گزارش یکسویه و غیر منصفانه یوکیو آمانو مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد اجرای موافقتنامه پادمان در جمهوری اسلامی ایران پنجشنبه شب در 12 بند منتشر شد

 به گزارش ایسنا در بخشی از خلاصه این گزارش ادعا شده است: آژانس به فعالیت‌های راستی‌آزمایی در خصوص عدم انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در تاسیسات هسته‌یی و مکان‌های خارج از تاسیسات هسته‌یی اعلام شده از سوی ایران که تحت توافقنامه پادمان هستند، ادامه می‌دهد، از آن‌جا که ایران همکاری لازم را از جمله در مورد اجرای پروتکل الحاقی، به عمل نمی‌آورد، آژانس قادر نیست درخصوص عدم فعالیت‌ها و مواد هسته‌یی اعلام نشده اطمینان موثقی ارائه دهد و بنابراین نمی‌تواند نتیجه‌گیری نماید که تمامی مواد هسته‌یی در ایران برای فعالیت‌های صلح‌آمیز هستند.

در متن این گزارش آمده است:

A. مقدمه

1. این گزارش مدیرکل به شورای حکام و همزمان به شورای امنیت در خصوص اجرای موافقتنامه پادمانNPT و مفاد مربوطه قطعنامه‌های شورای امنیت درجمهوری اسلامی ایران (ایران) می‌باشد.

2. شورای امنیت تاکید نموده است که اقدامات مورد درخواست شورای حکام در قطعنامه‌هایش درخصوص ایران الزام آور است. مفاد مربوطه قطعنامه‌های یادشده شورای امنیت که بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل تصویب شده‌اند مطابق شرایط این قطعنامه‌ها الزام‌آور هستند.

3. از آژانس بخاطر موافقتنامه روابطش سازمان ملل متحد خواسته شده با شورای امنیت در اجرای مسوولیت شورا برای حفظ و برقراری صلح و امنیت بین‌‌المللی همکاری نماید. کلیه اعضاء‌ ملل متحد موافق هستند تا تصمیمات شورای امنیت را پذیرفته و اجرا نمایند و در این ارتباط اقداماتی را مطابق با تعهدشان تحت منشور ملل متحد انجام دهند.

4. این گزارش به تحولات بعد از آخرین گزارش(Gov/2012/23, 25 May 2012) و همچنین مسائل باقیمانده طولانی می‌پردازد. این گزارش بر آن حوزه هایی که ایران به طور کامل تعهدات الزام آور خود را اجرا نکرده است متمرکز است چنان‌که ایجاد اعتماد بین‌المللی به ماهیت صرفا صلح‌آمیز برنامه هسته‌یی ایران مستلزم اجرای کامل این تعهدات است.

B . آشکارسازی مسائل حل نشده

5.همانطور که قبلا گزارش شد شورای حکام در 18 نوامبر 2011 قطعنامه ای GOV/2011/69 را تصویب نمود که در آن از جمله تاکید شد که برای ایران و آژانس ضروری است که به منظور حل و فصل فوری همه مسائل اساسی باقیمانده برای اهداف تامین آشکارسازی در خصوص این مسائل شامل دسترسی به کلیه اطلاعات مربوطه ‍، مستندات، سایت‌ها‍، مواد و اشخاص در ایران، به گفت‌وگوهای خود شدت بخشند. شورا همچنین از ایران خواست که با هدف اعاده اعتماد بین‌المللی به ماهیت منحصرا صلح‏‌آمیز برنامه هسته‌یی ایران به طور جدی و بدون پیش شرط در مذاکرات مشارکت نماید. در پرتو این، مقامات آژانس و ایران گفت‌وگوهایی را در تهران و وین انجام دادند که طی آن یک رویکرد ساختاری برای آشکارسازی کلیه مسائل باقیمانده با تمرکز بر مسائل مطرح شده در ضمیمه گزارش نوامبر 2011 مدیرکل و درخواست آژانس برای دسترسی به سایت پارچین مورد بحث قرار گرفت. باید به مسائل مرتبط با صحت و کامل بودن اظهارنامه‌های ایران، غیر از آن‌هایی که شامل در ضمیمه گزارش نوامبر می‌باشد، به طور جداگانه پرداخته می‌شد. ایران طی گفت‌وگوها در وین در 14 و 15 می 2012 بیان داشت که دسترسی به سایت پارچین قبل از آن‌که در خصوص یک رویکرد ساختاری توافق حاصل شود امکان‌پذیر نخواهد بود.

6. همان‌طور که قبلا نیز گزارش شد مدیرکل در 21 می 2012 ملاقات‌هایی را در تهران با مقامات عالی ایران برای بحث درباره مسائل مرتبط با علاقه متقابل انجام داد. اگرچه چندین اختلاف بین ایران و آژانس در خصوص سند منتج از گفت‌وگوها در 14 و 15 می 2012 باقی ماند،‌ جناب آقای سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران طی ملاقات با مدیرکل روشن ساخت که این‌ها موانعی برای رسیدن به توافق در خصوص یک رویکرد ساختاری نیستند.

