به گزارش همشهری آنلاین به نقل از هلثدی نیوز در یک بررسی ۱۲۲ نفر دارای علائم افسردگی یا اضطراب، آنهایی که شروع به انجام کارهای کوچک مهربانانه در طول روز کرده بودند، بهبودی در علائمشان را نشان دادند.
این بررسی همچنین نشان داد که این رفتارهای ملاطفتآمیز از لحاظ تقویت احساس پیوند اجتماعی حتی بهتر از دو شیوه استاندارد رواندرمانی عمل کردهاند.
کارشناسان میگویند این یافتهها به این موضوع اشاره دارد که صرف مهربان بودن چقدر میتواند تاثیربخش باشد- شاید به این علت که به افراد دارای مشکلات سلامت روانی کمک میکنند که حتی به طور گذرا از چنگ علائمشان رهایی یابند.
رهایی از اشتغال خاطر با خود
پژوهشگران در دانشگاه ایالتی اوهایو که این بررسی را انجام دادهآند، میگویند افراد دچار افسردگی یا اضطراب به طور قابلدرکی با ناراحتیشان اشتغال خاطر دارند، اما در هنگام انجام اعمال نیکخواهانه با تمرکز بهزیستی دیگران و تلاش برای حمایت از آنها حتی با اقداماتی کوچک میتواند این افراد را از این چهارچوب ذهنی برای مدتی رها سازد.
پژوهشهای پیشین نشان دادهاند کارهای خیرخواهانه حتی کوچک – مثلا نوشتن یاداشتهای حمایتآمیز به یک دوست یا خریدن یک فنجان قهوه برای یک نفر- نه تنها احساس خوب در دریافتکننده این نیکی ایجاد میکند، بلکه وضعیت فرد دهنده را هم بهتر میکند.
اما تا به حال شمار معدودی از بررسیها بر افراد دارای افسردگی یا اضطراب متمرکز بودهاند.
این پژوهشگران برای انجام این بررسی ۱۲۲ بزرگسال را که در یک مقیاس استاندارد افسردگی و اضطرات نمرههای بالایی گرفته بودند، جلب کردند. سپس این افراد به طور اتفاقی به سه گروه تقسیم شدند.
به یک گروه گفته شد که برای دو روز در هر هفته برای انجام فعالیتهای اجتماعی برنامهریزی کند و به افراد گروه دوم آموزش داده شد تا جدولهای «ثبت افکار» را با همین توالی زمانی پر کنند- با این هدف که به آنها کمک شود الگوهای فکر منفیشان را بشناسند و تلاش کنند مسیر این افکار را تغییر دهند. هر دوی این تکنیکها در «رفتاردرمانی شناختی» (CBT) – یک شیوه استاندارد رواندرمانی برای اضطراب و افسردگی- به کار میروند.
به افراد در گروه سوم گفته شد که سه بار روز برای دو روز در هر هفته اعمالی نیکوکارانه انجام دهند.
جزئیات انجام این کارها به خود شرکتکنندگان در بررسی واگذار شد. بر اساس آنچه بعدها این افراد گزارش کردند، بسیاری از آنها به اقداماتی کوچک به افرادی که در زندگیهایشان بودند، کمک کرده بودند- رساندن افراد با ماشین، پختن شیرینی برایشان یا نوشتن یک یادداشت ملاطفتآمیز برای آنها.
تقویت احساس تعلق به دیگران
این بررسی نشان داد که پس از پنج هفته همه سه گروه به طور میانگین بهبودی از علائم مشکلات رواین را نشان دادند. این تاثیرحتی بر اساس یک ارزیابی که در هفته دهم (پنج هفته پس از پایان این مداخلات) تا حدودی باقیمانده بود.
اما گروهی که کارهای خیرخواهانه انجام دادده بودند، تنها گروهی بودند که از لحاظ «پیوند اجتماعی» که به احساس تعلق یک فرد به دیگران مربوط میشود- مزیت قابلتوجهی به دست آورده بودند.
به گفته این پژوهشگران، به نظر میرسید که کارهای خیرخواهانه اثراتی ویژه بر افراد دارد.
این بررسی همچنین اشاراتی درباره اینکه این اثرات چیست، به دست داد: افراد در گروه نیکوکاری تغییری در یک مقیاس استاندارد که «غرق شدن در خود» که اشتغال عادتی با افکار و احساسات خود- را اندازه میگیرد، نشان دادند.
کارشناسان میگویند در لحظاتی که این افراد با دیگران تعامل میکنند، از دنیای ذهنیشان خارج میشوند و این وضعیت میتواند به آنها کمک کند که چرخه «نُشخوار فکری»شان را متوقف کنند.
از طرف دیگر در حالیکه هر فعالیت اجتماعی شامل بودن به همراه دیگران است، اما نیت کارهای خیرخواهانه متفاوت است: وقتی افراد با دیگران معاشرت میکنند، معمولا به فکر لذت بردن خودشان هستند. خیرخواهی این تمرکز را معطوف به احساسات فردی دیگر میکند.
از طرف دیگر باید توجه داشت که انجام چنین کارهایی ممکن است برای افرادی که دچار افسردگی یا اضطراب هستند، مشکل باشد. اما این کارهای نیکوکارانه لازم نیست اقداماتی عظیم باشند.
نکته مهم دیگر این است که در این بررسی پژوهشگران صرفا به افراد گفته بودند که اعمالی خیرخواهانه انجام دهند و مراقب بودند که ذکری از اینکه هدف از این کار بهتر شدن حال افراد است، نکنند.
بنابراین به نظر میرسد که مهربان بودن با دیگران به خاطر خود آن افراد است که ممکن است پاداش سودمندی برای حال خود فرد را به دنبال داشته باشد.
یافتهها یاین بررسی به طور آنلاین The Journal of Positive Psychology. منتشر شده است.