به گزارش همشهری آنلاین اختلال در سیستم الکتریکی قلب میتواند اکتسابی (مثلاً به دلیل مصرف دارو) یا مادرزادی (ارثی) باشد. نشانگان QT طولانی به فاصله QT اشاره دارد، بخشی از نوار قلب یا ECG که فعالیت الکتریکی در حفرههای پایینی قلب را نشان میدهد.
با هر ضربان قلب، سلولهای عضلانی قلب با حرکت دادن سدیم، پتاسیم و کلسیم از طریق منافذ ریز روی سطح خود، مشغول شارژ مجدد خود برای انقباض بعدی هستند. در نشانگان QT طولانی، این منافذ ریز به درستی کار نمیکنند، یا عدم تعادل الکترولیتی یا بیماری دیگری (مانند حمله قلبی) باعث میشود که عضله برای شارژ مجدد بین ضربانها بیش از حد معمول زمان ببرد. تأخیر حاصل میتواند زمانبندی دقیق قلب را مختل کند.
اغلب اوقات فاصله QT طولانی علائمی ایجاد نمیکند؛ قلب جبران میکند و به ضربان طبیعی خود ادامه میدهد. اما گاهی اوقات - شاید به دلیل استرس جسمی یا عاطفی - این تأخیر، قلب را به سمت ضربان قلب سریع و نامنظم سوق میدهد که ممکن است باعث تنگی نفس، غش و گاهی مرگ ناگهانی شود.
نشانگان QT طولانی اکتسابی شایعتر از نوع مادرزادی است، اما تخمین شیوع آن دشوار است.
یک مطالعه اخیر نشان داده است که زنانی که آنتیبیوتیک و داروهای ضد روانپریشی مصرف میکنند، بیشترین خطر دچار شدن به این نشانگان را دارند. اما صدها داروی تجویزی رایج دیگر هم میتوانند باعث نشانگان QT طولانی شوند، از جمله برخی از داروهایی که برای درمان بیماریهای قلبی، دیابت، افسردگی و آلرژی استفاده میشوند.
افرادی که واریانتهای ژنتیکی مرتبط با QT طولانی را به ارث بردهاند، بیشتر احتمال دارد که به نوع ناشی از دارو از این نشانگان مبتلا شوند. برای افرادی که مبتلا به نشانگان QT طولانی ناشی از دارو هستند، تأخیر QT معمولاً پس از قطع دارو از بین میرود.
حداقل یک نفر از هر ۲۰۰۰ نوزاد (احتمالاً بیشتر) هر سال با نشانگان QT طولانی مادرزادی متولد میشود. اگرچه محققان چندین ژن مختلف مرتبط با نشانگان QT طولانی را شناسایی کردهاند، جهش در تنها سه مورد از این ژنها تا ۹۰درصد موارد ارثی را تشکیل میدهد.
بسیاری از افرادی که نشانگانQT طولانی را به ارث بردهاند، هیچ علامت یا نشانهای ندارند و تنها به دلیل نوار قلب (ECG) که به دلیلی نامرتبط انجام شده است، متوجه ابتلای خود به این بیماری میشوند. بررسی دقیق سابقه پزشکی و خانوادگی فرد میتواند به کشف تشخیص کمک کند. این احتمال در بین افرادی که سابقه غش کردن مکرر و بدون دلیل یا نزدیک به غش کردن دارند که در پاسخ به ورزش شدید یا صدای بلند ناگهانی رخ میدهد، بیشتر است. تست استرس ورزشی، که شامل آزمایش ECG هم هست، یا پوشیدن یک مانیتور ECG قابل حمل نیز میتواند برای تأیید تشخیص مفید باشد.