همشهری آنلاین-رابعه تیموری: همین بیتوجهی جامعه نسبت به ویژگیهایشان، آنها را واداشته بهدنبال پاتوق و محلی بگردند که در چینش و بهکارگیری ابزارها تا شیوه خدماترسانی، شرایط آنها را در نظر گرفته باشند و اینجا همانجایی است که میتوانند یک دل سیر نوشیدنی بخورند، بدون آن که نگران برخورد دستشان با آرنج آدم کناریشان باشند، میتوانند با دست چپشان ساعتها بنویسند، ولی کسی که کنارشان نشسته، اصلا غر نزند و از در هم پیچیده شدن دستهایشان گلایهای نکند. اینجا یک کافه رستوران مخصوص چپدستهاست که البته ورود راستدستها به داخل آن ممنوع نیست.
امکانات ویژه برای متفاوتها
بر روی تابلوی فیروزهای رنگ سر در کافه عبارت «کافه رستوران چپدست ها» به چشم میخورد و وقتی پلههای ورودی آن را طی میکنید، تصاویر تابلوهای مختلفی که روی دیوار آجرنمای کافه دنج و نیمهتاریک جا گرفتهاند، پررنگترین المانهایی هستند که متفاوت بودن این فضا را یادآوری میکنند؛ از کوکیهای خوشمزهای که سمت چپ بشقاب پذیرایی چیده شدهاند تا آدم چپدستی که فنجان قهوه اش جلوی دست چپش قرارگرفته است.
قسمت هیجانانگیز ماجرا زمانی است که مشتریان پشت میز مینشینند و خانم بابایی و همکارانش قرار است از آنها پذیرایی کنند. علایم روی میزها محل نشستن چپدستها را مشخص کرده تا خیالشان آسوده باشد که با همان دست چپ تر و فرزشان میتوانند به آسانی نوشیدنی خود را بردارند یا موقع گرمشدن اختلاطشان دست آزاد خود را در هوا تکان دهند، بیآن که نگران ایجاد مزاحمت برای آدمهای مجاورشان باشند. هنرنمایی خانم باریستا هم مطابق سلیقه مشتری است و طوری قلب سرگردان یا به قولی «آرت» قهوه را روی فومها شکل میدهند که وقتی مشتری چپدستشان نوشیدنی اش را مینوشد، تا خالی شدن فنجان، شکل آرت برعکس نشود. صندلی تحریرهای مخصوص هم در گوشه و کنار کافه گذاشته شده تا مشتریان برای لحظاتی لذت آسوده و بیدغدغه نوشتن را تجربه کنند.
ورود راستدستها آزاد است
بر خلاف جاهای دیگر شهر در این کافه جمعوجور، اولویت با چپدستها است و تخفیف ١۵ درصدی صورتحساب هم فقط به آنها تعلق میگیرد، ولی راستدستها هم میتوانند از فضای کافه استفاده کنند تا زیبایی تحمل تفاوتها را کنار چپدستها احساس کنند. محمد بابایی که این کافه رستوران متفاوت را راه انداخته، بارها شاهد واکنشهای جالب راستدستها در هنگام استفاده از امکانات چپدستها بوده است: «بسیاری از آنها تابهحال به محدودیتهای این افراد حتی فکر هم نکردهاند و وقتی با دست چپشان مینویسند یا از قیچی، دربازکن و نیمکت استفاده میکنند، تازه متوجه مشکلات چپدستها میشوند.» مشتریان محمد جورواجور است و در میان آنها اصناف مختلف به چشم میخورد: «بسیاری از آنها با دیدن این فضا داوطلب میشوند که در صنف خود به چپدستها خدمات ویژهای اختصاص دهند. مثلا یکی از نورولوژیستها احصا کردن نقشه مغزی چپدستها را با ۵٠ درصد تخفیف به آنها ارائه میکند و دندانپزشک چپدستی که مشکلات این طیف را از نزدیک احساس کرده به چپدستها خدمات ویژهای ارائه میدهد.»
محمد و خواهرش مهتاب از سالها پیش در صنف کافه دارها مشغولند و وقتی شنیدهاند انجمن چپدستان قرار است برای این گروه از افراد جامعه پاتوقی ایجاد کند، داوطلب شدهاند که به آنها کمک کنند. آنها و دو همکارشان راستدست و ۴ نفر دیگری که در کافه رستوران کار میکنند چپدست هستند.
انجمنی برای چپدستها
کافه رستوران چپدستها اواخر سال گذشته تاسیس شد و قرار است ٢٢ مردادماه همزمان با روز جهانی چپدستها بهصورت رسمی افتتاح شود، اما سررشته دایر شدن آن به سال ١٣٩٤ میرسد که انجمنی برای این طیف از جامعه پا گرفت. سید حسین حسینی که از بانیان انجمن است و دبیری آن را بر عهدهدارد، میگوید: «هدف ما از تشکیل انجمن چپدستها، ایجاد محلی برای دیدار، تبادل احساسات و اشتراک تجربیات این گروه از اعضای جامعه بود، اما اداری بودن فضای انجمن باعث شده بود مراجعان ما از این محل استقبال زیادی نکنند، به همین دلیل ایده راه اندازی پاتوق و محلی برای دورهمیهای افراد چپدست در ذهنمان شکل گرفت که عملیاتی شدن آن ١٠ سال به درازا کشید.»
حسینی که جزء اعضای جامعه چپدستان است، پیش از ورود به دنیای بزرگسالی از این که گاهی در توجه به این تفاوت و شاخصه طیف چپدستان تا مرز تعبیر آن به «معلولیت» پیش میرفتند، دل خوشی نداشته: «سال ١٣٧٦ که در کنکور ورودی دانشگاه شرکت کردم، روی برگه مشخصات داوطلب، چپدستی هم بهعنوان یکی از معلولیتهای احتمالی نوشته شده بود که به من حسابی برخورد و از دیدن این گزینه ناراحت شدم.»، به همین دلیل هم برای فرهنگسازی در مورد پذیرش به دور از انگ زنی این محدودیت آستین بالازده: «٢٠ هزار چپدست عضو انجمن هستند، ولی ٨ میلیون نفر از ایرانیان جزء چپدستها هستند.»
بیشتر بخوانید:چپ دستها در سرزمین راست دستها