7. گفت‌وگوهای دیگری بین مقامات ایران و آژانس در 8 ژوئن 2012 و 24 اگوست 2012 در وین با دیدگاهی جهت نهایی نمودن رویکرد ساختاری مبتنی بر سند منتج از گفت‌وگوها در می 2012 انجام شد. با اینحال اختلافات مهمی باقی است و هیچ توافقی در خصوص رویکرد ساختاری نتوانسته حاصل شود.

8. علیرغم دیالوگ شدت یافته از ژانویه 2012 بین ایران و آژانس،‌تلاش‌ها برای حل کلیه مسائل اساسی باقیمانده، هیچ نتیجه قطعی را در برنداشته است: ایران در یک اظهارنامه اولیه براحتی نگرانی های آژانس را در ارتباط با مسائل مشخص شده در بخش c از ضمیمه GOV/2011/65 رد نمود، ایران به سوالات اولیه آژانس در خصوص پارچین و کارشناس خارجی پاسخ نداده است، ایران دسترسی آژانس را به مکان داخل سایت پارچین که آژانس آن دسترسی را درخواست نموده بود، فراهم نیاورده است و ایران فعالیتهایی را در آن مکان انجام داده است که به طور اساسی مانع از توانایی آژانس برای انجام راستی آزمایی موثر خواهد شد. با وجود اظهارات آقای جلیلی که در بالا به آن اشاره شد توافق در خصوص رویکرد ساختاری هنوز تحقق نیافته است.

C . تاسیسات اعلام شده تحت موافقتنامه پادمان ایران

9. ایران تحت موافقتنامه پادمان خود 16 تاسیسات هسته‌یی و 9 مکان خارج از تاسیسات را که مواد هسته‌یی به طور معمول در آن‌جا استفاده می‌شود به آژانس اعلام نموده است (LOFs) . با وجود این‌که بعضی از این فعالیت‌ها که ازسوی ایران در برخی از تاسیسات انجام می‌شود بر خلاف قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت همان‌طور که در ذیل نشان داده می‌شود‍، می‌باشد‍،‌ آژانس به راستی آزمایی عدم انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در این تاسیسات و LOFs ادامه می‌دهد.

D . فعالیتهای مرتبط با غنی‌سازی

10. ایران برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی خود را در تاسیسات اعلام شده، تعلیق نکرده است. کلیه این فعالیت‌ها تحت پادمان آژانس می‌باشد و همه مواد هسته‌یی، آبشارهای نصب شده و ایستگاه‌های خوراک‌دهی و کنارگذاری در آن تاسیسات تحت مراقبت و نظارت آژانس می‌باشند.

11. ایران بیان داشته است هدف غنی‌سازی UF6 تا 5 درصد U-235 تولید سوخت برای تاسیسات هسته‌یی خود می‌باشد و هدف غنی‌سازی UF6 تا 20 درصد U-235 ساخت سوخت برای رآکتورهای تحقیقاتی است.

مطابق با آخرین آمارهای در دسترس آژانس، ایران 6197 کیلوگرم از UF6 غنی شده تا غنای 5 درصد از اورنیوم 235 و 6 /145 کیلوگرم UF6 غنی شده تا غنای 20 درصد از اورانیوم 235 را از زمان شروع تولید چنین موادی را تولید نموده است.

12. از زمانی که ایران غنی‌سازی اورانیوم را در تاسیسات اعلام شده خود شروع نموده است در آن تاسیسات تقریبا (مقادیر زیر را) تولید نموده است:

•6876 کیلوگرم (679+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی) UF6 غنی شده تا 5 درصد U-235

•4 /189 کیلوگرم (8 /43+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی) UF6 غنی شده تا 20 درصد U-235 ( نگاه کنید به شکل های 3 و 4)

D.1 . نطنز: کارخانه غنی سازی سوخت نطنز و کارخانه آزمایشی غنی سازی سوخت

13. کارخانه غنی سازی سوخت(FEP): کارخانه غنی‌سازی سوخت یک کارخانه غنی‌سازی با استفاده از سانتریفیوژ برای تولید اورانیوم با غلظت پایین تا غنای 5 درصد از اورانیوم 235 می‌باشد که اولین بار در سال 2007 مورد بهره‌برداری قرار گرفت. آن شامل دو سالن آبشار است: سالن تولید A و سالن تولید B. مطابق با اطلاعات طراحی ارائه شده توسط ایران، 8 واحد برای سالن تولیدA برنامه‌ریزی شده است، با 18 آبشار درهر واحد. هنوز هیچ‌گونه اطلاعات طراحی تشریحی برای سالن تولید B ارائه نشده است.

