیشتر پارک ارم، لوناپارک وسایل پیشرفتهتر، باکیفیت بهتر و بیشتر داشت. در سال ۱۳۸۴ حدود دو میلیون شهروند تهرانی از این مرکز تفریحی استفاده کردند. در سال ۱۳۸۵ این مجموعه به شهرداری واگذار و بهطور دائمی تعطیل شد.»