زندگی و جوانیاش را وقف ۸۰ کهنسالی کرده که سرپناهی ندارند و به هر دلیل زیر آسمان شهر زندگی می‌کنند. یکی معلول است، دیگری اعتیاد دارد و آن یکی را بچه‌هایش به دلایل نامعلوم از خانه بیرون کرده‌اند. «امیر عمیدی» از آنها مثل پدر و مادر خود نگه‌داری می‌کند، غذایشان را می‌دهد و سقفی با کمک «یوسف اصلانی» برایشان ساخته و اسمش را «بهشت سالمندان» گذاشته است.

همشهری آنلاین- ابوذر چهل امیرانی: روزی که «یوسف اصلانی» مدیر مؤسسه «بهشت امام رضا(ع)» تصمیم گرفت پیرمردها و پیرزن‌های سرگردان را از کوچه‌پسکوچه‌ها جمع‌آوری کند، «امیر عمیدی» با او همراه شد. مرکزی از بهزیستی در منطقه۱۷ تحویل گرفتند و عمیدی برای اینکه این مجموعه سریع‌تر سر و سامان داده شود، با همسر و فرزندش به آنجا نقل مکان کرد. شبانه‌روز تلاش کرد و بالاخره جایی برای پیرمردها و پیرزن‌های سرگردان درست کرد که بی‌شباهت به بهشت نیست. حالا هم خود را وقف نگهداری از این سالمندان کرده و در این راه همسرش «حدیثه محمدی» پابه‌پای او تلاش می‌کند.

پرستاری شبانه‌روزی سالمندان

 در مجموعه‌ای که عمیدی ایجاد کرده و با کمک خیّران اداره می‌کند، سالمندانی نگهداری می‌شوند که در سطح شهر رها شده و اعضای خانواده آنها را نمی‌پذیرند. عده‌ای از آنها بیماری‌های خاصی مثل هپاتیت دارند و برخی هم به بیماری سرطان مبتلا هستند. تعدادی از آنها دیالیز می‌شوند و بین آنها سالمندانی وجود دارند که به علت معلولیت، گم شدن یا رها شدن در معابر، جایی برای زندگی ندارند و اینجا رایگان زندگی می‌کنند. اگر یکی از آنها بیمار شود، عمیدی و همسرش شب تا صبح بر سر بالین‌شان می‌نشینند و اگر نیاز به جراحی داشته باشند، همراه آنها در بیمارستان می‌مانند. آنان را استحمام و پوشک می‌کنند و اگر نیاز داشته باشند، همراه خود بیرون می‌برند تا چرخی در محله‌ها بزنند و آب و هوایی تازه کنند. اگر هم خدایی ناکرده یکی از آنها فوت کند، مثل یک عضو خانواده، آنها را تا خانه ابدی بدرقه می‌کنند.

زندگی‌های پرماجرا

از مجموع ۸۰ نفری که اکنون در مرکز سالمندان حجت یا بهشت امام رضا(ع) زندگی می‌کنند، ۵۳ نفر آقا و مابقی خانم هستند. آنها در ۲خوابگاه مجزا و در اتاق‌هایی ۳ تا ۴ نفره زندگی می‌کنند و هرکدام زندگی پرماجرایی داشته‌اند. بین آنها پزشک متخصص زنان تا فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های خارج از کشور وجود دارد. برخی‌هایشان اقامت کشورهای دیگر را داشته‌اند و عده‌ای هم کارخانه‌دار و کارتن‌خواب بوده‌اند.