14. تا تاریخ 21 اوت 2012 ، ایران به طور کامل 55 آبشار را در سالن تولید A نصب کرده بود بود که 54 آبشار آن که با UF6 طبیعی تغذیه می‌شود توسط ایران اعلام شده بود و یک آبشار نیز به طور نسبی نصب شده است. کارهای مقدماتی نصب برای 34 آبشار دیگر تکمیل شده است و در ارتباط با 54 آبشار فوق‌الذکر ادامه دارد. همه سانتریفیژهایی که در سالن A نصب شده‌اند از نوع IR-1 هستند. طی یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی در تاریخ 11 اوت 2012 آژانس ملاحظه کرد ایران به کارهای مقدماتی کلی در سالن تولید B را شروع کرده است. طی نامه مورخ 23 اوت 2012 آژانس از ایران درخواست نمود که پرسشنامه به روز شده اطلاعات طراحی برای کارخانه غنی سازی سوخت نطنز (FEP) شامل اطلاعات مربوط به سالن B را فراهم کند.

15. همان گونه که قبلا گزارش شد طبق بازرسی‌های آژانس تا تاریخ 16 اکتبر 2011، 55683 کیلوگرم از UF6 طبیعی از زمان شروع راه‌اندازی در تاریخ فوریه 2007 در داخل آبشارها تغذیه شد و مقدار کل 4871 کیلوگرم از UF6 غنی شده تا 5 درصد اورانیوم 235 تولید شده بود. بر اساس ارزیابی ایران بین تاریخ‌های 17 اکتبر 2011 و 6 اوت 2012 مقدار 23698 کیلوگرم UF6 طبیعی به آبشارها تغذیه شده و 2005 کیلو گرم UF6 غنی شده تا اورانیوم 235، 5 درصد حاصل شده است که از زمان شروع تولید به میزان کل 6876 کیلوگرم UF6 غنی شده تا اورانیوم 235 با غنای 5 درصد می‌رسد.

16. بر اساس نتایج تحلیل‌های نمونه‌های محیط زیستی که از تاریخ فوریه 2007 در کارخانه غنی‌سازی سوخت برداشته شده است و سایر اقدامات راستی‌آزمایی، آژانس به این نتیجه رسیده است که این تاسیسات همان‌گونه که ایران در پرسشنامه اطلاعات طراحی مربوطه اعلام کرده عمل نموده است.

17. کارخانه آزمایشی غنی سازی سوخت (PFEP): کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت یک تاسیسات تحقیقات و توسعه یک تاسیسات تولید اورانیوم با غنای پایین است که نخستین بار در تاریخ اکتبر 2003 راه‌اندازی شده است. این تاسیسات دارای یک سالن آبشار است که می‌تواند شش آبشار را در خود جای دهد و به دو محوطه تقسیم می‌شود که یکی برای تولید اورانیوم با غنای پایین غنی سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 (ابشارهای 1 و 6) تعیین شده و محوطه دیگر برای تحقیق و توسعه (آبشارهای 2 و 3 و 5) تعیین شده‌اند.

18. محوطه تولید: تا تاریخ 21 اوت 2012 ایران UF6 با غنای پایین را به دو آبشار متصل به هم (آبشارهای 1 و 6) تغذیه کرده است.

19. همان‌گونه که قبلا گزارش شد بر اساس بازرسی‌های آژانس از زمانی که تولید در فوریه 2010 آغاز شده تا تاریخ 13 سپتامبر 2011 مقدار 8 /720 کیلوگرم UF6 با غنای U-235 5 درصد، تولید شده در FEP، به آبشارهای در محوطه تولید تغذیه کرده و مقدار کل 7 /73 کیلوگرم UF6 غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 تولید شده بود. بر اساس ارزیابی ایران بین 14 سپتامبر 2011 و 21 اوت2012 مقدار 364 کیلوگرم UF6 غنی‌سازی شده در کارخانه غنی‌سازی سوخت به دو آبشار محوطه تولید تغذیه شده و تقریبا 4 /50 کیلوگرم از UF6 غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 تولید شده بود. در نتیجه میزان کل تولید به 1 /124 کیلوگرم از UF6 غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 در کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت از زمان آغاز می‌رسد.

20. محوطه تحقیق و توسعه: از زمان گزارش قبلی، ایران به طور متناوب در حال خوراک دهی UF6 طبیعی به داخل سانتریفیوژهای IR-2m و IR-4 گاهی اوقات به ماشین‌های منفرد و گاهی اوقات به آبشارهای کوچک یا بزرگتر بوده است. ایران آن‌طور که اعلام کرده که قصد دارد چنین بکند هنوز نصب سه نوع جدید از سانتریفیوژ IR-5 ،IR-6 و IR6s را شروع نکرده است. ایران همچنین به طور متناوب خوراک‌دهی یک آبشار را با اورانیوم ضعیف شده (تهی شده) به جای UF6 طبیعی انجام داده است.

21. بین 19 مه 2012 و 21 اوت 2012 در مجموع تقریبا 4 /3 کیلوگرم از UF6 طبیعی و 3 /20 کیلوگرم از UF6 تهی شده به داخل سانتریفیوژ های محوطه تحقیق و توسعه خوراک‌دهی شده اما هیچ اورانیم با غنای پایین به عنوان محصول جدا نشده و دور ریز مجددا در پایان فرآیند ترکیب گردید.

