همشهری آنلاین - زهرا بلندی: به روایت رسول نجفیان، این جوان پس از اخراج از داروغهخانه و چند سال نوکری در خانه اعیان، سرمایهای جمع کرد و همان زمین بیارزش را خرید و یک مستراح عمومی خصوصی ساخت. در مرکز موال، حوض بزرگی بود و آقای رئیس روی سکویی مخصوص مینشست؛ با چوبی قلابدار، لولهنگها را از آب پر میکرد و به مشتریها میداد. او حتی تعیین میکرد چه کسی به کدام مستراح برود. مردم از سر شوخی و کمی ترس، به او میگفتند «آقا رئیس»؛ مردی که در نهایت از همین کسبوکار به ظاهر حقیر، به ثروتی رسید که بعدها موال را اجاره داد و خودش صاحب چند ملک شد.
خواندنیهای بیشتر را اینجا دنبال کنید