به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: این کشف در منطقه والفرونت، در محل یک ناحیه صنعتی سابق که اکنون برای ساخت محلهای جدید آماده میشود، صورت گرفته است. بررسیها نشان میدهد این حمام عمومی بسیار فراتر از یک مکان برای شستوشو بوده و در دوران روم مرکزی برای دیدارهای اجتماعی، استراحت، ورزش و گفتوگوهای روزمره مردم محسوب میشد.
بخشهایی از این مجموعه پیشتر در سال ۱۹۹۲ شناخته شده بود، اما کاوشهای جدید ابعاد واقعی آن را آشکار کرده است. باستانشناسان اتاقهای مربوط به آب سرد، گرم و داغ را شناسایی کردهاند و احتمال میدهند که بخشهایی از بنا در دورههای مختلف گسترش یافته یا برای استفاده جداگانه زنان و مردان طراحی شده باشد.
با وجود گذشت قرنها و تخریب بخشهایی از ساختمان، بقایای ارزشمندی از مهندسی پیشرفته رومی همچنان باقی مانده است؛ از جمله سامانه گرمایش از کف «هیپوکاست»، کانالهای آب، دیوارهای سنگی و تزئیناتی که نشان میدهد استخرها با مرمر پوشیده شده و کفها با سنگهای سیاه و سفید آراسته شده بودند. چنین معماری مجللی در مرزهای شمالی امپراتوری روم، نشانهای از ثروت و اهمیت این شهر بوده است.
کاوشها همچنین دهها هزار شیء تاریخی را آشکار کردهاند؛ از سکهها و جواهرات گرفته تا انگشترهای مُهردار، قطعات مجسمههای برنزی و صدها سنجاق موی استخوانی که زنان رومی برای آرایش موهای خود به کار میبردند. در میان این یافتهها، نیمتنهای برنزی از باخوس، خدای شراب در اساطیر روم، از چشمگیرترین آثار به شمار میرود.
سکههای کشفشده، بهویژه سکههای مربوط به امپراتور پوستوموس در سده سوم میلادی، نشان میدهند که زندگی در این بخش از شهر بیش از آنچه پیشتر تصور میشد ادامه داشته است. این یافتهها تصویری تازه از اولپیا نوویوماگوس ارائه میدهند؛ شهری مهم در کنار رود وال که زمانی یکی از مراکز نظامی، اقتصادی و فرهنگی مرزهای شمالی امپراتوری روم بود.
امروز، در حالی که بر فراز این بقایای باستانی محلهای جدید ساخته میشود، بخشهایی از این میراث رومی حفظ و در طراحی فضای آینده شهر نیز یاد آن زنده خواهد ماند. این کشف نشان میدهد که در مرزهای دوردست امپراتوری روم نیز مردمانی زندگی میکردند که از حمامهای مرمرین، فناوری گرمایش پیشرفته و امکاناتی برخوردار بودند که نمادی از رفاه و شکوه زندگی شهری روم محسوب میشد.