22. بر اساس نتایج آنالیز نمونه‌های محیطی گرفته شده در PFEP و دیگر فعالیت‌های راستی‌ازمایی، آژانس به این جمع‌بندی رسید که تاسیسات همان‌طور که توسط ایران اعلام شده مطابق پرسشنامه اطلاعات طراحی در حال کار بوده است.

D.2. کارخانه غنی سازی سوخت فوردو

23. کارخانه غنی‌سازی سوخت فوردو بر اساس پرسشنامه اطلاعات طراحی مورخ 18 ژانویه 2012 ، یک کارخانه غنی‌سازی با استفاده از سانتریفیوژ برای تولید UF6 غنی شده تا سقف 20 درصد از اورانیوم 235 و تولید UF6 غنی شده تا سقف 5 درصد از اورانیوم 235 می‌باشد. تاسیسات برای 16 آبشار ساخته شده است. هنوز اطلاعات بیشتری از سوی ایران در مورد این تاسیسات به ویژه در پرتو اختلاف بین هدف اولیه و اعلام شده این تاسیسات با هدفی که اکنون مورد استفاده قرار دارد، نیاز است. این تاسیات که برای اولین بار در سال 2011 عملیاتی گشت طوری ساخته می‌شوند که 16 آبشار با مجموع تقریبی 3000 سانتریفیوژ، که به طور مساوی بین واحد یک و واحد دو تقسیم شده‌اند را در خود جای دهد. تا امروز تمامی سانتریفیوژهایی که نصب شده‌اند از نوع ماشین‌های IR-1 هستند.

24. تا 18 اوت 2012 ایران تمامی هشت آبشار در واحد دو را نصب کرده بود که چهار آبشار (که به شکل دو آبشار متصل به هم طراحی شده‌اند) با UF6 غنی شده تا 5 /3 درصد U-235 تغذیه می شوند. در واحد یک، ایران به طور کامل چهار آبشار را نصب کرده و آبشار پنجم را تا اندازه ای نصب نموده است. هیچ‌کدام از آن‌ها توسط UF6 تغذیه نشده اند.

25. ایران ارزیابی نموده که بین 14 دسامبر 2011، یعنی موقعی که تغذیه نخستین مجموعه دو آبشار به هم متصل شروع شد، و 12 اوت 2012 مجموع 482 کیلوگرم UF6 غنی شده تا 5 درصد اورانیوم 235 به آبشارهای موجود در در FFEPخوراک دهی شده و تقریبا

3 /65 کیلوگرم UF6 غنی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 تولید شده و از این میزان، 50 کیلوگرم آن از این فرآیند توسط آژانس برداشته شده و مورد راستی آزمایی قرار گرفته است.

26. در رابطه با حضور ذراتی با غنای بالای 20 درصد اورانیوم 235، توضیحات ایران با ارزیابی‌های بیشتر آژانس از زمان گزارشات قبلی، ناهمخوانی ندارد. آژانس و ایران تبادل نظرهایی در مورد راه های بروز مجدد سطوح غنی‌سازی بالاتر از سطح اظهار شده در پرسشنامه اطلاعات طراحی داشته‌اند.

D.3. سایر اقدامات مرتبط با غنی‌سازی

27. آژانس هم‌چنین در انتظار دریافت پاسخ محتوایی ایران به درخواست‌های آژانس برای اطلاعات بیشتر در رابطه با اعلام اخباری از طرف ایران در خصوص ساخت 10 تاسیسات جدید غنی‌سازی اورانیوم می‌باشد که براساس گفته ایران درخصوص محل استقرار 5 مورد آن تصمیم‌گیری شده است. همان‌طور که از طرف آژانس درخواست شده ایران هنوز اطلاعات مربوط به اعلام مورخ 7 فوریه 2010 را که تکنولوژی غنی‌سازی لیزری را در اختیار دارد را در اختیار آژانس قرار نداده است. در نتیجه عدم همکاری ایران درخصوص این موضوعات، آژانس قادر به انجام راستی‌آزمایی و ارایه گزارش کامل در این موارد نمی‌باشد.

E. فعالیت‌های بازفرآوری

28. متعاقب قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، ایران موظف گردید فعالیت‌های بازفرآوری از جمله تحقیق و توسعه را به حال تعلیق درآورد. 28 ایران در نامه‌ای به آژانس در تاریخ 15 فوریه 2008 ابراز داشت فعالیت‌های بازفرآوری ندارد. در آن چارچوب، آژانس به نظارت خود بر کاربرد سلول‌های داغ در راکتور تحقیقاتی تهران TRR و تاسیسات تولید رادیوایزوتوپ مولیبدن، یدوگزنون MIX ادامه داده است. 30 آژانس در تاریخ 6 اوت 2012 یک بازرسی و راستی آزمایی اطلاعات طراحی در TRR و در تاریخ 8 اوت 2012 یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در تاسیسات MIX انجام داده است. آژانس تنها در ارتباط با TRR، تاسیسات MIX و دیگر تاسیساتی که آژانس به آن‌ها دسترسی دارد، می‌تواند تایید نهایی کند که هیچ اقدام مرتبط با بازفرآوری در ایران وجود ندارد.

