استرس لزوما فرزند حوادث بزرگ و بحران‌های خارجی نیست؛ اغلب، این فرسودگی آرام و بی‌سروصدای سبک زندگی ماست که بدن را تحلیل می‌برد.

در دنیای امروز که فشار روانی، اقتصادی و اجتماعی به‌صورت روزافزون بر دوش ما سنگینی می‌کند، کلید دوام‌آوردن و حفظ سلامت عمومی در مدیریت عاداتی است که ناخواسته‌ «ما» را از زندگی حذف می‌کنند.
تنش‌های مزمن، مهم‌ترین عامل تضعیف سیستم ایمنی بدن است. پزشکان هشدار می‌دهند که فشار روانی مداوم، فرد را در معرض بیماری‌های جدی از افسردگی و اختلالات قلبی-عروقی گرفته تا کاهش طول عمر قرار می‌دهد. این فشار از یک باور اشتباه یا ناتوانی در سازش آغاز می‌شود و با نشانه‌های فیزیکی مانند تپش قلب، مشکلات گوارشی و سردرد، سیستم دفاعی بدن را به‌آرامی خلع سلاح می‌کند. در بعد عاطفی، استرس به شکل خشم، بدبینی و احساس درماندگی خود را نشان می‌دهد و در رفتار، با کاهش خلاقیت، ضعف مدیریت زمان و تمایل به اعتیاد خودنمایی می‌کند.

گریز از استرس اجتناب‌ناپذیر است اما مدیریت آن یک مهارت حیاتی است. برای سازش با فشارها، باید ابتدا کارهای خود را برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی کنیم تا از سردرگمی رهایی یابیم. در کنار آن، توجه به تغذیه (محدودکردن چربی، کافئین و افزایش میوه‌ها، سبزیجات و لبنیات) و سلامت روان (گوش‌دادن به موسیقی آرام، دوش‌گرفتن پس از یک روز سخت و مقاومت‌نکردن در برابر گریه) اهمیت می‌یابد. همچنین در زندگی اجتماعی، باید قاطعانه «نه» گفت و معاشرت با افراد شاد و پرانرژی را جایگزین همنشینی با افراد پرتنش کرد تا مسیر مقابله با استرس هموار شود.