درباره تومورهای مغزی

به گزارش همشهری آنلاین تومورهای مغز همچنین می‌توانند از ساختارهای اطراف مغز، مانند غده هیپوفیز، غده پینه‌آل یا صنوبری، غشاهای پوشاننده مغز، اعصاب یا استخوان جمجمه، منشأ بگیرند.

انواع مختلفی از تومورهای اولیه مغز وجود دارد. همه تومورهای مغزی سرطانی نیستند؛ به این تومورها، تومورهای مغزی غیرسرطانی یا تومورهای خوش‌خیم مغز گفته می‌شود. تومورهای خوش‌خیم معمولاً کندتر رشد می‌کنند و ممکن است مانند تومورهای بدخیم به بافت‌های اطراف حمله نکنند، اما حتی تومورهای خوش‌خیم نیز می‌توانند با فشار آوردن به اعصاب کلیدی، شریان‌ها یا خود مغز، مشکلات جدی ایجاد کنند

تومورهای بدخیم مغزی یا سرطان‌های مغز ممکن است به سرعت رشد کنند. سلول‌های سرطانی می‌توانند به بافت مغز حمله کنند و آن را از بین ببرند.

اندازه تومورهای مغزی از بسیار کوچک تا بسیار بزرگ متغیر است. برخی از تومورهای مغزی زمانی که بسیار کوچک هستند، تشخیص داده می‌شوند زیرا علائمی ایجاد می‌کنند که بلافاصله متوجه آنها می‌شوید. سایر تومورهای مغزی قبل از تشخیص، بسیار بزرگ می‌شوند. برخی از قسمت‌های مغز نسبت به بقیه کمتر فعال هستند. اگر تومور مغزی در بخشی از مغز که فعالیت کمتری دارد شروع شود، ممکن است بلافاصله علائمی ایجاد نکند. تومور مغزی می‌تواند قبل از تشخیص، بسیار بزرگ شود.

تومورهای و سرطان‌های مغزی مانند برخی از انواع سرطان بر اساس مرحله (stage) (گسترش موضعی) طبقه‌بندی نمی‌شوند. تومورهای مغزی بر اساس سیستم طبقه‌بندی سازمان جهانی بهداشت (WHO) از ۱ تا ۴ درجه‌بندی می‌شوند. تومورهای مغزی درجه ۱ کمترین میزان تهاجمی بودن را دارند و به آرامی رشد می‌کنند. تومورهای مغزی درجه ۴ تهاجمی‌ترین این تومورها هستند و به سرعت رشد می‌کنند. تومورهای درجه ۴ معمولاً درمان دشوارتری دارند و میزان بقای کمتری نسبت به تومورهای درجه پایین‌تر دارند.

طبقه‌بندی‌های جدیدتر تومورهای مغزی همچنین شامل نشانگرهای مولکولی و ژنتیکی هستند که به تشخیص بهتر کمک می‌کنند و از لحاظ تعیین پیش‌آگهی و نوع درمان تومور مهم هستند.