F. پروژه‌های مرتبط با آب سنگین

29. برخلاف قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت، ایران کار بر روی تمامی پروژه‌های مرتبط با آب سنگین از جمله ساخت رآکتور تحقیقاتی آب سنگین و رآکتور تحقیقاتی هسته ایران (راکتور IR-40) را که تحت پادمان‌های آژانس قرار دارد، تعلیق ننموده است.

30. در اول اوت 2012، آژانس یک راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی در راکتور IR-40 اراک انجام داد و مشاهده نمود که به عنوان بخشی از ساختمان در حال اجرای تاسیسات، مدار کند کننده و خنک کننده نصب شده است. همان‌طور که قبلا اعلام شده ایران بیان نموده است بهره‌برداری از راکتور IR-40 برای سه ماهه سوم 2013 برنامه‌ریزی شده است.

31. آژانس از زمان بازدید خود از کارخانه تولید آب سنگین در مورخ 17 اوت 2011 امکان دسترسی بیشتر به کارخانه را نداشته است. در نتیجه، آژانس برای نظارت بر وضعیت این کارخانه باردیگر بر تصاویر ماهواره‌ای اتکا نموده است. براساس تصاویر اخیر به نظر می‌رسد که کارخانه آب سنگین در حال فعالیت می‌باشد. تا این تاریخ، ایران اجازه نداده است تا آژانس از آب سنگین ذخیره شده در تاسیسات فرآوری اورانیوم UCF نمونه‌برداری نماید.

G. تبدیل اورانیوم و تهیه سوخت

32. با این‌که ایران موظف است تمامی فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی و پروژه های مرتبط با آب سنگین را تعلیق نماید، شماری از فعالیت‌هایی که ایران در تاسیسات تبدیل اورانیوم UCF و کارخانه تولید سوخت FMP و کارخانه تولید صفحه سوخت FPFP در اصفهان اجراء کرده است همان‌طور که در زیر بیان شده است، در تعارض با آن وظایف می‌باشد، هرچند این تاسیسات تحت پادمان آژانس قرار دارد. ایران بیان نموده است که این فعالیت‌ها به منظور ساختن سوخت برای راکتورهای تحقیقاتی می باشد.

33. براساس آخرین اطلاعات ارائه شده به آژانس، ایران موارد زیر را تولید کرده است:

- در UCF: 550 تن از UF6 طبیعی، که 91 تن از آن به FEP فرستاده شده و

- در FMP و FPFP: هفت قلم سوخت شامل اورانیوم غنی شده تا 20 درصد از u235، دو قلم سوخت شامل اورانیوم غنی شده تا 3.34 درصد از u235 و پنج قلم سوخت شامل اورانیوم طبیعی.

34. تاسیسات تبدیل اورانیوم: آژانس بین تاریخ 5 و 9 مارس 2012 یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی در UCF انجام داد که نتایج آن از سوی آژانس در حال بررسی می‌باشد. همان‌طور که قبلا گزارش شده است آژانس راستی‌آزمایی نموده که ایران 24 کیلوگرم از اورانیوم به شکل uo2 را در جریان این فعالیت‌های تحقیق و توسعه تولید نموده شامل تبدیل uf6 غنی شده 3.4 درصد از u235 به uo2 بوده و اینکه 13.6 کیلوگرم از اورانیوم به شکل uo2 متعاقبا به FMPمنتقل شده است. از 10 اوت 2012 ایران این فعالیت‌های تحقیق و توسعه را از سر گرفته، اما اورانیوم اضافی به شکل uo2 تولید نکرده است. از همین تاریخ، ایران از طریق تبدیل کنستانتره سنگ معدن اورانیوم در حدود 3340 کیلوگرم از اورانیوم طبیعی به شکل uo2 تولید نموده که در این میان آژانس راستی‌آزمایی نموده که ایران 1272 کیلوگرم را به FMP منتقل نموده است.

35. در مورخ 22 آوریل 2012، ایران 25 ظرف حاول 6560 کیلوگرم کنستانتره سنگ اورانیوم (uoc) تولید شده در اخلی و 25 ظرف حاوی حداکثر 9180 کیلوگرم UOC برداشته شده از ذخیره UOC وارداتی ایران را به محدوده خطر تولیدUCF وارد نموده است.

36. ایران مشخص کرده است که UOCاین 50 ظرف با هم مخلوط و برای تولیدUO2 طبیعی استفاده خواهد شد.

36. کارخانه تهیه صفحه سوخت: در 22 اوت 2012 آژانس یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی و یک بازرسی در FMP انجام داده و تایید نمود که تولید صفحه‌ها برای راکتور IR-40 با استفاده از UO2 طبیعی در حال انجام می‌باشد. در حالی که ایران به تولید نمونه مجموعه‌های سوخت برای راکتور IR-40 ادامه می‌دهد ، اما این شامل تولید مجموعه‌های سوخت شامل مواد هسته‌یی نمی‌باشد.

37. کارخانه ساخت صفحات سوخت: چنانکه قبلا نیز گزارش شده است ایران فعالیت‌هایی را شامل تبدیل UF6 غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 در U3O8 و نیز تولید مجموعه سوخت ساخته شده از ورق‌های سوخت شامل U3O8 را به یکی از تاسیسات ملحق نموده است. ایران در دوره زمانی میان آغاز فعالیت‌های تبدیل در تاریخ 17 دسامبر 2011 و 12 اوت 2012 مقدار 25 /71 کیلوگرم UF6 غنی سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 را در این فرآیند تزریق نموده است و مقدار 1 /31 کیلوگرم اورانیوم غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 به شکل U3O8 تولید کرده است.

هـ - ابعاد نظامی احتمالی

38. گزارش‌های قبلی مدیرکل مسایل باقیمانده مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران و اقداماتی را که لازم است ایران برای حل این مسایل انجام دهد مشخص نموده‌اند. آژانس از سال 2002 به نحو فزاینده‌ای نسبت به وجود احتمالی فعالیت‌های آشکار نشده مرتبط با امور هسته‌یی که سازمان‌های نظامی مربوطه در آن دخیل بوده‌اند از جمله فعالیت‌های مرتبط با توسعه خرج هسته‌یی موشک نگرانی داشته است.

39. ضمیمه گزارش نوامبر 2011 مدیر کل (GOV/2011/65) تحلیل مفصلی از اطلاعات در دسترس آژانس را ارائه نمود که نشان می‌داد ایران فعالیت‌هایی را اجرا کرده است که با توسعه یک وسیله انفجاری هسته‌یی مرتبط است. این اطلاعات از انواع گسترده‌ای از منابع مستقل از جمله از تعدادی از کشورهای عضو، در نتیجه تلاش‌های خود آژانس و از اطلاعاتی که خود ایران تهیه کرده به دست آمده و روی هم رفته آژانس آن‌ها را معتبر ارزیابی کرده است. اطلاعات مزبور نشان می‌دهند که فعالیت‌ها قبل از اواخر سال 2003 تحت یک برنامه ساختار بندی شده رخ داده‌اند؛ و برخی از آن‌ها بعد از سال 2003 نیز ادامه یافته‌اند؛ و ممکن است برخی از آن‌ها هنوز هم ادامه داشته باشند. آژانس از نوامبر 2011 اطلاعات بیشتری به دست آورد که تحلیل مندرج در ضمیمه مذکور را بیشتر مورد تایید قرار می‌دهد.

40. شورای امنیت در قطعنامه 1929 (2010) تعهدات ایران را برای انجام اقداماتی که شورای حکام در قطعنامه‌های GOV/2006/14 و GOV/2009/82 ایران را ملزم به آن نموده است و برای همکاری کامل با آژانس در خصوص مسایل باقی مانده مخصوصاً مسایلی که موجب نگرانی‌هایی درباره ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران شده‌اند از جمله دسترسی بدون تاخیر به سایت‌ها، تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس مجدداً مورد تایید قرار داد. شورای حکام در قطعنامه GOV/2011/69 مورخ 18 نوامبر 2011 نگرانی عمیق و فزاینده خود را در مورد مسایل حل نشده مربوط به برنامه هسته‌یی ایران از جمله مواردی که برای خارج کردن وجود ابعاد نظامی احتمالی نیازمند روشن شدن هستند ابراز نمود.

41. پارچین: چنانکه در ضمیمه گزارش نوامبر 2011 مدیرکل بیان شده است اطلاعاتی که کشورهای عضو به آژانس داده‌اند نشان می‌دهند که ایران برای انجام آزمایش‌های هیدرودینامیک یک مخزن بزرگ مواد انفجاری ساخته است. اطلاعات مزبور همچنین نشان می‌دهند که این مخزن در سال 2000 در پارچین نصب شده بود. محل استقرار این مخزن در سایت پارچین در ماه مارس 2011 مشخص شد. آژانس در ژانویه 2012 ایران را از این محل مطلع ساخت.

42. تصویرهای ماهواره‌ای دوره زمانی فوریه 2005 تا ژانویه 2012 که در اختیار آژانس هست تقریباً هیچ فعالیتی را در داخل یا نزدیک ساختمانی که این مخزن در آن قرار دارد نشان نمی‌دهد. اما از زمان نخستین درخواست آزانس برای دسترسی به این محل، تصویرهای ماهواره‌ای نشان می‌دهند که فعالیت‌های گسترده انجام شده و تغییراتی در نتیجه آن در این محل روی داده است. از فوریه 2012 تعدادی از تصویرهای ماهواره‌ای محل مزبور این موارد را نشان می‌دهند: مقدار زیادی مایع سیال که منشأ آن ساختمانی است که مخزن در آن قرار دارد؛ تجهیزات در انبار بازی که بیرون از ساختمان قرار دارد؛ ملزومات بیرونی متصل به خود ساختمان برداشته شده‌اند؛ و حضور وسایل حمل و نقل سبک و سنگین. تصویرهای ماهواره ای نشان می‌دهند که از تاریخ مه 2012 پنج ساختمان یا سازه‌های دیگر در این محل تخریب شده‌اند و خطوط برق، حصارها و همه جاده‌های صاف پاکسازی شده‌اند. خراش‌های عمده روی زمین و نماسازی در ناحیه گسترده‌ای از محل مزبور و اطراف آن انجام شده و جاده خاکی‌های جدیدی ساخته شده است. از اوت 2012 تصویرهای ماهواره‌ای نشان می‌دهند که ساختمان این مخزن پوشانده شده است. با توجه به همین فعالیت‌های گسترده است که توانایی آژانس برای راستی‌آزمایی اطلاعاتی که نسبت به آن‌ها نگرانی دارد دچار اثرات منفی شده است و زمانی که آژانس به این محل دسترسی بیابد توانایی آن برای اجرای راستی‌ازمایی موثر به نحو عمده‌ای خدشه‌دار خواهد شد.

43. ایران طی نامه مورخ 29 اوت 2012 به آژانس اعلام کرد که ادعای فعالیت‌های هسته‌یی در سایت پارچین بی‌اساس است و «فعالیت‌های اخیری که ادعا شده در نزدیکی محل مورد نظر آژانس انجام شده است هیچ ارتباطی با محل مشخص شده از سوی آژانس ندارد».

44. فعالیت‌های مشاهده شده و نامه مورخ 29 اوت 2012 ایران، ارزیابی آژانس را مبنی بر ضرورت دسترسی بدون تاخیر بیشتر به محل پارچین را بیش از پیش تقویت می‌کند.

و - اطلاعات طراحی

45. ایران بر خلاف موافقتنامه پادمان و قطعنامه‌های شورای حکام و شورای امنیت مواد کد اصلاحی 1 /3 بخش عمومی ترتیبات فرعی موافقتنامه پادمان ایران را اجرا نمی‌نماید. این کد مقرر می‌دارد که اطلاعات طراحی برای تاسیسات جدید به محض این‌که تصمیم به ساخت آن و یا صدور مجوز برای ساخت تاسیسات جدید، هر کدام که اول باشد، اتخاذ شد به آژانس تسلیم شود. کد اصلاحی 1 /3 همچنین مقرر می‌دارد که اطلاعات طراحی کامل تر به محض این‌که طراحی در تعریف پروژه، طراحی اولیه، ساخت و مراحل شروع اجرا توسعه یافت باید تسلیم گردد. ایران تنها کشور با فعالیت‌های عمده هسته‌یی است که آژانس در آن‌جا موافقتنامه جامع پادمان را انجام می دهد و این کشور مواد کد اصلاحی 1 /3 را اجرا نمی‌کند. اشاره به این نکته حائز اهمیت است که فقدان این‌گونه اطلاعات اولیه زمانی را که برای برنامه‌ریزی ترتیبات ضروری پادمان در اختیاز آژانس است کاهش می‌دهد به ویژه در مورد تاسیسات جدید و نیز سطح اعتماد را در صورت فقدان سایر تاسیسات هسته‌یی تقلیل می‌دهد.

46. ایران آخرین بار اطلاعات طراحی برای راکتور IR40 را در سال 2007 به آژانس ارائه داد اما از سال 2006 پرسشنامه اطلاعات طراحی مربوط به تاسیسات را ارائه نکرده است. ایران از سال 2007 کارهای مهم طراحی و ساختمانی بیشتری در مورد راکتور انجام داده لیکن اطلاعات بیشتری را مطابق کد اصلاحی 1 /3 بخش عمومی ترتیبات فرعی فراهم نکرده است. فقدان اطلاعات به روز شده در مورد راکتور IR-40، تاثیر نامطلوبی بر توانایی آژانس جهت راستی‌آزمایی موثر طراحی این تاسیسات و اجرای یک رویکرد پادمانی موثر داشته است. آژانس در تاریخ اول اوت 2012 تحقیقاتی را در مورد سایت انجام داد تا مشخص نماید که کدام تجهیزات پادمانی برای نصب در رآکتور IR-40 لازم است و در کجا باید مستقر شود. اگرچه ایران برخی جزئیات فنی مربوطه را در طول آن بازدید به آژانس ارائه کرد اما پرسشنامه اطلاعات طراحی بروز شده را ارائه نکرد.

47. همان‌طور که پیش از این گزارش شده است، پاسخ ایران به درخواست‌های آژانس برای تایید یا ارائه اطلاعات بیشتر درمورد اظهاراتش مبنی بر قصد ساخت تاسیسات هسته‌یی جدید این است که اطلاعات لازم را در "زمان مقتضی" ارائه خواهد داد به جای این‌که براساس ملزومات کد اصلاحی 3.1 بخش عمومی ترتیبات فرعی موافقت نامه پادمانش عمل نماید.

J. پروتکل الحاقی

48. برخلاف قطعنامه‌های مربوط شورای حکام و شورای امنیت، ایران پروتکل الحاقی را اجرا نمی‌نماید. آژانس در موقعیتی نخواهد بود که تضمین معتبر درباره فقدان مواد و فعالیت‌های هسته‌یی اعلام نشده در ایران را ارائه دهد مگر این‌که و تا زمانی‌که ایران همکاری لازم را با آژانس از جمله اجرای پروتکل الحاقی به عمل آورد.

k . سایر موضوعات

49. همان‌گونه که قبلا گزارش شده است، آژانس به یک اختلاف 19.8 کیلوگرمی بین میزان مواد هسته‌یی اعلام شده توسط مجری طرح و مقدار انداز‌ه‌گیری شده توسط آژانس در رابطه با آزمایشات تبدیل توسط ایران بین سال‌های 1995 و 2002 در آزمایشگاه تحقیقاتی چندمنظوره جابربن حیان (JHL) پی برد. در پی تحلیل و سنجش بیشتر آژانس از مواد مربوطه و ارزیابی توضیحات و تصحیحاتی که از سوی ایران انجام شده است آژانس توانسته است تا ارزیابی ابتدایی این اختلاف را تقلیل دهد. آژانس و ایران موافقت نمودند که برای حل این اختلاف تحلیل بیشتری انجام دهند.

50. ایران در تاریخ ژوئن 2012 استفاده از یکی از مجموعه‌های سوخت را که شامل 19 صفحه سوخت با U3O8 غنی‌سازی شده تا 20 درصد اورانیوم 235 بود به عنوان یکی از اجزاء مهم قلب رآکتور تحقیقاتی تهران آغاز کرد. ایران همچنین به استفاده از یک مجموعه سوخت شامل 12 میله از UO2 غنی شده تا 34 /3 درصد از اورانیوم 235 به عنوان یکی از مجموعه‌های کنترل در قلب TTR ادامه داده است. در تاریخ 9 ژوئیه 2012 آژانس دریافت یک مجموعه کنترل سوخت را شامل 14 صفحه و دو میل گرد سوخت حاوی UO2 طبیعی تحقیق نمود. ایران بنا به درخواست آژانس اطلاعات بیشتری را درباره پرتودهی مواد هسته‌یی دریافت شده از کارخانه تولید سوخت (FMP) و برنامه‌های مجری رآکتور هسته‌یی تهران برای تابش‌دهی چنین موادی در اختیار آژانس قرار داد.

51. همان‌طور که قبلا گزارش شده است بنا به گفته ایران فعالیت راه‌اندازی نیروگاه اتمی بوشهر در تاریخ 31 ژانویه 2012 آغاز شد. ......................

L. خلاصه:

52. درحالی که آژانس به فعالیت‌های راستی‌آزمایی در خصوص عدم انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در تاسیسات هسته‌یی و مکان های خارج از تاسیسات هسته‌یی اعلام شده از سوی ایران که تحت توافقنامه پادمان هستند، ادامه می‌دهد، از آنجا که ایران همکاری لازم را از جمله در مورد اجرای پروتکل الحاقی، به عمل نمی‌آورد، آژانس قادر نیست درخصوص عدم فعالیت‌ها و مواد هسته‌یی اعلام نشده اطمینان موثقی ارائه دهد و بنابراین نمی‌تواند نتیجه‌گیری نماید که تمامی مواد هسته‌یی در ایران برای فعالیت‌های صلح‌آمیز هستند.

53. علی‌رغم گفت‌وگوی فشرده بین آژانس و ایران از ژانویه 2012 تاکنون، هیچ نتیجه ملموسی جهت حل و فصل موضوعات باقی مانده عاید نشده است. با توجه به ماهیت و میزان اطلاعات معتبر موجود، از نظر آژانس برای ایران ضروری است که بدون تاخیر بیشتر وارد تعامل با آژانس در مورد محتوای نگرانی‌های آژانس شود. در فقدان چنین تعاملی، آژانس قادر نخواهد بود نگرانی‌های مربوط به موضوعات مرتبط با برنامه هسته‌یی ایران از جمله موضوعاتی که نیاز به شفاف‌سازی دارند تا وجود ابعاد محتمل نظامی برنامه هسته‌یی ایران را منتفی سازند، حل و فصل نماید.

54. مایه نگرانی است که فعالیت‌های انجام شده از فوریه 2012 تاکنون در مکان واقع شده در سایت پارچین که آژانس خواستار دسترسی به آن شده است، تاثیر منفی بر توانایی آژانس جهت راستی‌آزمایی موثر دارد. آژانس درخواست خود برای دسترسی به این مکان بدون تاخیر بیشتر را تکرار می‌کند.

55. مدیرکل همان‌گونه که در قطعنامه‌های الزام‌آور شورای حکام و شورای امنیت درخواست شده، اصرار می‌دارد که ایران قدم‌هایی به سمت اجرای کامل موافقتنامه پادمان و سایر تعهداتش بردار و از ایران مصرانه می‌خواهد وارد تعامل با آژانس جهت نیل به نتایج ملموس در مورد حل و فصل موضوعات محتوایی باقی مانده شود.

56. مدیرکل به نحو شایسته به گزارش دهی خود ادامه خواهد داد.

منبع: همشهری آنلاین

برچسب‌ها